Ένας ακόμα τίτλος προστέθηκε στην αξιόλογη σειρά βιβλίων Έλληνες εικαστικοί που επιμελείται ο εικονογράφος Βασίλης Κουτσογιάννης και κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Υδροπλάνο. Αναφέρομαι στο βιβλίο «Για ένα κομμάτι ψωμί».
Προσωπική άποψη: Αγγελίνα Παπαθανασίου
Η Κωνσταντίνα Τασσοπούλου εμπνέεται από έναν πίνακα του ζωγράφου Θεόφιλου και γράφει μια ιστορία γεμάτη τρυφερότητα και αγάπη. Η εικονογράφηση είναι του Κώστα Θεοχάρη.
Ήρωας της συγγραφέως, ένας απλός βοηθός φούρναρη, που κάθε μέρα αχάραγα πηγαίνει στη δουλειά του και με πολλή αγάπη, ζυμώνει, φουρνίζει και ξεφουρνίζει αχνιστό ψωμί.
Πάλεψε με το σακί που έκρυβε το αλεύρι, μέτρησε ίσα με δέκα κιούπια στη σειρά, το κοσκίνισε, το έριξε στη σκάφη. Αλάτι στα δάκτυλα, νερό στα χέρια, βουτιά μες στο λευκό βουνό και ζύμωμα γερό, με νεύρο. Αλευροσύννεφα τριγύρω και κάτω από τη μύτη του, ένας μεγάλος κόμπος με αλεύρι. Μεγάλος σαν αυτόν στον οποίον έφτασε πριν μήνες, αναζητώντας μια δουλειά.
Η συγγραφέας με περίσσια φροντίδα επιλέγει τις λέξεις για να μας διηγηθεί την ιστορία της. Ο λόγος της κοφτός, χωρίς όμως να στερείται το κείμενό της λυρικότητα. Συνθέτει λέξεις, δημιουργεί ολοζώντανες περιγραφές και παρασύρει τους αναγνώστες σε ένα ταξίδι αλλοτινής εποχής.
Το βράδυ αργά που ο φούρνος θα είν’ κλειστός, θα φωνάξει εκείνον τον ζωγράφο με το μεγάλο κεφάλι και την μπογιατισμένη φουστανέλα. Θα τον μπάσει στα κρυφά από την ξύλινη σκάλα, θα του περιγράψει όσα συνέβησαν το πρωί και θα του ζητήσει να τα τοποθετήσει πάνω στο πανί, με χρώμα.
Μέσα από την ιστορία, τα παιδιά μαθαίνουν για τον φτωχό και αυτοδίδακτο ζωγράφο Θεόφιλο, τον ζωγράφο με τη φουστανέλα. Έμμεσα η συγγραφέας μάς υπενθυμίζει ότι η τέχνη, αν και είναι απαραίτητη στη ζωή μας, δεν μπορεί να είναι η κύρια πηγή εισοδήματος ενός καλλιτέχνη. Η τέχνη σε κάθε μορφή της δεν θεωρείται επάγγελμα αλλά χόμπι. Πολλοί καλλιτέχνες έζησαν στερημένα, φτωχικά, κάνοντας συμβιβασμούς, για να μπορούν να δημιουργούν με όλο τους το είναι!
Ένα πολύ όμορφο βιβλίο, από αυτά που η ανάγνωσή τους επιδρά θετικά στην ανθρώπινη ψυχή, ακριβώς όπως και κάθε μορφή τέχνης.
Περιγραφή
Για ένα κομμάτι ψωμί ζωγράφιζε σε όλη του τη ζωή ο Θεόφιλος.
Εκείνη την κάμαρα που με τα χρόνια ξεφλούδισε το χρώμα της.
Εκείνο το μπακάλικο που με τα χρόνια έχασε τη μυρωδιά του.
Εκείνον τον καφενέ που με τα χρόνια κλείδωσε την πόρτα του.
Εκείνο το αρτοποιείο που με τα χρόνια έκλεισε.
Ήταν το έτος 1933, όπως λέν’ τα γράμματά του. Οι αριθμοί.
Κοντεύει αιώνας από τότε κι ακόμη δεν ξέρουμε.
Μόνος του έλαβε την απόφαση να το ζωγραφίσει ή του ζητήθηκε;
Από τον ιδιοκτήτη μήπως;
Γύρεψε άραγε αμοιβή ή το έκανε για ένα κομμάτι ψωμί;
Κι αφότου ολοκλήρωσε τον πίνακα και στρίμωξε ξανά τις μπογιές στο σελάχι του, πήρε τον δρόμο για το φτωχικό του ή βάλθηκε
να τριγυρνάει στις εξοχές, προσπαθώντας να ξεχάσει
το περιγέλασμα του κόσμου;
Αφού απάντηση δεν έχουμε λάβει τόσα χρόνια μετά,
γιατί να μη δώσουμε τη δική μας;
Τη δική μου.
Τη δική σου.
Τη δική του.
Ιστορία εμπνευσμένη από το έργο του ζωγράφου Θεόφιλου
ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΒΙΒΛΙΟΥ
Τίτλος: Για ένα κομμάτι ψωμί
Συγγραφέας: Κωνσταντίνα Τασσοπούλου
Εικονογράφος: Κώστας Θεοχάρης
Εκδόσεις: Υδροπλάνο
ISBN: 978-618-207-212-7
Έτος Έκδοσης: 2025
Επιμέλεια κειμένου: Ζωή Τσούρα
Υποστηρίξτε το blog μας με μία δωρεά, πατώντας εδώ
