Παρασκευή, 7 Αυγούστου, 2020
More
    Αρχική Συν Γραφής Λεγόμενα Γιατί οι περισσότεροι συγγραφείς είναι άτομα που διαβάζουν βιβλία από μικροί;

    Γιατί οι περισσότεροι συγγραφείς είναι άτομα που διαβάζουν βιβλία από μικροί;

    -

    Γιατί οι περισσότεροι συγγραφείς είναι άτομα που διαβάζουν βιβλία από μικροί;

    Γράφει η Σοφία Αθανασοπούλου

    Παρατηρείται συχνά ότι όσοι γράφουν βιβλία, έχουν ξεκινήσει να διαβάζουν από νεαρή ηλικία, έχουν προσπαθήσει από τα παιδικά τους χρόνια να γράψουν αξιόλογα κείμενα και μπορούν να απαριθμήσουν έναν τεράστιο αριθμό έργων τα οποία έχουν διαβάσει.

    Επαγγελματίες στο χώρο διαβεβαιώνουν κατά καιρούς για ανθρώπους που γνωρίζουν πως έχουν ασχοληθεί με τη μελέτη, πως αργά ή γρήγορα θα παρουσιάσουν στο κοινό τα δικά τους έργα. Γίνεται εμφανές λοιπόν, ότι αυτή είναι η άποψη που κατά κανόνα επικρατεί και είναι λογικό να αναρωτιέται κανείς ποιοι είναι οι λόγοι που οδηγούν εκεί.

    Όσοι ξεκινούν να διαβάζουν βιβλία από παιδιά, αντιλαμβάνονται την ομορφιά της λογοτεχνίας και αποκτούν μια ιδιαίτερη αγάπη γι’ αυτή. Καταλήγουν να την κάνουν κομμάτι της καθημερινότητάς τους, ολοκληρώνουν την ανάγνωση ογκωδών έργων πολύ σύντομα και ενημερώνονται συνεχώς για αξιόλογους συγγραφείς και λογοτεχνικά ρεύματα και είναι πρόθυμοι να πειραματιστούν διαβάζοντας κάθε φορά κάτι ασυνήθιστο για τα δεδομένα και τις προτιμήσεις τους.

    Καθώς περνούν τα χρόνια, έχοντας συγκεντρώσει γνώσεις και υλικό από διάφορες κατευθύνσεις και έχοντας καλλιεργηθεί, αισθάνονται την ανάγκη να παράξουν κάτι δικό τους, για να πουν όλα αυτά τα οποία σκέφτονται και να εφαρμόσουν όσα γνωρίζουν στην πράξη. Τότε η γραφή γίνεται μια έμφυτη ανάγκη, έτσι ώστε ο αναγνώστης (που πλέον έχει γίνει και συγγραφέας) να μη μείνει στάσιμος.

    Γιατί οι περισσότεροι συγγραφείς είναι άτομα που διαβάζουν βιβλία από μικροί;

    Γιατί οι περισσότεροι συγγραφείς είναι άτομα που διαβάζουν βιβλία από μικροί;

    Η ανάγνωση λογοτεχνικών έργων δεν είναι μία παθητική δραστηριότητα, στην οποία αδρανοποιείται η σκέψη. Αντιθέτως, ο αναγνώστης καλείται να χρησιμοποιήσει τη φαντασία του και να δημιουργήσει έναν κόσμο και πρόσωπα τα οποία δεν βλέπει μπροστά του, να φτιάξει στο μυαλό του εικόνες για καθετί που διαβάζει και να παραμένει διαρκώς σε εγρήγορση. (Αυτό είναι ένα βασικό χαρακτηριστικό στο οποίο η λογοτεχνία διαφέρει από άλλες δραστηριότητες.

    Για παράδειγμα, πολύς κόσμος παρακολουθεί συστηματικά και από νεαρή ηλικία τηλεοπτικές σειρές, όμως ελάχιστοι είναι αυτοί που τελικά επιχειρούν να ασχοληθούν με κάτι τέτοιο.) Με την πάροδο του χρόνου, οι σκέψεις διευρύνονται με αποτέλεσμα όχι μόνο να εναλλάσσονται με γρηγορότερους ρυθμούς στα πλαίσια της συγκεκριμένης κάθε φορά ιστορίας, αλλά επίσης οδηγούν τον αναγνώστη στο σημείο να έχει τη δική του άποψη για το πώς θα ήθελε να τη δει να εξελίσσεται. Όταν κάποια στιγμή συνειδητοποιήσει

    ότι έχει και ο ίδιος τη δυνατότητα να καθοδηγήσει την πορεία ενός βιβλίου από την αρχή μέχρι το τέλος, είναι έτοιμος να πιάσει το μολύβι του και να ξεκινήσει να γράφει το δικό του έργο.      

    Συνεπώς μπορεί κανείς να καταλάβει ότι όσοι ξεκίνησαν από νεαρή ηλικία να διαβάζουν, είναι σε θέση να αναγνωρίσουν την αξία της λογοτεχνίας και η προσπάθεια να γράψουν κάτι δικό τους είναι έμφυτη, ως φυσικό επακόλουθο και όχι αναγκαία ή υποχρεωτική εξέλιξη της κατάστασης. Αυτό φαίνεται άλλωστε και από τα έργα τα οποία προκύπτουν τελικά από τέτοια άτομα, αφού τα περισσότερα από αυτά έχουν να πουν κάτι αξιόλογο.

    Επεξεργασία εικόνας: Παναγιώτα Γκουτζουρέλα

    Προηγούμενο άρθροA Knight of the Word – Terry Brooks
    Επόμενο άρθροΣυνέντευξη με την Jennifer Donnelly

    ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

    Please enter your comment!
    Please enter your name here