Διαβάζοντας στο Καψάλι
Μας ταξιδεύει η Αγγελίνα Παπαθανασίου
Λίγο πριν αποχαιρετήσουμε το πανέμορφο νησί που μας φιλοξένησε, θα πάμε για κολύμπι στο Καψάλι. Η μία μεριά της παραλίας έχει βότσαλα και η άλλη άμμο, οπότε καλύπτει όλα τα γούστα.
Είναι οργανωμένη, με υπέροχη θέα το Κάστρο και τη βραχονησίδα Χύτρα, η οποία διαθέτει μια θαλάσσια σπηλιά από την νότια πλευρά της, με χρώματα που σε μαγεύουν έξω αλλά και μέσα στο βυθό. Στο τέλος αυτής της σπηλιάς υπάρχει ένα καταφύγιο για φώκιες.
Ανεβαίνοντας πάνω στη βραχονησίδα θα πρέπει να είστε πάρα πολύ προσεκτικοί γιατί το έδαφος είναι απότομο και βραχώδες. Στα απόκρημνα αυτά βράχια, έχουν χτίσει τις φωλιές τους οι μαυροπετρίτες (Βαρβάκοι), σπάνιο είδος και προστατευόμενο.
Επίσης, στο δύσβατο έδαφος της Χύτρας είναι ανθισμένο παντού το τοπικό “λουλούδι” του νησιού, η “Σεμπρεβίβα”, η οποία μαζεύεται τον Ιούνιο από έμπειρους ντόπιους κατοίκους λόγω των δύσκολων περασμάτων.
Εδώ, σε αυτή την όμορφη παραλία, θα σας προτείνουμε τα βιβλία που επιλέξαμε για εσάς με φόντο τα Κύθηρα. Διαβάζοντας στο Καψάλι.
Πρώτη μας επιλογή το βιβλίο “Το άρωμα του Μιγκέ” της συγγραφέως Βασιλικής Τσούνη που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μάτι.
Κύθηρα, χωριό Μυλοπόταμος, 1928
Η Εριφύλη Ανδριανού γεννά το δεύτερο παιδί της, που σαν αντικρίζει το φως της μέρας, τα πάντα αλλάζουν, αφού το κακό έχει πια εισβάλει στο σπιτικό της. Οι χωριανοί μιλούν για κατάρες και για μάγια. Για εκείνες τις μαύρες Ερινύες που, αν τις ακολουθήσεις πιστά, σου τρυπούν το μυαλό και σε παρατούν αβοήθητο, στην άκρη του δύσβατου μονοπατιού, να ξεψυχάς μόνος. Το βαθύ σκοτάδι την έχει περικυκλώσει και αφήνει πίσω της μια και καλή όσους την αγαπούν. Τον άντρα της Φώτη και την κόρη της Αριστούλα, που ζει μονάχα για ένα της χάδι. Πλέον για παρέα της έχει το μίσος και το αρρωστημένο της μυαλό.
Ηράκλειο Κρήτης, γυναικείες φυλακές Αλικαρνασσού, 2006
Οι ώρες μετρούν αντίστροφα για την Αριστούλα Ανδριανού, που στα γεράματά της καταλήγει στη φυλακή. Για συντροφιά της έχει μόνο μια δεσμοφύλακα, στην οποία διηγείται όλα τα δεινά που της έφερε η μοίρα. Καθώς της εξιστορεί τα γεγονότα που τη στιγμάτισαν, ο πόνος και ο φόβος περικυκλώνουν το ζαρωμένο της κορμί. Το κελί της κάθε στιγμή γεμίζει από τους αναστεναγμούς της, αφού θυμάται όσους βεβήλωσαν την αγνότητά της, όσους της στέρησαν τον έρωτα. Είναι χρέος της όμως να ελευθερώσει την αλήθεια, για να βρει η ψυχή της επιτέλους τη συγχώρεση και τη λύτρωση, για να αφήσει πίσω της για πάντα τις πύλες της κολάσεως.
Η ζωή της Αριστούλας Ανδριανού είναι γραμμένη σε τούτες τις σελίδες. Μονάχα όποιος τολμήσει να περάσει τούτο το κατώφλι της βίας, της απαξίωσης και της απόλυτης σιωπής, θα νιώσει πως όταν Εκείνη κλαίει, τα δάκρυα μεταμορφώνονται σε λουλούδια που ανθίζουν μόνο για έναν λόγο… την αληθινή αγάπη.
Δεύτερή μας επιλογή το βιβλίο του συγγραφέα Ηλία Τζιτζικάκη, “Προβέντζα“, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πηγή.
Το Καλοκαίρι πλησιάζει στο τέλος του όταν ο Άρης Μαρκάκης φτάνει στα Κύθηρα, με την αποστολή να τιμωρήσει τους υπεύθυνους μιας ανεξιχνίαστης δολοφονίας. Κυνηγημένος από τα φαντάσματα της προηγούμενης ζωής του και εγκλωβισμένος στις υπαρξιακές του αναζητήσεις για το Χρόνο και το Θάνατο, έχει αποφασίσει ότι αυτή θα είναι η τελευταία του δουλειά.
Στο παράξενο αυτό νησί όπου κυριαρχεί η «Προβέντζα», το μαύρο σύννεφο της ομίχλης που φέρνει μαζί του ο δυτικός άνεμος, συναντά τη Μάρθα, μια ξεχωριστή γυναίκα με σκοτεινό παρελθόν. Η σχέση που θα αναπτυχθεί ανάμεσά τους μοιάζει ικανή να ανατρέψει τα πάντα…
Η ομορφιά της Ζωής και η δύναμη του Έρωτα μάχονται ενάντια στο Χρόνο που κυλά αμείλικτος και το Θάνατο που καραδοκεί παντού, σ’ έναν φαινομενικά μάταιο αγώνα με φόντο τα γκρίζα πέπλα της Προβέντζας.
Άλλο ένα ταξίδι έφτασε στο τέλος του. Ελπίζουμε να περάσατε καλά και σήμερα μαζί μας. Την επόμενη Κυριακή, ένας νέος προορισμός περιμένει να τον ανακαλύψουμε.
Υποστηρίξτε το blog μας με μία δωρεά, πατώντας εδώ
