Κόκκινο βασιλικό αίμα – Elizabeth Hart

Στο βιβλίο «Κόκκινο βασιλικό αίμα» η αλήθεια είναι πως η αρχική του ιδέα μου άρεσε πάρα πολύ. Με παρέσυρε σ’ ένα παιχνίδι κληρονομιάς με γαλαζοαίματους, θυμίζοντας ένα σκοτεινό παραμύθι ενηλικίωσης χωρίς μαγικά στοιχεία, αλλά με περίσσια δολοπλοκία.

Προσωπική άποψη: Νεκταρία Βαρσαμή-Πουλτσίδη

Η Elizabeth Hart καταφέρνει να μας παρασύρει σε έναν κόσμο μυστηρίου, ίντριγκας και κρυμμένων μυστικών πίσω από κλειστές πόρτες. Κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Μεταίχμιο (σε μετάφραση της Σοφίας Τάπα).

Η ιστορία μάς μεταφέρει στο βασίλειο της Λουμάρια, όπου συναντάμε την εικοσάχρονη Ρούμπι. Ένα ορφανό κορίτσι που εργάζεται ως απλή υπηρέτρια, βρίσκοντας μικρές στιγμές απόδρασης παίζοντας κρυφά σκάκι με τον πρίγκιπα Ρόουαν. Τα πάντα, όμως, ανατρέπονται βίαια όταν ο βασιλιάς πεθαίνει ξαφνικά. Προς απόλυτη φρίκη όλων, η τελευταία του διαθήκη δεν ορίζει διάδοχο κάποιον από τους γιους του, αλλά την ίδια τη Ρούμπι.

Η βασιλική οικογένεια: η χήρα βασίλισσα, οι πρίγκιπες Άσερ, Ρόουαν και Σέντρικ, και η πριγκίπισσα Μπελ, βλέπουν τα προνόμιά τους να γκρεμίζονται. Σαν να μην έφτανε αυτό το χάος, η νεαρή κοπέλα ανακαλύπτει στοιχεία που υποδεικνύουν πως ο θάνατος του βασιλιά ήταν μια καλοστημένη δολοφονία, και τώρα πρέπει να χρησιμοποιήσει τη στρατηγική της σκέψη για να βρει τον ένοχο προτού γίνει η ίδια το επόμενο θύμα.

Οφείλω να παραδεχτώ πως ο ρυθμός στο «Κόκκινο βασιλικό αίμα» είναι πραγματικά καταιγιστικός. Σε παρασύρει με χαρακτηριστική ευκολία στο γνώριμο αναγνωστικό μοτίβο του «ένα κεφάλαιο ακόμα και σταματάω», κάνοντας το βιβλίο να διαβάζεται κυριολεκτικά απνευστί μέσα σε λίγες ώρες.

Ωστόσο, στο «Κόκκινο βασιλικό αίμα» η έμφαση δίνεται ξεκάθαρα στη δράση και όχι στο χτίσιμο του κόσμου. Το worldbuilding είναι αρκετά ρηχό, αφήνοντάς με με πολλές απορίες για το πώς λειτουργεί ακριβώς αυτή η κοινωνία. Οι περιγραφές των τοπίων είναι ελάχιστες, ενώ ορισμένες φορές συναντάμε ανορθογραφίες που ξενίζουν, καθώς η μεσαιωνική ατμόσφαιρα του παλατιού μπλέκεται αμήχανα με εντελώς σύγχρονες, καθημερινές λεπτομέρειες.

Στο κομμάτι των χαρακτήρων, τα συναισθήματα είναι κάπως διφορούμενα. Η Ρούμπι, παρότι μας συστήνεται ως ένα κοφτερό μυαλό με στρατηγική ικανότητα στο σκάκι, συχνά αντιδρά με αναπάντεχη αφέλεια, παίρνοντας αποφάσεις που δεν συνάδουν με την εξυπνάδα της. Το ρομαντικό στοιχείο και το υποβόσκον ερωτικό τρίγωνο εξυπηρετούν τα κλασικά κλισέ της Young Adult λογοτεχνίας. Ο Ρόουαν καταλήγει υπερβολικά δραματικός και αναποφάσιστος, ενώ αντίθετα ο Άσερ είναι εκείνος που κλέβει την παράσταση. Αποτελεί την πιο ρεαλιστική και γοητευτική φωνή μέσα στο παλάτι, έστω κι αν η εξέλιξη των συναισθημάτων στην ιστορία μοιάζει πολλές φορές εξαιρετικά βιαστική.

Κλείνοντας τις σελίδες του, θα πω με σιγουριά πως το «Κόκκινο βασιλικό αίμα» πετυχαίνει απόλυτα τον βασικό του στόχο: να σε διασκεδάσει. Ιδανικό για όσους αγαπούν τα μυστήρια πίσω από τους βελούδινους τοίχους ενός κάστρου.

Αν ένα πρωί ξυπνούσες και το βάρος ενός ολόκληρου στέμματος, μαζί με τα θανάσιμα μυστικά του, έπεφτε ξαφνικά στους ώμους σου, θα έπαιζες την παρτίδα υπακούοντας στους δικούς τους κανόνες, ή θα ανέτρεπες ολοκληρωτικά τη σκακιέρα;

Περίληψη: Η Ρούµπι δεν έχει έρθει ποτέ αντιµέτωπη µε κάποιον γρίφο που να µην µπορεί να λύσει. Μολονότι είναι γραφτό της να περάσει όλη την υπόλοιπη ζωή της ως υπηρέτρια της βασιλικής οικογένειας, το µυαλό της λαχταρά µια αληθινή πρόκληση. Όµως κανένας γρίφος δε θα µπορούσε να την προετοιµάσει για την απόφαση του βασιλιά λίγο πριν πεθάνει να τη χρίσει διάδοχο του θρόνου!

Ριγµένη ξαφνικά µες στον λάκκο µε τις οχιές, αναγκάζεται να διαχειριστεί ένα βασίλειο σε κρίση, την οργισμένη σύζυγο του νεκρού βασιλιά και τους τρεις υπερόπτες και εκνευριστικά όμορφους πρίγκιπες. Και τότε, λες και δεν της φτάνει ότι έχει μόλις στεφθεί βασίλισσα, ανακαλύπτει ένα σημείωμα που της άφησε ο βασιλιάς, στο οποίο ισχυρίζεται ότι τον δολοφόνησαν.

Μιας και δεν ξέρει πλέον ποιον µπορεί να εµπιστευτεί, η Ρούµπι συνάπτει αβέβαιες συµµαχίες µε καθέναν από τους πρίγκιπες. Κι ενώ ο χρόνος µετρά αντίστροφα, θα αντιµετωπίσει τη δυσκολότερη πρόκληση της ζωής της: να ανακαλύψει την αλήθεια προτού ο δολοφόνος βάλει στο στόχαστρο και την ίδια.

Επιμέλεια: Ζωή Τσούρα

Δημιουργία κεντρικής εικόνας: Νεκταρία Βαρσαμή-Πουλτσίδη

 

 

Υποστηρίξτε το blog μας με μία δωρεά, πατώντας εδώ