Ήταν στις 24 Ιουνίου του 1884, όταν θεμελιώθηκε το Δημοτικό Θέατρο Πειραιά. Δώδεκα χρόνια αργότερα, το κέντρο της πόλης κοσμούσε ένα μεγαλοπρεπές οικοδόμημα που έμελλε να αποδειχθεί ότι λόγω της μνημειακής του εμφάνισης, θα χαρακτηριζόταν ως το κορυφαίο σωζόμενο ελληνικό θεατρικό κτήριο του 19ου αιώνα.
Γράφει η Αγγελίνα Παπαθανασίου
Το Δημοτικό Θέατρο Πειραιά, στις 9 Απριλίου του 1895, άνοιξε τις πόρτες του, και έναν μήνα αργότερα, υποδέχθηκε στη σκηνή το έργο του Δημήτριου Βερναδάκη «Μαρία Δοξαπατρή».
Το Δημοτικό Θέατρο Πειραιά κάνει τα επίσημα εγκαίνιά του την Κυριακή του Θωμά στις 9 Απριλίου 1895, στις 10.30 το πρωί, μετά «περισσής λαμπρότητος». Μετά την τελετή των εγκαινίων και μέχρι το απόγευμα, η φιλαρμονική του Δήμου έπαιζε διάφορα από τα γνωστότερα μουσικά κλασικά κομμάτια μπροστά στον χώρο του θεάτρου, που είχε διαμορφωθεί έτσι ώστε να μπορούν με ευκολία να παρκάρουν οι «άμαξες» και τα λεγόμενα «Βιζ-α-βί» λεωφορεία της εποχής.
Το Δημοτικό Θέατρο Πειραιά έδωσε πολιτιστική πνοή στον Πειραιά, ενώ τα επόμενα χρόνια, το όνομά του ταυτίστηκε με την ιστορία της πόλης και φυσικά την ιστορία της Ελλάδας.
Κατά τη διάρκεια του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου και ειδικότερα όταν πραγματοποιήθηκε ο αποκλεισμός του Πειραιά από τις δυνάμεις της Αντάντ, το Θέατρο αλλά και ο χώρος γύρω απ’ αυτό κατελήφθησαν από τους Γάλλους στρατιώτες που συμμετείχαν στον αποκλεισμό της πόλης. Για δύο χρόνια φιλοξένησε Μικρασιάτες πρόσφυγες, καθώς η πόλη δεν είχε άλλες υποδομές για τον σκοπό αυτό, ενώ ο βομβαρδισμός του Πειραιά από τους Συμμάχους στις 11 Ιανουαρίου του ’44, έπληξε μεγάλο μέρος του οικοδομήματος.
Οι συχνές και διαφορετικές χρήσεις του θεάτρου προκάλεσαν σημαντικές φθορές. Η κατάστασή του επιβαρύνθηκε από τους σεισμούς του 1981 και του 1999. Μέσα στο πέρασμα των χρόνων, έγιναν πολλές προσπάθειες για τη συντήρηση του κτηρίου από τις εκάστοτε δημοτικές αρχές, άλλοτε με επιτυχία και σεβασμό στο μνημείο κι άλλοτε όχι.
Το Δημοτικό Θέατρο Πειραιά φιλοξένησε για ένα μεγάλο διάστημα το Ιστορικό Αρχείο Πειραιά, τη Δημοτική Πινακοθήκη, αλλά και φορείς και σωματεία της πόλης, ενώ μετά το ’99 άνοιξε τις πόρτες του σε πολιτικούς γάμους και εκδηλώσεις σχολείων.
Το έργο της αποκατάστασης ξεκίνησε τον Μάιο του 2008. Η αποκατάσταση του κτηρίου ολοκληρώθηκε με τις στατικές επεμβάσεις για τη βελτίωση του φέροντος οργανισμού, την ανάδειξη, ανακαίνιση και συντήρηση του εσωτερικού διακόσμου, τον εκσυγχρονισμό και εξοπλισμό της νέας σκηνής, τον ανασχεδιασμό του φουαγιέ και των κυλικείων και βέβαια τον πλήρη κλιματισμό όλων των χώρων.
Πρόκειται εντέλει για ένα σύγχρονο θέατρο, ικανό να φιλοξενήσει θεατρικές και μουσικές παραστάσεις υψηλών προδιαγραφών αλλά και παράλληλες δράσεις, παίζοντας σημαντικό ρόλο στην πολιτιστική ζωή της πόλης, συνδέοντας την Αθήνα με το πρώτο λιμάνι της χώρας, αλλά και τον Πειραιά με τα λιμάνια της Μεσογείου.
Επιμέλεια: Ζωή Τσούρα
Πηγή: https://www.dithepi.gr/
Υποστηρίξτε το blog μας με μία δωρεά, πατώντας εδώ
