Παρασκευή, 13 Μαΐου, 2022
More
    ΑρχικήΛογοτεχνίαΕλληνική ΛογοτεχνίαΤο λίγο που τελειώνει - Ιφιγένεια Θεοδώρου

    Το λίγο που τελειώνει – Ιφιγένεια Θεοδώρου

    -

    Το λίγο που τελειώνει. Τρεις γυναίκες κοντά στα πενήντα τους, φίλες από τα εφηβικά τους χρόνια, συναντιούνται με αφορμή ένα άσχημο γεγονός: τον θάνατο του συζύγου μιας από αυτές. Βρίσκονται σε έναν χώρο που ο αποβιώσας αγαπούσε πολύ, ένα σπίτι στο Πήλιο στο οποίο πήγαινε με κάθε ευκαιρία για να ηρεμήσει και που τώρα η Δέσποινα, η χήρα του, πρέπει να αδειάσει από τα πράγματά του.

    Προσωπική άποψη: Βίκυ Ζηλιασκοπούλου

    Ήδη από τα όσα γράφει στο οπισθόφυλλο είναι φανερό ότι ασχολείται με τα συναισθήματα αυτών που μένουν ζωντανοί και πρέπει να βιώσουν την απώλεια μετά από τον θάνατο ενός προσφιλούς ανθρώπου. Ο πόνος και η στεναχώρια της Δέσποινας είναι διάχυτα σε όλο το κείμενο, όπως και η προσπάθεια των άλλων δύο γυναικών να τη στηρίξουν και ταυτόχρονα να διαχειριστούν τα όσα νιώθουν κάθε στιγμή. Δεν περιορίζεται όμως σε αυτό η ιστορία. Εκτός από τη ζωή της καθεμιάς από τις τρεις γυναίκες στο παρόν, μας περιγράφει και την οικογένεια στην οποία μεγάλωσαν, δίνοντας βάρος στη σχέση της καθεμιάς με τη μητέρα της. Δίνει κάποια στοιχεία του χαρακτήρα της μητέρας, μιλά για τον τρόπο με τον οποίο αντιμετώπιζε τα όσα συνέβαιναν και αφήνει να εννοηθεί το πόσο πολύ οι ενέργειες της μητέρας επηρέασαν τις αποφάσεις και τη συμπεριφορά της κόρης σε κάθε τομέα της ζωής της.

    Έτσι κι αλλιώς όλα στραβά τα κάναμε με τη μάνα μου. Παιδάκι την παρηγορούσα πάνω στο διπλό κρεβάτι. Δεν ήθελε να το αποχωριστεί, αυτό και την απόγνωσή της. Δούλευα και της έδινα χαρτζιλίκι, παντρεύτηκα και της έδωσα χαρά. Μεγάλη χαρά… Δεν την άντεξε. Προγραμματισμένη στη μιζέρια. Τι σκέφτομαι πάλι;

    Και ακριβώς επειδή μιλά πολύ για τη σχέση των γυναικών με τη μητέρα τους, δεν υπάρχει εκτενής ανάλυση της σχέσης τους με τα παιδιά τους. Υπάρχουν στην ιστορία, είναι ολοφάνερη η αγάπη και η έγνοια για αυτά, δεν πρωταγωνιστούν όμως σε κανένα σημείο, δεν επικεντρώνεται ούτε η πλοκή ούτε τα συναισθήματα σε αυτά. Αυτό που δεν λείπει είναι η περιγραφή της σχέσης τους με τους άντρες. Υπάρχει μια ορθή αποτύπωση κάποιων βασικών στοιχείων μιας μακροχρόνιας σχέσης, αλλά και τα υπόλοιπα γεγονότα που συμβαίνουν και εξυπηρετούν την πλοκή δεν είναι εκτός πραγματικότητας, αν και δεν τα βλέπουμε καθημερινά (ή έτσι θέλω να πιστεύω τουλάχιστον). Οι σύζυγοι, αν και απόντες, παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στην ιστορία, ακριβώς όπως και στις ζωές των γυναικών.

    Βγαίνει στη βεράντα να το ψάξει, να τη χτυπήσει κι ο φρέσκος αέρας. Η χτεσινή βροχή έχει ξεπλύνει τα φυλλώματα και τις στέγες τριγύρω, λάμπουν όλα κάτω από το φως του χλιαρού ήλιου, η καρδιά της μαλακώνει και το αλογάκι που καλπάζει ησυχάζει για λίγο, σαν να θέλει να ευχαριστηθεί μαζί της τη γαλήνη του τοπίου και τη διαύγεια της ατμόσφαιρας.

    Δυσκολεύτηκα αρκετά να γράψω τις σκέψεις μου για αυτό το βιβλίο, ήταν ολόκληρο μια έκπληξη για εμένα και ήθελα να μιλήσω πολύ γενικά για το περιεχόμενο, ώστε να μη φανερώσω θέματα που αναλύει και με εξέπληξαν. Γρήγορο, καλογραμμένο, κρατάει το ενδιαφέρον σε όλες τις σελίδες του. Βγάζει μια μελαγχολία, περιστασιακά ίσως και απελπισία, και λογικά θα σας ρίξει λίγο τη διάθεση, ωστόσο είναι μια πολύ ωραία ιστορία.

    Έτσι είναι όμως, οι αναμνήσεις γίνονται επικίνδυνες. Γκρεμίζουν συνειδήσεις, ύπουλες, υπονομεύουν ζωές, δε χαρίζονται σε κανένα. Πιο συνετό να τις κοιμίζουμε. Ήθελα να της το πω, να την προλάβω.

    Περίληψη: Η Δέσποινα χάνει τον άντρα της έπειτα από σύντομη σοβαρή αρρώστια. Θα ταξιδέψει στο Πήλιο μαζί µε τη Λιάνα και την Πέπη, φίλες της που της συμπαραστέκονται, για να ξεκαθαρίσουν τα πράγματά του στο εξοχικό σπίτι που ήταν για χρόνια το ησυχαστήριό του. Οι τρεις τους καλούνται να διαχειριστούν την απουσία του Μάνου, αλλά και τις δικές τους απώλειες, παλιά ανεξόφλητα πένθη, καταχωνιασμένες μνήμες, μυστικά και ψέματα που ανατρέπουν τις ισορροπίες μεταξύ τους. Οι συζητήσεις και οι μύχιες σκέψεις τους, καθώς μοιράζονται σκηνές από το παρελθόν σαν ένα εσωτερικό ταξίδι ενάντια στον χρόνο, φωτίζουν αισθήματα και πράξεις· αναλογίζονται όσα έχουν χάσει, όσα δεν πρόφτασαν ή όσα απερίσκεπτα επέτρεψαν να φύγουν μέσα από τα χέρια τους.

    Η Ιφιγένεια Θεοδώρου καταδύεται στα βαθύτερα συναισθήματα των ηρωίδων της κυνηγώντας το τέρας της απώλειας µε µόνο εφόδιο τον έρωτα.

    «Ο έρωτας ξεφτιλίζει τον θάνατο, µε έρωτα τον ξεγελάς, η ηδονή σε τρέφει…»

    Για πόσο όμως;

    Για «όσο κρατάει το προσωρινό, αυτό το λίγο που τελειώνει…»

    Στοιχεία βιβλίου

    Το λίγο που τελειώνειΤίτλος: Το λίγο που τελειώνει

    Συγγραφέας: Ιφιγένεια Θεοδώρου

    Εκδόσεις: Πατάκης

    Σελίδες: 256

    Ημερομηνία έκδοσης: Νοέμβριος 2021

    ISBN: 9789601697963

    Επιμέλεια κειμένου: Ζωή Τσούρα

    ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

    εισάγετε το σχόλιό σας!
    παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ