Παρασκευή, 28 Φεβρουαρίου, 2020
More
    Αρχική Ποίηση Το αναπόφευκτο της μοναξιάς - Γιάννης Ζαραμπούκας

    Το αναπόφευκτο της μοναξιάς – Γιάννης Ζαραμπούκας

    -

    Το αναπόφευκτο της μοναξιάς

    Προσωπική άποψη: Αγγελική Δαφτσίδου

    Λένε πως η ποίηση είναι δύσκολη. Δύσκολη στη γραφή, αλλά και δύσκολη στην ανάγνωση. Πώς μπορούν όμως οι λέξεις να είναι δύσκολες και ειδικά αυτές που μιλάνε απευθείας στην ψυχή;

    Είναι σαν να λέμε πως μια μελωδία είναι δύσκολη να την ακούσεις, ένας πίνακα ζωγραφικής δύσκολος να τον δεις και ούτω καθεξής… Η ποίηση όμως, αν της δώσεις μια ευκαιρία, είναι σαν να φοράς το αγαπημένο σου μπλουζάκι, εύκολη, αβίαστη, αρκεί να της ανοίξεις το μυαλό και την καρδιά.

    Διαβάζοντας την ποιητική συλλογή του Γιάννη Ζαραμπούκα «Το Αναπόφευκτο της Μοναξιάς» αυτό ένιωσα. Ζεστά και οικία. Γυρνούσα τις σελίδες και στις λέξεις του βιβλίου έβρισκα κομμάτια δικά μου. Πράγματα που έζησα, φόβους, αγωνίες, ξεχασμένα όνειρα, ώρες μοναξιάς και απελπισίας… Διάβαζα και έλεγα δεν μπορεί, για μένα είναι γραμμένο αυτό.

    Με ευαισθησία και μια λεπτότητα που αξίζει στην ανθρώπινη φύση ο ποιητής καταπιάνεται με ό, τι μπορεί να βιώσει λίγο πολύ ο άνθρωπος. Κυρίαρχη η μοναξιά, διαφεντεύει το παρελθόν και το μέλλον και αφήνει άλλοτε άδεια κουφάρια και άλλοτε σεντούκια γεμάτα πολύτιμες αναμνήσεις. Τα ποιήματα διακατέχονται από μια μουσικότητα που σε παρασύρει, γραμμένα όλα σε ελεύθερο στίχο. Η συγκίνηση είναι σχεδόν χειροπιαστή και οι λέξεις των ποιημάτων, αν και με μια πρώτη ανάγνωση φαίνονται πεσιμιστικές, κρύβουν δύναμη και ελπίδα.

    Μοναξιά, στιγμές ερωτικές, θύμισες, πόνος, απόγνωση… αλλά και ελπίδα για μια νέα αρχή. Δειλία όμως και δύναμη να την αναγνωρίσεις. Μια ελεύθερη πτώση στη ζωή, ένα ταξίδι στο όνειρο και ένας δρόμος να διαβείς στη βροχή και στο δείλι. Ποιος δεν έχει βρεθεί σ’ αυτή τη θέση;

    Αγάπησα και έκανα δικά μου τα ποιήματα από την πρώτη ανάγνωση, αλλά θα ξεχωρίσω ίσως αυτό που με σημάδεψε βαθύτερα.

    ΤΟ ΞΟΔΙ

    Άκου το βήμα της πομπής

    πώς πέφτει βαρύ στο καλντερίμι.

    Δες τους ανθρώπινους ίσκιους

    πώς γλιστρούν,

    πάνω στις λαξευμένες με πίκρα πέτρες.

    Άκου τις πένθιμες καμπάνες,

    προάγγελος ενός τέλους

    που έφτασε νωρίς…

    ο σκουριασμένος τους ήχος.

    Δες τα φύλλα της μουριάς

    πώς λύγισαν

    τους δακρυσμένους κρίνους

    για να κρύψουν.

    Άκου τα μοιρολόγια πώς βγαίνουνε δειλά,

    από μετανιωμένα χείλη,

    εκείνων που δεν κατάφεραν

    τους όρκους να κρατήσουν,

    Δες τα ξέμπλεκα μαλλιά της

    με ονείρων άνθη στολισμένα,

    πώς αγκαλιάζουνε τον άσφυγμο λαιμό της.

    Άκου!

    Δες!

    Κι ύστερα σιώπα…

    Υποκλίσου σε μιας ακόμα αγάπης

    το ξόδι.

    Περίληψη: «Το αναπόφευκτο της μοναξιάς» είναι μία ποιητική συλλογή, που απαρτίζεται από σύντομες ιστορίες στο επίκεντρο των οποίων βρίσκονται οι άνθρωποι. Οι άνθρωποι εκείνοι που βιώνουν το συναίσθημα της προδομένης αγάπης. Εκείνοι που έρχονται αντιμέτωποι με το σκληρό πρόσωπο του θανάτου και της απουσίας. Μα, κι εκείνοι που γεύονται τη μαγεία του έρωτα σε στιγμές που γρήγορα σώνονται. Κοινός παρανομαστής όλων, η μοναξιά. Το αναπότρεπτο αυτό συναίσθημα που έρπει ανάμεσα τους κι επιβιώνει ροκανίζοντας τις ψυχές τους.

    Στοιχεία βιβλίου:  

    Τίτλος: Το αναπόφευκτο της μοναξιάς

    Συγγραφέας: Γιάννης Ζαραμπούκας

    Εκδόσεις: Πνοή

    ΙSBN: 978 618 5307 25 7

    Σελίδες: 52

    Ημερομηνία κυκλοφορίας: Φεβρουάριος 2018

    ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

    Please enter your comment!
    Please enter your name here