Παρασκευή, Σεπτέμβριος 20, 2019
More
    Αρχική Μεταφρασμένη Λογοτεχνία Η γονική παροχή - Florence Noiville

    Η γονική παροχή – Florence Noiville

    -

    Η γονική παροχή

    Προσωπική άποψη: Αγάπη Ντόκα

    Τα καινούρια βιβλιοπωλεία τραβούν την προσοχή μου. Κι αυτό ήταν καινούριο, όχι ακριβώς βιβλιοπωλείο με την έννοια τετράδια-μολύβια-χαρτικά και βιβλία, αλλά η μετεγκατάσταση ενός μεγάλου μπαζάρ σε μικρότερο χώρο.

    Μπαίνοντας, βιβλία σε πολύ χαμηλές τιμές τράβηξαν την προσοχή μου. Τα είδα σχεδόν όλα και αποφάσισα να πάρω την Γονική παροχή. Όταν, δε, ανακάλυψα κάτω απ’ το δεύτερο κάλυμμα, το εξώφυλλο της ασημί σειράς της Ωκεανίδας, ήμουν σίγουρη πως κρατούσα στα χέρια μου ένα υπέροχο βιβλίο!

    Η σαραντάρα πλέον αφηγήτρια, περιμένοντας το τρένο, προσπαθεί να γράψει ένα γράμμα συμφιλίωσης προς τους γονείς της, αλλά και να τους ευχαριστήσει για την γονική παροχή που έκαναν στην ίδια και στην αδελφή της.

    Η γονική παροχή

    Το μυαλό της γυρνάει στο παρελθόν, όταν ήταν δέκα χρονών, που ο πατέρας της τη συνόδευσε στο τρένο για να ταξιδέψει μόνη της στην Ελβετία, ώστε να φιλοξενηθεί σε φίλους των γονιών της.

    Η μητέρα της πάθαινε κρίσεις κατάθλιψης και της μπαίνει η ιδέα πως γι’ αυτές τις κρίσεις ευθύνεται η ίδια, πως δεν είναι αρκετή για τη μαμά της, πως δεν είναι η χαρά της. Μαζί με την υλική γονική παροχή, της μεταβιβάζεται το γονίδιο της αμφισβήτησης του εαυτού της.

    Είμαστε όλοι ορφανοί. Η δίψα μας για παρηγοριά είναι ακόρεστη.

    Ήμουν δέκα ετών όταν αποχωρίστηκα τους γονείς μου. Και οι δύο χαίρουν άκρας υγείας σήμερα, αλλά εγώ δεν παύω να κινώ γη και ουρανό για να βρω κάτι από την πρότερη ζωή. Τι ακριβώς δεν ξέρω. Ψάχνω το αρχέγονο έδαφος. Ένα ίχνος πριν από την κατάρρευση του κόσμου.

    Όταν γυρνάει από την Ελβετία, βρίσκει τη μαμά της παραμορφωμένη, πρησμένη, χοντρή. Δεν αναγνωρίζει το πώς ήταν και το πώς έγινε. Απογοητεύεται, παρ’ όλο που της εξηγούν ότι αυτό το κάνουν τα φάρμακα. Σε παλιές φωτογραφίες δείχνει τόσο ευτυχισμένη, ανέμελη και όμορφη! Πότε ξεκίνησε η κατάθλιψή της, αναρωτιέται.

    Πριν δέκα χρόνια, είχε επισκεφθεί τη μητέρα της στην κλινική. Πήγαινε καλύτερα. «Δεν ήταν τρελή, αλλά ανάμεσα σε τρελούς». Φοβάται πως κληρονόμησε την κατάθλιψη ως γονική παροχή…

    Η μητέρα της συνήθιζε να κάνει λίστες. Τις ξεκίνησε κι αυτή. Τη μέρα της γονικής παροχής αναρωτιέται μήπως η παροχή είναι τα πράγματα που είπαν, οι ώρες που πέρασαν μαζί, το παρελθόν και όχι τα μεταβιβαζόμενα μέσω του συμβολαιογράφου…

    Έχω την αίσθηση ότι η παιδική μου ηλικία υπέστη σταδιακή καθίζηση.

    Σε ηλικία δέκα με έντεκα χρονών, ένιωθα να παραλύω από το φόβο μου. λες και μια αρχέγονη ανησυχία είχε κακοφορμίσει. Ενώ μέναμε ακόμα στο Παρίσι, η μητέρα μου, σε περιόδους νευρικής κατάπτωσης, έλεγε αυτήν την φράση που τόσο μας τρόμαζε: «Αν δεν κάνετε αμέσως ησυχία, παίρνω τη βαλίτσα μου και φεύγω». Ζούσαμε πάντα στη σκιά μιας επικείμενης εξαφάνισης, μιας απειλής εγκατάλειψης που σήμερα μου φαίνεται απίστευτα βίαιη. Ίσως όλ’ αυτά να προανήγγειλαν την ανατροπή που έμελλε να έρθει – η ασθένεια είναι κατά κάποιον τρόπο αναχώρηση.

    Η αφηγήτρια μας δίνει μέσω της διήγησής της το ψυχογράφημα της μητέρας της. Εξιστορεί τη ζωή της και τη διάθεσή της στην καθημερινότητα, τις ατέλειωτες λίστες που κάνει, τις απότομες μεταπτώσεις της από υπερδραστηριότητα σε απάθεια και πάγωμα, από χαρά και τραγούδι στο να γίνεται έξαλλη, τις απειλές προς τα παιδιά της πως θα φύγει, τη βοήθεια που δίνει απλόχερα παντού, την ηρεμία της όταν ασχολείται με την κηπουρική. Έχει μανιοκαταθλιπτική ψύχωση την οποία είχε και η μητέρα της.

    Η γονική παροχή

    Αφήνεται υπόνοια πως το κληροδότημα της κατάθλιψης έχει περάσει στην κόρη της αφηγήτριας και φοβάται πως θα περάσει και στις δικές τους κόρες. Ίσως να είναι κι έτσι, αν η μικρή της κόρη που έχει δει «την γιαγιά να πετάει απ’ το παράθυρο» στα τέσσερά της, επηρεαστεί στο μέλλον, όταν κατανοήσει τι ακριβώς ήταν αυτό που είδε…

    Ένα βιβλίο για την κατάθλιψη που βιώνει μια μάνα και το πώς αυτό επηρεάζει την κόρη, σε μία σύγκριση με την γονική παροχή στον συμβολαιογράφο και σ’ αυτήν που αποκτάται μέσα από την οικογενειακή καθημερινότητα.

    Εξαιρετική η απόδοση της μεταφράστριας, κρατάει τη γλώσσα γραφής σε πολύ υψηλό επίπεδο. Σας το συνιστώ!

    Περίληψη: «Κάποιοι, όταν πλησιάζει η ώρα του θανάτου, βλέπουν ολόκληρο το βίο τους να παρελαύνει μπροστά τους. Άλλοι προτιμούν το ντιβάνι του ψυχαναλυτή. Ξαφνικά, εγώ κατάλαβα τα πάντα στο γραφείο ενός συμβολαιογράφου».

    Αυτό το μυθιστόρημα είναι η ιστορία μιας δωρεάς μεταξύ ζώντων – και μάλιστα μεταξύ καταρρακωμένων ζώντων – η οποία έχει εντελώς απρόσμενη κατάληξη. Γιατί αυτή η μεταβίβαση δεν αφορά υλικά αγαθά, αλλά μια εσωτερική κληρονομιά. Ένα οικογενειακό μυστικό, κρυμμένο και οδυνηρό. Οι ψυχικές ασθένειες δεν εξαιρούνται από το φόρο κληρονομιάς…

    Στοιχεία Βιβλίου

    Η γονική παροχήΤίτλος: Η γονική παροχή

    Συγγραφέας: Florence Noiville

    Μετάφραση: Βικτωρία Παπαϊωάννου

    Εκδόσεις: Ωκεανίδα

    Έτος Έκδοσης : 2008

    Σελίδες: 144 

    ISBN: 978-960-410-537-3

    Επεξεργασία εικόνας: Παναγιώτα Γκουτζουρέλα

    Απάντηση