Τρίτη, 8 Ιουνίου, 2021
More
    ΑρχικήΣυνεντεύξειςΣυνέντευξη - Νεκταρία Μαρκάκη

    Συνέντευξη – Νεκταρία Μαρκάκη

    -

    Συνέντευξη – Νεκταρία Μαρκάκη

    Με πολλή χαρά σήμερα, στους Θεματοφύλακες λόγω Τεχνών, υποδέχομαι εκ νέου τη συγγραφέα Νεκταρία Μαρκάκη. Θα μιλήσουμε για το νέο της βιβλίο “Του έρωτα και του πολέμου” που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Γράφημα.

    Ρωτάει η Χαρά Δελλή

    Συνέντευξη

    Νεκταρία, καλώς ήρθες στη συντροφιά μας και ευλίμενο το τελευταίο σου λογοτεχνικό εγχείρημα. Μετράς αρκετά χρόνια ενεργή στον χώρο της λογοτεχνίας. Όπως λες η ίδια, είσαι μία ρομαντική ψυχή που δυστυχώς, ζεις σ’ έναν κυνικό κόσμο που δεν σου ταιριάζει, γι’ αυτό σου αρέσει να δημιουργείς νέους κόσμους γεμάτους ελπίδα και αγάπη. Ποιες δυσκολίες έκρυβε το ταξίδι σου ως τώρα; Αλλά και ποιες στιγμές θα αναπολείς πάντα με νοσταλγία; Νιώθεις πιο ώριμη την πένα σου τόσα χρόνια μετά;

    Ν.Μ.: Καταρχάς, σ’ ευχαριστώ πολύ για τις ευχές σου και τις ερωτήσεις σου, αλλά και τους Θεματοφύλακες Λόγω Τεχνών, για τη φιλοξενία.

    Το ταξίδι μου στον κόσμο της λογοτεχνίας είχε πολλά εμπόδια και δυσκολίες, ας μη γελιόμαστε. Δεν θα ήθελα να τα αναφέρω όμως κάποια από αυτά διότι δεν είναι στα πλαίσια απλά του “δεν έχω έμπνευση” ή “δεν βρίσκω εκδοτικό”. Ήμουν τυχερή και στις δύο περιπτώσεις. Ήταν άλλα τα προβλήματα που τα γνωρίζω εγώ και οι δικοί μου άνθρωποι και κρατάω αυτές τις δυσκολίες ως μαθήματα για το μέλλον. Αναπολώ έντονα τον πρώτο καιρό που συνειδητοποίησα πόσο πολύ αγαπούσα τη συγγραφή, τη χαρά που πήρα όταν ολοκλήρωσα το πρώτο μου βιβλίο και τις μέρες που έγραφα ελεύθερα χωρίς να φοβάμαι πως θα κριθώ για κάποιο λάθος από τα γνωστά άτομα που περιμένουν στη γωνία κρυμμένα, έτοιμα να κρίνουν. Χαμογελάω όταν θυμάμαι την πρώτη μου επαφή με τους Έλληνες αναγνώστες στην εφαρμογή Wattpad και το πως μου έδωσαν φτερά για να κυνηγήσω το όνειρό μου. Σαφώς μετά από δέκα χρόνια που γράφω ασταμάτητα, θεωρώ πως η γραφή μου και η σκέψη μου έχει ωριμάσει αρκετά κι ευτυχώς, υπάρχει μεγάλο περιθώριο βελτίωσης μελλοντικά γιατί αν μη τι άλλο, δουλεύω σκληρά, αφού αγαπώ τη συγγραφή με όλη μου την καρδιά.

    Μίλησέ μας για τη συνεργασία σου με τις Εκδόσεις Γράφημα. Πώς προέκυψε η ιστορία της Ερατούς και του Άρη; Έρωτας και πόλεμος. Άνιση μάχη; Τι πιστεύεις; Έχεις -ή θα ήθελες να έχεις- κοινά με τους ήρωές σου; Ταυτίστηκες μαζί τους όσο έπαιρνε μορφή η ιστορία τους; Ήξερες από νωρίς πού θα καταλήξουν ή τους άφησες υπάκουα το πηδάλιο;

    Ν.Μ.: Η συνεργασία μου με τις Εκδόσεις Γράφημα είναι ό,τι καλύτερο μου έχει συμβεί στη συγγραφική μου πορεία ως τώρα και δεν είναι υπερβολή αυτό που λέω. Είναι σπάνιο στο χώρο να βρεις συνεργάτες που δεν κοιτάνε μόνο το δικό τους κέρδος, αλλά θέλουν να σε δουν κι εσένα να πετυχαίνεις ως συγγραφέας, να εξελίσσεσαι και σε όλη αυτή την πορεία να είναι ουσιαστικά δίπλα σου. Είναι ωραίο να ακούς πως πιστεύουν σε σένα και να το εννοούν, αλλά είναι και ανακουφιστικό το ότι δεν ακούς μεγάλα ανούσια λόγια. Ο κύριος Τσαχουρίδης αγαπά το βιβλίο πάνω απ’ όλα. Η συνεργασία μας είναι άψογη και με έχουν κάνει μέρος της οικογένειάς τους.

    Η ιστορία της Ερατούς και του Άρη προέκυψε από την ανάγκη μου να μιλήσω για πράγματα που με βασάνιζαν χρόνια. Είχα φτάσει σε ένα σημείο που ένιωθα έτοιμη να σκάσω από τα όσα ένιωθα, οπότε αφού για μένα η συγγραφή είναι η καλύτερη ψυχοθεραπεία, αποφάσισα να τα βγάλω όλα από μέσα μου. Ο έρωτας και ο πόλεμος είναι δύο διαφορετικές όψεις του ίδιου νομίσματος, κατά τη γνώμη μου, ενός νομίσματος που πάντα στέκεται στη μέση γιατί δεν υπάρχει ποτέ νικητής. Καλώς ή κακώς είχα κι έχω πολλά κοινά με τους χαρακτήρες που δημιούργησα, κυρίως με την Ερατώ με την οποία έχω τόσα πολλά κοινά που θα έλεγε κανείς πως έγραφα για τους δικούς μου φόβους, για τις δικές μου στεναχώριες και πικρίες. Ταυτίστηκα μαζί τους γιατί πολεμάω ενάντια στην κατάθλιψη πολλά χρόνια τώρα, γιατί έχω αντιμετωπιστεί άσχημα για την εμφάνισή μου, όπως η Ερατώ, γιατί ίσως εξαιτίας του ότι πατούσαν πάνω στην αυτοπεποίθησή μου, δεν κατάφερα ποτέ να αγαπήσω πλήρως τον εαυτό μου. Είχα ένα πλάνο στο μυαλό μου αλλά πάντα, σε κάθε βιβλίο μου, καταλήγω να ακολουθώ τα θέλω των πρωταγωνιστών μου κι όχι τα δικά μου θέλω. Και οι πρωταγωνιστές μου σίγουρα γνωρίζουν καλύτερα από μένα.

    Η Νεκταρία έχει πίστη στη μοίρα και το πεπρωμένο; Τι φοβάται; Τι την πονά; Πες μου, ποιο ήταν το μήνυμα που ιδανικά θα ήθελες να περάσεις με την επιλογή δύο βασικών προσώπων με τόσα “βάρη” και παρελθοντικά κατάλοιπα στους ώμους τους;

    Του έρωτα & του πολέμου
    Συνέντευξη – Νεκταρία Μαρκάκη

    Ν.Μ.: Έχω πίστη στο Κάρμα. Δεν ξέρω αν όλα είναι γραμμένα από τότε που γεννιέσαι, θέλω να πιστεύω πως εμείς καθορίζουμε τη μοίρα μας κι όχι κάποιος άλλος. Ωστόσο, στο Κάρμα πιστεύω πολύ και θεωρώ πως κάποτε πληρώνεις τις αδικίες που έχεις κάνει αλλά και ανταμείβεσαι για κάθε φορά που σε έχουν αδικήσει.

    Όσον αφορά το μήνυμα που ήθελα να περάσω με το βιβλίο μου είναι πως κανείς δεν ξέρει πώς νιώθει ο άλλος. Κανείς δεν αντιδρά το ίδιο και κανείς δεν μπορεί να κρίνει τον άλλον βάση του τι θα έκανε στη θέση του. Με το βιβλίο αυτό ήθελα να δείξω πως πολλές φορές τα λόγια μας είναι ικανά να κάνουν κακό στον άλλον. Πως έστω και μία κακή στιγμή, που μπορεί να λάβει χώρα την λάθος ώρα, μπορεί να καθορίσει τη ζωή κάποιου. Δεν υπάρχουν σωστές ή λάθος ενέργειες. Δεν υπάρχει σωστός ή λάθος δρόμος, υπάρχουν συναισθήματα που πολλές φορές δεν μπορεί να τα διαχειριστεί κάποιος. Δυστυχώς, δεν το αντιλαμβάνονται όλοι αυτό, αυτή είναι η πικρή αλήθεια, γιατί όλοι βιάζονται να χαρακτηρίσουν ό, τι κι όποιον δεν καταλαβαίνουν, αντί απλά να τους αφουγκραστούν. Γιατί ένας άνθρωπος με τις ανασφάλειες της Ερατούς και τη σκοτεινιά του Άρη, αυτό θέλει, κάποιος να τον ακούσει χωρίς να τον κρίνει, χωρίς να προσπαθήσει να του υποδείξει τι θα έπρεπε να κάνει, λες και έχει πέσει επίτηδες σε αυτό το τέλμα.

    Αν έπρεπε να ντύσεις την Ερατώ με ένα μόνο χρώμα, ποιο θα ήταν; Και ποιο του Άρη; Αν ήταν διαφορετικές γεύσεις, ποιες θα επέλεγες; Αν ήταν αρώματα; Εποχή; Ποιο θα μπορούσε να ήταν το τραγούδι τους;

    Ν.Μ.: Πολύ ενδιαφέρουσα ερώτηση. Η Ερατώ στο μυαλό μου πάντα ήταν περιτριγυρισμένη με τις αποχρώσεις του μπλε της θάλασσας, που και η ίδια τόσο πολύ αγαπά. Τολμώ να πω ότι το χρώμα αλλάζει ανάλογα τη διάθεσή της από γαλάζιο όταν είναι χαρούμενη ως το σκούρο μπλε της ανταριασμένης θάλασσας όταν ξεσπάει καταιγίδα μέσα της. Ο Άρης, μάλλον αγαπά το μαύρο αλλά για μένα του ταιριάζει το κόκκινο γιατί παθιάζεται με ό, τι καταπιάνεται. Η Ερατώ έχει τη γεύση του σκέτου ελληνικού καφέ που ενώ στην αρχή σε αφήνει με πικρή γεύση, μετά εθίζεσαι. Ο  Άρης έχει τη γεύση σοκολάτας γάλακτος με αλατισμένη καραμέλα, συναρπαστική γεύση και σίγουρα όχι τόσο συνηθισμένη. Αν ήταν αρώματα η Ερατώ θα ήταν το άρωμα του τριαντάφυλλου που ενώ θεωρείται κοινό, μιας και τα τριαντάφυλλα τα βλέπεις παντού, έχει την ικανότητα να σε ζαλίσει γλυκά. Ο Άρης μυρίζει σαν το χώμα μετά από βροχή, τόσο οικεία και μοναδικά. Εποχή… Η Ερατώ είναι το Φθινόπωρο, με τις πολλές βροχές και τα ξεσπάσματα του καιρό, τότε που τα φύλλα πέφτουν και ετοιμάζονται για την αναγέννησή τους. Ο Άρης μάλλον είναι η μετάβαση από τον Χειμώνα στην Άνοιξη, όταν τα πράγματα δείχνουν σκοτεινά αλλά σιγά σιγά όλη η φύση αναγεννιέται όπως κι αυτός, όταν πλέον το παίρνει απόφαση. Το τραγούδι τους είναι σίγουρα το Wanderwall αλλά στην εκδοχή που έχει τραγουδήσει η δικιά μας, Νατάσα Μποφίλιου, που είναι μία αργή εκτέλεση που σε ανατριχιάζει.

    Τι σχέση έχεις με τις παρακάτω έννοιες που κυριαρχούν στο βιβλίο σου; Συντροφικότητα και ανθρώπινη επαφή, μοναξιά, θλίψη, εγκατάλειψη και “αυτοαποδοχή”; Επίσης ομορφιά, τόλμη και εσωτερική ισορροπία; Πού βρίσκεις ευτυχία και γαλήνη;

    Ν.Μ.: Έχω μεγάλη σχέση με τη μοναξιά, τη θλίψη, την εγκατάλειψη και παλεύω χρόνια τώρα για την αυτοαποδοχή. Μου αρέσει η συντροφικότητα αλλά σε ερωτικό επίπεδο δεν είχα την τύχη να τη βρω. Ευτυχώς σε φιλικό επίπεδο έχω ανταμειφθεί πλουσιοπάροχα. Την ομορφιά τη βλέπω παντού από τη φύση ως τα πρόσωπα των ανθρώπων. Για μένα δεν υπάρχει άσχημος άνθρωπος. Έχω μάθει να εστιάζω στην ομορφιά πάνω τους και μόνο εκεί. Την ευτυχία τη βρίσκω στη συγγραφή, στη μουσική, στις γάτες μου και τον παπαγάλο μου και στη φύση γύρω μου. Γαλήνη βρίσκω μόνο όταν βρίσκομαι κοντά στη θάλασσα που δυστυχώς, συμβαίνει σπάνια.

    Αν μπορούσες να αποστασιοποιηθείς από τη γραφή σου και διάβαζες εντελώς ανεπηρέαστα το βιβλίο σου, ποιο θα έβρισκες το πιο δυνατό του σημείο και τι θα μπορούσε να δουλευτεί περισσότερο; Με ποιους μοιράζεσαι τα συγγραφικά σου άγχη και τέλματα;

    Ν.Μ.: Δυνατό σημείο του βιβλίου μου είναι, πιστεύω, η παράλληλη ιστορία της κυρίας Θάλειας που αποτελεί και την κόλλα μεταξύ των πρωταγωνιστών μου. Έχει συγκλονιστικά πράγματα να μοιραστεί μαζί τους και κερδίζει τις καρδιές εύκολα. Άλλο ένα δυνατό σημείο είναι οι δύο κύριοι χαρακτήρες και τα συναισθήματά τους είτε τους καταλαβαίνεις, είτε όχι. Θα ήθελα να μπορούσα να δουλέψω περισσότερο το λεξιλόγιό μου, ίσως να μη φοβόμουν να εκφραστώ πιο ελεύθερα χωρίς να σκέφτομαι μονίμως αν θα αρέσει στον κόσμο αυτό που γράφω και κάτι πάνω στο οποίο προσπαθώ πολύ να δουλέψω είναι η λυρικότητα που ίσως να λείπει σε κάποιους από τα γραπτά μου.

    Τα συγγραφικά μου άγχη, που είναι και πολλά, τα μοιράζομαι με την αδερφή μου που με γνωρίζει περισσότερο από τον καθένα. Εκείνη θα ακούσει τις γκρίνιες μου, εκείνη θα διαβάσει πρώτη ό, τι θέλω να εκδώσω κι αν εκείνη πει πως έχω κάνει καλή δουλειά, τότε δεν διστάζω γιατί είναι πολύ αυστηρή μαζί μου.

    Σ’ ένα υποθετικό μέλλον που το πόνημά σου έπαιρνε σάρκα και οστά, ποιος θα μπορούσε να υποδυθεί τον Άρη και ποια την Ερατώ; Ποιους θα φανταζόσουν για την κυρία Θάλεια, την Έλενα, τη Μαρίνα, το Θέμη;

    Ν.Μ.: Συνήθως έχω στο νου μου πρόσωπα όταν γράφω ένα βιβλίο γιατί με βοηθάει να περνάω την εικόνα τους στο έγγραφο μπροστά μου. Δεν ξέρω αν θα πρέπει να απαντήσω γιατί ο κάθε αναγνώστης φτιάχνει δικές του εικόνες και ίσως να απογοητευτεί με τις δικές μου επιλογές.

    Ωστόσο, απαντώ κι αν θέλουν συνεχίζουν να διαβάζουν την απάντηση με δικό τους ρίσκο.

    Ο Άρης στο μυαλό μου ήταν σαν τον Thomas Beaudoin (Καναδός ηθοποιός).

    Η Ερατώ έχει βασιστεί πάνω στην Ashley Graham (Plus size model).

    Η αλήθεια είναι πως για τους υπόλοιπους δεν είχα ποτέ σκεφτεί πρόσωπο για να βασιστώ, οπότε το αφήνω στη φαντασία των αναγνωστών.

    Κλείνοντας κι αφού μας αναφέρεις τα μελλοντικά σου πλάνα, θα ήθελες να μας προτείνεις ένα αγαπημένο σου βιβλίο και μια ταινία; Τι ευχή θα μοιραζόσουν με τους αναγνώστες μας;

    Ν.Μ.: Προσπαθώ να μην κάνω σχέδια για το μέλλον γιατί συνήθως γκρεμίζονται και απογοητεύομαι. Προσπαθώ να μάθω να ζω τις μέρες μου μία προς μία και να σκέφτομαι το κοντινό μέλλον, κοινώς τι θα κάνω ως την επόμενη εβδομάδα! Ευχή μου είναι, συγγραφικά, να μπορώ να συνεχίσω να γράφω βιβλία, έστω κι αν διαβάζονται από δέκα άτομα μόνο. Όσο υπάρχουν αυτά τα δέκα άτομα να με στηρίζουν, θα γράφω.

    Δεν θα προτείνω αγαπημένη ταινία, αλλά θα προτείνω αγαπημένες σειρές για τους λάτρεις της Ισπανικής τηλεόρασης. “El ministerio del tiempo”, “Mar de plástico”, “Estoy vivo”, “Alta mar”, “La caza: Monteperdido & Tramuntana” είναι λίγες από μερικές σειρές που αξίζουν τον κόπο να τις δείτε.

    Αγαπημένο βιβλίο… “Το σπίτι των πνευμάτων” της Ισαμπελ Αλιέντε και το “Οχτώ” της Κάθριν Νέβιλ.

    Η ευχή μου είναι να βγούμε όλοι σύντομα από τη φυλακή στην οποία ζούμε τον τελευταίο ενάμιση χρόνο, να είμαστε υγιείς και να αγαπάμε πάντα το βιβλίο… ό, τι είδος κι αν είναι… φτάνει να διαβάζουμε!

    Ευχαριστώ θερμά για τις υπέροχες ερωτήσεις!

    Πάντα γερή και δημιουργική να είσαι, εύχομαι. Ποτέ να μην σταματήσεις να εκφράζεσαι τόσο άμεσα. Ευχαριστούμε πολύ.

    Προηγούμενο άρθροΓυναίκες – Eduardo Galeano

    ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

    Please enter your comment!
    Please enter your name here