Σάββατο, 29 Φεβρουαρίου, 2020
More
    Αρχική Άρθρα Συνεργατών Συγγραφείς εθισμένοι σε ουσίες - Α' μέρος

    Συγγραφείς εθισμένοι σε ουσίες – Α’ μέρος

    -

    Συγγραφείς εθισμένοι σε ουσίες

    Α’ μέρος

    Γράφει η Νάντια Βαβάση

    Όταν διαβάζουμε ένα βιβλίο από έναν γνωστό μεγάλο συγγραφέα ή μία ποιητική συλλογή από έναν μεγάλο ποιητή, έχουμε σκεφτεί κάτω υπό ποιες συνθήκες γράφτηκε αυτό που κρατάμε εμείς στα χέρια μας χρόνια μετά; Από το πιο απλό, αν ήταν σε δημιουργικό οίστρο λόγω χαράς η λύπης, μέχρι στο αν ήταν υπό την επήρεια ουσιών.

    Πάρα πολλοί από τους πιο σημαντικούς συγγραφείς με τους οποίους έχουμε «ταξιδέψει» με το πλοιάριο του νου, ήταν επιρρεπείς σε καταχρήσεις, υπήρξαν εθισμένοι στο ποτό και στα ναρκωτικά.

    Για εκείνους ήταν πηγή έμπνευσης αρχικά μα στο τέλος ήταν η ίδια τους η καταστροφή, αφού όλες αυτές οι χρόνιες αυτοκαταστροφικές τάσεις άφηναν μέρα με τη μέρα το δικό τους νοσηρό αποτύπωμα, κλονίζοντας την ήδη εύθραυστη υγεία τους.

    Σ’αυτό το αφιέρωμα θα δούμε μερικούς από αυτούς τους συγγραφείς που ομολογουμένως έχουμε αγαπήσει πολύ και έχουμε συνδέσει την παιδική μας ηλικία μα και την εφηβική μας επανάσταση.

    Stephen King

    Συγγραφείς εθισμένοι σε ουσίεςΟ πασίγνωστος συγγραφέας μερικών από των μεγαλύτερων μπεστ σέλερ στον κόσμο, ο βασιλιάς του τρόμου,  έγραψε αρκετά από τα καλύτερα βιβλία του κάτω από την επήρεια της κοκαΐνης και  αλκοόλ. Αποκαλεί την κοκαΐνη τον “On-Switch” (Διακόπτης στο On) και οι καταχρήσεις του ήταν τόσο μεγάλες, που πολλοί λένε ότι ζει από θαύμα.

    Ο Στίβεν Κινγκ ξεκίνησε από πολύ νωρίς να πίνει και κατάληξε, αρχικά χωρίς να το συνειδητοποιήσει καλά-καλά, στον αλκοολισμό, ενώ ξεκίνησε αργότερα να παίρνει και άλλα ναρκωτικά, όπως αναβολικά και κοκαΐνη.

    Στις εξαρτήσεις βρήκε μια διέξοδο από τη δυστυχία που γνώρισε από πολύ μικρό παιδί και από τους εφιάλτες που τον κατέκλυζαν από τότε. Από το 1985, ο Κινγκ δεν ήταν μόνο εξαρτημένος από το αλκοόλ, αλλά και από την κοκαΐνη. Με τη βοήθεια της γυναίκας του, των φίλων του και μιας θεραπείας μπόρεσε να ξεπεράσει τις εξαρτήσεις του στις αρχές του 1990.

    Αυτό που τον παρακίνησε να αποφασίσει την απεξάρτησή του, ήταν ένα επιθετικό τέχνασμα που επινόησε η γυναίκα του: όταν είδε ότι δεν μπορούσε να τον βοηθήσει ή να βοηθηθεί μόνος του, μάζεψε μια μέρα όλους τους φίλους και συγγενείς του και τον εξέθεσε μπροστά τους αποκαλύπτοντας την εξάρτησή του από τα ναρκωτικά.

    Η έμπνευση του Κινγκ πάντα προέρχεται μέσα από τους εφιάλτες του που παράγονται μέσα από τις προσωπικές δυστυχίες του.

    Ο Κing άλλωστε έχει υπάρξει πολύ ειλικρινής για την περίοδο που τα ναρκωτικά και το αλκοόλ τον είχαν τόσο καταβάλει που όπως έχει ομολογήσει δεν θυμάται καλά καλά να γράφει τα βιβλία που τον κατέστησαν διάσημο τη δεκαετία του ’80. Σνίφαρε τόση κοκαΐνη που αναγκαζόταν να γράφει έχοντας μπατονέτες στη μύτη του για να σταματήσει την αιμορραγία και να μη λερώνει το γραπτό του στη γραφομηχανή.

    O φόβος ότι δε θα μπορούσε να γράψει νηφάλιος τον έκανε να καταναλώνει ακόμη περισσότερα χάπια, αλκοόλ κι άλλες ναρκωτικές ουσίες. Το 1987, το βιβλίο του “Νυχτοπτερίτες” παίρνει κάκιστες κριτικές και ο King αποφασίζει να κόψει τις εξαρτήσεις του, οριστικά πλέον. 

    Το πρώτο βιβλίο που έγραψε «καθαρός» ήταν το “Χρήσιμα Αντικείμενα”. Στο Paris Review είπε σχετικά: «Ήμουν σε μια πολύ ευαίσθητη κατάσταση αφού ήταν η πρώτη φορά, από τα 16 μου, που έγραφα χωρίς να είμαι πιωμένος ή ντοπαρισμένος. Ήμουν απολύτως καθαρός αν εξαιρέσεις το κάπνισμα. Όταν ολοκλήρωσα το βιβλίο σκέφτηκα “Αυτό είναι καλό”».

    Συγγραφείς εθισμένοι σε ουσίες

    Susan Sontag

    Συγγραφείς εθισμένοι σε ουσίεςΑποσπάσματα από μια συνέντευξή της κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του ’70 στο High Times:

    «…Το έχω δοκιμάσει (το χόρτο) αλλά το βρίσκω πολύ χαλαρωτικό κι έτσι για να γράψω χρησιμοποιώ speed, που είναι το αντίθετο του χόρτου. Καμιά φορά όταν έχω πραγματικά κολλήσει χρησιμοποιώ μια ήπιας μορφής speed για να πάρω ξανά μπρος. Παίρνω πολύ λίγο και επίσης κάθε φορά προσπαθώ να μειώσω την ποσότητα ώστε να είναι το μυαλό μου καθαρό για να κάνω επιμέλεια σε ό,τι έγραψα υπό την επήρεια γιατί η αλήθεια είναι ότι σε κάνει να μη διαθέτεις ισχυρό φίλτρο και να ικανοποιείσαι σχετικά εύκολα με όσα γράφεις. Αλλά τουλάχιστον ορισμένες φορές σε βοηθάει να ξεκολλήσεις και να συνεχίσεις το γράψιμο».

    Η Sontag έχει και εξήγηση γιατί πολλοί συγγραφείς είναι εθισμένοι σε ουσίες: «Νομίζω ότι συμβαίνει γιατί δεν είναι φυσικό οι άνθρωποι να είναι μόνοι. Νομίζω ότι υπάρχει κάτι αφύσικο στη βάση του σε έναν άνθρωπο που κλείνεται σ’ ένα δωμάτιο για να γράψει και γι’ αυτό οι συγγραφείς όπως και οι ζωγράφοι χρειάζονται κάτι για να αντέξουν τον εαυτό τους τις ατελείωτες ώρες που περνούν μόνοι τους σκάβοντας μέσα στα σωθικά τους. Είναι μια μάχη ενάντια στο άγχος που δημιουργεί όλο αυτό και τα όπλα τους είναι τα ναρκωτικά και το αλκοόλ».

    Jean Paul Sartr

    Συγγραφείς εθισμένοι σε ουσίεςΟ διάσημος φιλόσοφος, συγγραφέας και διανοούμενος που αρνήθηκε να παραλάβει το Νόμπελ Λογοτεχνίας, ήταν χρήστης αμφεταμινών και η καθημερινότητά του είχε αλκοόλ, χάπια και ναρκωτικές ουσίες.

    Κατανάλωνε ψυχοτροπικά ναρκωτικά, βίωνε επί μήνες ψυχωτικά επεισόδια στα οποία πίστευε ότι τον καταδίωκαν τεράστιοι αστακοί.

    Κάποιες σκέψεις της Sontag για τον Sartre και το βιβλίο που έγραψε για τον Γάλλο αιρετικό συγγραφέα Jean Genet έχοντας πάρει speed:

    «Νομίζω ότι οι περισσότεροι συγγραφείς χρησιμοποιούν το speed και όχι το χόρτο. Για παράδειγμα ο Sartre έπαιρνε speed όλη του την ζωή κι αυτό είναι κάτι που ήταν εμφανές. Όλα αυτά τα ατελείωτα βιβλία, όπως για παράδειγμα αυτό για τον Genet, μόνο έτσι θα μπορούσε να γραφτεί. Του ζητήθηκε να γράψει έναν πρόλογο 50 σελίδων για τα έργα του Genet κι αυτός κατέληξε να γράψει ένα βιβλίο 800 σελίδων. Ναι, είναι εμφανές “speeding writing”. Και ο Malraux συνήθιζε να γράφει αφού είχε πάρει speed κι αυτό είναι κάτι που θέλει προσοχή. Θέλω να πω ότι στον 19ο αιώνα οι συγγραφείς φαίνεται ότι είχαν ένα φυσικό, και όχι τεχνητό, speed».

    Robert Louis Stevenson

    Συγγραφείς εθισμένοι σε ουσίεςΛέγεται ότι ο συγγραφέας Robert Louis Stevenson έκανε έναν εξαημέρο μαραθώνιο κατανάλωσης κοκαϊνης ενώ έγραφε την περίφημη νουβέλα τρόμου, «Ο δρ. Τζέκιλ και ο κύριος Χάιντ», το 1886.

    Σύμφωνα με την παράδοση, η ιδέα του ήρθε όταν είδε έναν σχετικό εφιάλτη. Η γυναίκα του και ο γιος του πάντως διέψευδαν την ιστορία λέγοντας ότι τότε ο Stevenson ήταν άρρωστος και γι’ αυτό κρεβατωμένος.

    Πηγή : Lifo, Iefimerida, Google

    ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

    Please enter your comment!
    Please enter your name here