Από τις εκδόσεις Πρώτη Ύλη, κυκλοφορεί το βιβλίο του Σωτήρη Πέτρου «Χτενάκι στο βυθό». Πρόκειται για μια νουβέλα που συνδυάζει μυθοπλασία με αληθινά γεγονότα.
Προσωπική άποψη: Αγγελίνα Παπαθανασίου
Ένα κείμενο γλυκό και τρυφερό που διαβάζεται απνευστί. Η ιστορία ξεκινά το 1934 στην Ύδρα, όταν στο λιμάνι του νησιού φτάνει το αντιτορπιλικό Ύδρα.
Όλα τα σχολεία του νησιού, το Δημοτικό, το Γυμνάσιο Αρρένων, το Γυμνάσιο Θηλέων και η Σχολή των Εμποροπλοιάρχων θα παρατάσσονταν στην προκυμαία. Ο νονός μου, ως δήμαρχος, θα υποδεχόταν τους αξιωματικούς του πλοίου και είχε ετοιμάσει έναν πολύ ωραίο λόγο για τη δοξασμένη ιστορία της Ύδρας, τους καπεταναίους και τα καράβια της. Ο Δεσπότης μας θα ευλογούσε τα καράβι μεταφέροντας τη θαυματουργή εικόνα της Παναγιάς από το Μοναστήρι πάνω στο πλοίο.
Αφηγητής της ιστορίας ένα έφηβο αγόρι, ο Αντώνης, μαθητής γυμνασίου που ήταν παρών στην υποδοχή του πλοίου στο λιμάνι του νησιού. Μέσα από την αφήγησή του, μεταφέρει νοερά τους αναγνώστες στα δύσκολα χρόνια λίγο πριν την έναρξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Αναφέρεται στη ζωή του στο νησί, στο όνειρό του να μπαρκάρει και να γυρίσει τον κόσμο, αλλά και στα αισθήματα που νιώθει για τη Μαρίνα, την ξαδέλφη του συμμαθητή του, του Γιώργου.
Μπάρκαρα στις 10 Ιουλίου του ’34 ημέρα Τρίτη. Το Κουλούρας – Ξένος, ένα όμορφο φορτηγοποστάλι με μαύρη γάστρα που τη στεφάνωνε ένα λευκό ζωνάρι στο παραπέτο, με περίμενε δεμένο στον Πειραιά, στο μόλο του Αγίου Διονυσίου. Ένα λευκό κομοδέσιο, δυο βαθυκίτρινες μπίγες και η γαλάζια του τσιμινιέρα καμάρωναν περήφανα στον ορίζοντα του μεγάλου λιμανιού.
Η γραφή λιτή και απλή. Η πρωτοπρόσωπη αφήγηση δίνει αμεσότητα και ζωντάνια στο κείμενο. Ο αναγνώστης αισθάνεται σαν να είναι πάνω στο καράβι ακολουθώντας τον αφηγητή κατά τη διάρκεια των επιχειρήσεων.
Οι εφορμήσεις διαδέχονταν κατά κύματα η μια την άλλη. Λαθώς τα Stukas εφορμούσαν κάθετα, είχαν την ευχέρεια να σημαδεύουν με μεγάλη ακρίβεια το στόχο τους. Πυροβολούσαν συνεχώς μέχρι την τελευταία στιγμή της καθόδου τους, τότε άφηναν τη βόμβα και αμέσως μετά σηκώνονταν απότομα στον ουρανό. Εμείς πλέοντας με ταχύτητα και με συνεχείς ελιγμούς καταφέρναμε να αποφεύγουμε τις βόμβες.
Ιστορικά γεγονότα, δράση, ένταση αλλά και εναλλασσόμενα συναισθήματα συνθέτουν το κείμενο και αφήνουν στον αναγνώστη μια γλυκόπικρη γεύση όπως και η ζωή.
Περιγραφή: Το νησί υποδέχεται το νεότευκτο καμάρι του στόλου το αντιτορπιλικό Ύδρα. Ανάμεσα στο πλήθος που έχει κατακλύσει το λιμάνι περιμένοντας με συγκίνηση να δει την ιστορική επαναστατική σημαία της Ύδρας να υψώνεται στον ιστό του αντιτορπιλικού, δύο νέα παιδιά. Ο Αντώνης που ετοιμάζεται να μπαρκάρει στο καράβια κι η Μαρίνα που βγάζει απ΄τα μαλλιά της ένα μικρό κοκάλινο χτενάκι για να του το χαρίσει σαν αρραβώνα και φυλαχτό.
Με αυτό το μικρό κοκάλινο χτενάκι φυλαγμένο στην τσέπη του, στο μέρος της καρδιάς, ο Αντώνης θα οργώσει τις θάλασσες τα επόμενα χρόνια. Μέχρι να συναντηθεί ξανά με το αντιτορπιλικό Ύδρα για να υπηρετήσει τη θητεία του.
Ήταν ήδη καλοκαίρι του 1940…
«Το αντιτορπιλικό Ύδρα έμελλε να διαγράψει ένα μικρό επιχειρησιακό κύκλο, που ξεκίνησε με την παραλαβή του το 1932 και έκλεισε στις 22 Απριλίου του 1941 το απόγευμα, μέσα στο τραγικό σκηνικό της κατάρρευσης του μετώπου και της καθόδου των γερμανικών δυνάμεων προς την πρωτεύουσα, δίπλα στις νησίδες Λαγούσες, πλησίον της Αίγινας, όταν βυθίστηκε μετά από έναν σφοδρό αεροπορικό βομβαρδισμό».
Δημήτρης Μπαλόπουλος από τον πρόλογο
Στοιχεία Βιβλίου
Τίτλος: Χτενάκι στο βυθό
Συγγραφέας: Σωτήρης Πέτρου
Εκδόσεις: Πρώτη Ύλη
ΙSBN: 978-618-5830-32-8
Ημ. Έκδοσης: 05/2026
Επιμέλεια κειμένου: Ζωή Τσούρα
Υποστηρίξτε το blog μας με μία δωρεά, πατώντας εδώ
