Τρίτη, 8 Ιουνίου, 2021
More

    Γυναίκες – Eduardo Galeano

    -

    Το βιβλίο Γυναίκες του πολυβραβευμένου συγγραφέα Eduardo Galeano κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πάπυρος. Πρόκειται για ένα βιβλίο φόρο τιμής σε όλες τις Γυναίκες του Κόσμου.

    Προσωπική άποψη: Αγγελίνα Παπαθανασίου

    Πριν μιλήσω για το εξαιρετικό βιβλίο, θα ήθελα να αναφερθώ στην έλλειψη επιμέλειας του κειμένου. Είναι συνηθισμένο φαινόμενο πια τα βιβλία να φτάνουν στα χέρια των αναγνωστών χωρίς καμία επιμέλεια, ούτε καν την πιο στοιχειώδη.

    Το βιβλίο «Γυναίκες» ανήκει σε αυτή την κατηγορία. Εκδόθηκε χωρίς κανείς να του έχει ρίξει μια ματιά, με αποτέλεσμα ο αναγνώστης να διαβάζει κείμενο με αρκετά λάθη που τα αναγνωρίζει χωρίς να διαθέτει πτυχίο φιλολογίας. Θα παραθέσω ένα από τα λάθη που εντόπισα στη σελίδα 74. «Έκανε μαλάξεις με πολύ αγάπη, συνιστούσε αφεψήματα, και ήξερε να ακούει».  

    Η έλλειψη επιμέλειας, που συχνά γίνεται για λόγους οικονομίας, είναι έλλειψη σεβασμού απέναντι στον αναγνώστη αλλά και τον συγγραφέα.

    Στο βιβλίο «Γυναίκες», ο αναγνώστης θα διαβάσει μικρά κείμενα που αφορούν γυναίκες απλές, αλλά και επώνυμες, από όλο τον κόσμο. Προβάλλει τις δυσκολίες που μέχρι και σήμερα οι γυναίκες καλούνται να αντιμετωπίσουν σε σχέση με το φύλο τους. Κείμενα που διαβάζονται μέσα σε δυο λεπτά αλλά που λειτουργούν σαν μαχαιριά στην καρδιά για τον αναγνώστη.

    Όλες σχεδόν οι Αιγύπτιες ήταν υπό περιορισμό κατ’ οίκον. Δεν μπορούσαν να μετακινηθούν δίχως την άδεια του πατέρα ή του συζύγου, ενώ πολλές ήταν εκείνες που έβγαιναν από το σπίτι μόνο τρεις φορές στη ζωή τους: για να πάνε στη Μέκκα, στον γάμο τους και στον τάφο τους.

    Προβάλλει μέσα από τα κείμενά του τον αγώνα των γυναικών για ίσες ευκαιρίες στην εκπαίδευση, στην κοινωνία, στην εργασία. Μιλάει για τις συνέπειες που υφίστανται οι γυναίκες για κάθε αγώνα που δίνουν. Ο συγγραφέας αγκαλιάζει τις γυναίκες. Συμπάσχει μαζί τους και νιώθει την ανάγκη να αναδείξει τις αδικίες που έχουν υποστεί σε όλους τους τομείς. Να προβάλλει τις επιτυχίες τους, τις κατακτήσεις τους στους ανδροκρατούμενους θεωρητικά χώρους.

    Από το 1955 μέχρι το 1970 το ποδόσφαιρο ήταν απαγορευμένο γιατί:

    Στον αγώνα με την μπάλα, χάνεται η γυναικεία χάρη, ενώ το κορμί και η ψυχή δέχονται καταστροφικές επιρροές. Η επίδειξη του σώματος προσβάλλει την αιδώ.

    Ένα βιβλίο που διαβάζεται εύκολα και γρήγορα, εξαιτίας του μικρού μεγέθους της κάθε ιστορίας. Οι ιστορίες όμως αυτές μένουν βαθιά χαραγμένες στην ψυχή του αναγνώστη και ιδιαίτερα των γυναικών. Είναι θλιβερό να βλέπεις ως γυναίκα ότι θεωρείσαι κατώτερη από τον άνδρα ακόμη και σήμερα. Είναι λυπηρό να διαπιστώνεις ότι η γυναίκα σε πολλές χώρες είναι ένα αντικείμενο ευτελούς αξίας για τον άντρα, που μπορεί να το κάνει ό,τι θέλει χωρίς να δώσει καμιά εξήγηση.

    Η παράδοση λέει να σκεπάζεται ο αφαλός των νεογέννητων κοριτσιών  με τη στάχτη της κουζίνας, ώστε η γυναίκα να μάθει από νωρίς ποια είναι η θέση της, από την οποία δεν μπορεί να ξεφύγει.

    Μπορεί στις 8 Μαρτίου να γιορτάζεται η ημέρα της γυναίκας, αλλά πραγματικά έχουμε να διανύσουμε αμέτρητα χιλιόμετρα μέχρι να σταματήσουμε να διαβάζουμε για βιασμούς γυναικών, περιστατικά ενδοοικογενειακής βίας, δολοφονίες γυναικών, και διακρίσεις σε επαγγελματικό και κοινωνικό επίπεδο.

    Περίληψη Γυναίκες – Eduardo Galeano: Αν είχε γράψει η Εύα τη Γένεση, πώς να ήταν άραγε η πρώτη νύχτα έρωτα του ανθρώπινου γένους; Η Εύα θα άρχιζε δηλώνοντας πως δεν είχε γεννηθεί από κανένα παΐδι, ότι δεν γνώριζε κανέναν όφι, ότι δεν πρόσφερε μήλα σε κανένα, και ότι ο Θεός δεν της είπε ποτέ ότι θα κοιλοπονάει στη γέννα, κι ότι ο άντρας θα είναι το αφεντικό. Όλα αυτά είναι σκέτα ψέματα, δηλώσεις του Αδάμ στον Τύπο.

    Γυναίκες… Το κύκνειο άσμα του μεγάλου Ουρουγουανού συγγραφέα Εδουάρδο Γκαλεάνο, ενός ποιητή της μνήμης, ο οποίος έφυγε από τη ζωή τον Απρίλη του 2015, είναι ένας ύμνος στη γυναίκα. Πρόκειται για μια ανθολογία που την επεξεργάστηκε ο ίδιος ο συγγραφέας —δεν πρόλαβε να τη δει τυπωμένη— με κείμενα επιλεγμένα από έργα του που καλύπτουν ένα χρονολογικό φάσμα σαράντα περίπου χρόνων λογοτεχνικής δημιουργίας, από το Vagamundo (1973), τη Μνήμη της φωτιάς (1982), το Βιβλίο των εναγκαλισμών (1989), Οι λέξεις ταξιδεύουν (1993), Ένας κόσμος ανάποδα (1998), ώς τους Καθρέφτες (2008) και το Οι μέρες αφηγούνται (2012). Δεν πρόκειται για μια απλή, άτακτη παράθεση κειμένων, αλλά για μια οργανωμένη σύνθεση που αποσκοπεί στο να αναδείξει τις πολυποίκιλες όψεις του γυναικείου φύλου αλλά και να επιβεβαιώσει πόσο κεντρική θέση κατείχε η γυναίκα στη σκέψη και το έργο του σπουδαίου Ουρουγουανού.

    Οι Γυναίκες είναι ο ύστατος αποχαιρετισμός του Εδουάρδο Γκαλεάνο στους αναγνώστες του, αποχαιρετισμός εσπευσμένος, μια και ο ίδιος δεν πρόλαβε να δει τυπωμένο το βιβλίο του πριν φύγει από τούτο τον κόσμο. Πρόλαβε τουλάχιστον να ετοιμάσει αυτή την ανθολογία – φόρο τιμής στη Γυναίκα, που τόσο κεντρική θέση είχε στη σκέψη, στο έργο και στη ζωή του γενικότερα. Με τη χαρακτηριστική του ποιητική πρόζα, μιλάει για γυναίκες που άφησαν το δικό τους στίγμα στην ιστορία, ανασύρει από τη λήθη συλλογικά κατορθώματα γυναικών, μιλάει για τις ρίζες του μισογυνισμού, για γυναίκες που αψήφησαν την κυρίαρχη ανδρική ερμηνεία της πραγματικότητας. Και όπως η γυναίκα με την οποία ξεκινά το βιβλίο, η Σεχραζάντ από τις Χίλιες και μια νύχτες, αφηγείται ιστορίες στον βασιλιά Εγια να μην τη σκοτώσει, έτσι και ο Γκαλεάνο, ένας μάγος της γλώσσας, αφηγείται τις ιστορίες του για να μην αφήσουμε τη μνήμη να πεθάνει, γιατί η μνήμη χτίζει το μέλλον.

    Στοιχεία βιβλίου

    ΓυναίκεςΤίτλος: Γυναίκες

    Συγγραφέας: Eduardo Galeano

    Μετάφραση: Ισμήνη Κανσή

    Σελίδες: 194

    Eκδόσεις: Πάπυρος  

    ΙSBN: 9789604861118

    Ημ. Έκδοσης: 12/2015

    Επιμέλεια κειμένου: Ζωή Τσούρα

    ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

    Please enter your comment!
    Please enter your name here