Ο Αλκίνοος Ιωαννίδης γεννήθηκε στη Λευκωσία. Αρχικά ήθελε να σπουδάσει ντραμς, αλλά δεν τα κατάφερε, καθώς δεν υπήρχε κατάλληλος δάσκαλος στη Λευκωσία. Αντ’ αυτού, σπούδασε κιθάρα.
Γράφει η Αγγελίνα Παπαθανασίου
Τα πρώτα 20 χρόνια της ζωής του τα πέρασε σε ένα προάστιο της Λευκωσίας. Μετά τη στρατιωτική του θητεία, φεύγει το 1989 για την Ελλάδα για να σπουδάσει με υποτροφία στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου. Επίσης, περνάει στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, την οποία όμως θα εγκαταλείψει αργότερα. Το 1993, εμφανίζεται για πρώτη φορά στο Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου, ερμηνεύοντας τον ρόλο του Μοσχίονα, στη Σαμία του Μενάνδρου. Το 1996 και πάλι στην Επίδαυρο, ερμηνεύει τον ρόλο του Απόλλωνα στην Άλκηστη του Ευριπίδη. Ακόμα, έχει εργαστεί στην τηλεόραση και τον κινηματογράφο.
Εκτός από το θέατρο, ο Αλκίνοος ασχολείται παράλληλα και με τη μουσική. Κυκλοφορεί τον πρώτο του δίσκο το 1993 με τίτλο Στην αγορά του κόσμου, σε στίχους και μουσική του Νίκου Ζούδιαρη και ενορχήστρωση του Τάκη Μπουρμά. Συμμετέχει και η Δήμητρα Γαλάνη, η οποία τον βοήθησε σημαντικά ώστε να κυκλοφορήσει ο δίσκος αυτός. Ο δίσκος γνωρίζει επιτυχία, με πιο γνωστό το τραγούδι «Στην αγορά του Αλ Χαλίλι».
Το 1995, κυκλοφορεί τον δεύτερο δίσκο του, Όπως μυστικά και ήσυχα. Οι στίχοι και η μουσική είναι και πάλι από τον Νίκο Ζούδιαρη, ενώ η ενορχήστρωση από τον Γιώργο Ανδρέου. Ξεχωρίζει το τραγούδι «Δεν μπορώ» και ο δίσκος αυτός, όπως και ο προηγούμενος, γίνεται χρυσός.
Ως τραγουδοποιός πρωτοεμφανίζεται το 1996, με τον δίσκο Ο δρόμος, ο χρόνος και ο πόνος. Η ενορχήστρωση γίνεται από τον ίδιο και τον Γιάννη Σπάθα. Όπως και στους δίσκους που θα ακολουθήσουν, οι στίχοι και η μουσική είναι δικοί του, ενώ το εξώφυλλο είναι σχεδιασμένο από τον πατέρα του, Άντη Ιωαννίδη. Η δουλειά του αυτή δέχεται εξαιρετικές κριτικές. Το τραγούδι που γίνεται περισσότερο γνωστό είναι το «Όσα η αγάπη ονειρεύεται».
Τον Μάιο του 1999 έρχεται ο καινούργιος του δίσκος, με τίτλο Ανεμοδείκτης. Στον δίσκο αυτό συμμετέχει ο Διονύσης Σαββόπουλος και η Ελευθερία Αρβανιτάκη στο τραγούδι «Αδιέξοδο». Άλλα γνωστά τραγούδια από τον ίδιο δίσκο είναι τα «Με τόσα Ψέματα» και «Θα ‘μαι κοντά σου (όταν με θες)».
Ακολουθεί το 2000 το Εκτός τόπου και χρόνου, που περιέχει ζωντανές ηχογραφήσεις από το Θέατρο Λυκαβηττού και το Θέατρο Παπάγου. Συμμετέχουν ο Διονύσης Σαββόπουλος, η Ελευθερία Αρβανιτάκη και η Δήμητρα Γαλάνη. Στον δίσκο αυτό ερμηνεύει, εκτός από δικά του, τραγούδια και άλλων καλλιτεχνών, όπως του Χάρη & του Πάνου Κατσιμίχα, του Μάνου Λοΐζου, του Μάνου Χατζιδάκι, του Διονύση Σαββόπουλου, του Τζίμη Πανούση και του Ορφέα Περίδη.
Τον Ιούνιο του 2003 κυκλοφόρησε ο έκτος του δίσκος, Οι περιπέτειες ενός προσκυνητή, με τον τίτλο να είναι εμπνευσμένος από το βιβλίο Οι περιπέτειες ενός προσκυνητού, αγνώστου συγγραφέως, το οποίο και έχει βραβευθεί από την Ακαδημία Αθηνών.
Τον Απρίλιο του 2006, ο Αλκίνοος Ιωαννίδης κυκλοφόρησε μαζί με τον συνεργάτη του Μιλτιάδη Παπαστάμου τον δίσκο ’Που Δύσην ως Ανατολήν, ο οποίος περιέχει παραδοσιακά κυπριακά τραγούδια.
Τον Μάρτιο του 2009 κυκλοφόρησε ο δίσκος Νεροποντή.
Εκτός από την προσωπική του δισκογραφική δουλειά, έχει συμμετάσχει σε αρκετές δισκογραφικές δουλειές συναδέλφων του ως ερμηνευτής, συνθέτης, στιχουργός, ενορχηστρωτής και παραγωγός. Αποτέλεσμα των συνεργασιών αυτών, αποτελεί ο δίσκος του Συνάντηση, που περιέχει 31 τραγούδια από συμμετοχές του σε άλλους δίσκους την περίοδο 1994–2006, καθώς και το Μπαξέ τσιφλίκι του Βασίλη Τσιτσάνη, ερμηνευμένο από τον ίδιο τον Αλκίνοο και μέχρι τότε ανέκδοτο τραγούδι.
Εκτός από τραγούδια, γράφει μουσική για ορχήστρα, για το θέατρο και τον χορό. Η μουσική του είναι επηρεασμένη από τους Έλληνες συνθέτες των τελευταίων δεκαετιών, την παραδοσιακή μουσική της Κύπρου, τη βυζαντινή και την κλασική.
Στις προσωπικές του εμφανίσεις αλλά και δισκογραφικά, η συνεργασία του με σημαντικούς μουσικούς και ηχολήπτες είναι μόνιμη τα τελευταία 20 χρόνια. Εμφανίζεται σε μεγάλα, ανοιχτά θέατρα, αλλά και σε μικρές σκηνές, μαζί τους ή μόνος.
Το 2005, παρακολούθησε μαθήματα σύνθεσης στο Κονσερβατόριο της Αγίας Πετρούπολης, με καθηγητή τον Μπορίς Τίσιενκο. Παράλληλα, έκανε μαθήματα ενορχήστρωσης με τον Αρκάντι Αγκαμπάμπωφ και πολυφωνίας με τον Ανατόλι Μίλκα. Με εξαίρεση αυτές τις σύντομες σπουδές, θεωρεί τον εαυτό του αυτοδίδακτο.
Έργα του για ορχήστρα και χορωδία έχουν παρουσιαστεί στη Ρωσία (Αγ. Πετρούπολη, Πετροζαβόντσκ), στη Γερμανία (Φιλαρμονική του Βερολίνου, Saalfeld, Rudolstadt), στην Ελλάδα (Μέγαρο Μουσικής Αθηνών) και στην Κύπρο, από την Ακαδημαϊκή Συμφωνική Ορχήστρα Αγίας Πετρούπολης, τη Συμφωνική Ορχήστρα των Καρελίων Ορών, την Kamerata Europaea, την Ermitage Symphony Orchestra, την Thuringer Symphoniker, τη Royal Scotish National Orchestra, την Κρατική Ορχήστρα Αθηνών και τη Συμφωνική Ορχήστρα Κύπρου.
Σαν τραγουδοποιός, έχει δώσει περίπου 100 προσωπικές συναυλίες στο εξωτερικό, ενώ περισσότερες από 1.700 σε Ελλάδα και Κύπρο.
Πηγή: https://el.wikipedia.org/
Υποστηρίξτε το blog μας με μία δωρεά, πατώντας εδώ
