Κυριακή, Δεκέμβριος 8, 2019
More
    Αρχική Σκέψεις σε λέξεις Η Άμυ και η ιστορία της

    Η Άμυ και η ιστορία της

    -

    Η Άμυ και η ιστορία της

    Γράφει ο Μάριος Καρακατσάνης

    Η ιδέα να γράψω το βιβλίο Άμυ ξεκίνησε πολύ απλοϊκά και δίχως να έχω κάποια συγκεκριμένη ιδέα στο μυαλό μου. Ήθελα απλά ένα συγγραφικό έργο στο ενεργητικό μου με γυναικείο όνομα. Τίποτα περισσότερο, τίποτα λιγότερο. Έτσι λοιπόν ξεκίνησα να γράφω μια ιστορία για δύο αδελφές που θα ήταν εκ διαμέτρου αντίθετες στον χαρακτήρα και η πιο δυναμική και ας πούμε ιδιαίτερη, θα ήταν και το κεντρικό  πρόσωπο του βιβλίου.  Έτσι λοιπόν και κάτω από αυτές τις συνθήκες γεννήθηκε η Άμυ.
    Θέλοντας να διατηρήσω την τεχνοτροπία γραφής που έχω σε όλα μου τα συγγραφικά έργα, η αρχή του βιβλίου είναι πολύ ήρεμη και για την ακρίβεια τολμώ να πω, πως αγγίζει τα όρια ενός άρλεκιν και όχι ενός αμιγώς ψυχολογικού θρίλερ. Αυτό το κάνω για δύο λόγους. Πρώτον για να δεθεί ο αναγνώστης με τους ήρωες πριν μπει στα πολύ βαθιά και δεύτερον για να προσεγγίσω με ομαλό τρόπο τους αναγνώστες που δεν είναι συνυφασμένοι με την ανάγνωση ενός θρίλερ και τα φοβάται.

    Όμως σε αυτήν την «παγίδα» έπεσα  και εγώ! Όσο περιέγραφα τον χαρακτήρα της Άμυ μέσα από διάφορες καταστάσεις, άρχισα να δένομαι μαζί της. Να την λυπάμαι, να την συμπονώ και αργότερα να την αγαπήσω. Σίγουρα μεγάλο ρόλο έπαιξε και το γεγονός  ότι πολλά από αυτά  που πέρασε στη ζωή της, είναι βιογραφικές καταστάσεις που άλλες έγιναν έτσι ακριβώς όπως τις εξιστορώ και άλλες είχαν διαφορετική κατάληξη από εκείνη που εγώ θα ήθελα.

    Σε κάθε  περίπτωση όσο προχωρούσε το βιβλίο έγινε πια η απόλυτη μετάβαση. Παρέδωσα το σώμα μου στην Άμυ, επιτρέποντάς της να γράφει πλέον η ίδια την ζωή της και εγώ απλά παρακολουθούσα τα χέρια μου να κινούνται σαν τρελά πάνω σε ένα πληκτρολόγιο που είχε γίνει το εργαλείο επικοινωνίας της με τον έξω κόσμο. Και πιο συγκεκριμένα, με τους μελλοντικούς της αναγνώστες.   

    Υπήρξαν στιγμές που έκλαψα με τα βιώματά της και κατανόησα απόλυτα την οργή της, πλημμυρίζοντας με η ίδια οργή που κατέκλυζε και την ίδια. Ένιωσα στα χείλη μου την γλυκιά γεύση της δικαιοσύνης όταν αποδίδονταν από την ίδια και πιστέψτε με, δεν ένιωσα ούτε για μια στιγμή οίκτο για τα θύματά της. Όσο υπερβολικά και αν θα τα χαρακτήριζαν ενδεχομένως οι μελλοντικοί επικριτές της. Όταν φυσικά κυκλοφόρησε και δεν υπήρξε ούτε ένας αναγνώστης που να στράφηκε εναντίον της με τον οποιοδήποτε τρόπο, τότε η δικαίωση ήταν ακόμα  μεγαλύτερη.  Όχι γιατί έγραψα ένα βιβλίο που αγάπησε πάρα πολύ ο κόσμος, αλλά επειδή ταυτίστηκε  με την ηρωίδα τόσο όσο και εγώ.

    Η αλήθεια όμως είναι ότι δεν ήταν καθόλου εύκολη δουλειά η συγγραφή ενός τέτοιου βιβλίου. Γιατί όπως και πολλοί ομότεχνοί μου παραδέχτηκαν μετά την ανάγνωσή του, εκείνοι δε θα τολμούσαν να καταπιαστούν με την συγκεκριμένη αυτή θεματολογία διότι προσεγγίζω ένα πολύ ευαίσθητο θέμα.   

    Και αυτό δεν είναι άλλο από την ψυχική διαταραχή. Το να προσδώσεις στον ήρωα σου ένα τέτοιο χαρακτηριστικό, χωρίς να φαντάζει ιδιαίτερα τρομακτικός και να κάνεις τον κόσμο να έχει περισσότερη αποστροφή από ό, τι ήδη έχουν για αυτούς τους ανθρώπους, δεν είναι εύκολη δουλειά. Σε καμιά περίπτωση δε θα ήθελα το έργο μου αυτό να γίνει αιτία μεγαλύτερου μπούλινγκ για αυτές τις ευπαθείς ομάδες ανθρώπων που ζουν ανάμεσά μου.

    Αντίθετα, θα έλεγα, ο σκοπός μου ήταν να τους προσεγγίσω με την ανθρώπινη πλευρά, να αναδείξω την αγάπη που και εκείνοι νιώθουν, ότι πληγώνονται τόσο όσο και εμείς και γενικότερα να αποβάλλω κάθε στίγμα από πάνω τους. Βέβαια από την άλλη πλευρά, είναι ένα ψυχολογικό θρίλερ και όχι ένα βιβλίο που καταπιάνεται με τα προβλήματα της κοινωνίας. Άσχετα αν μέσα του βρίθει από κοινωνικά μηνύματα που σπάνια θα τα συναντήσετε ακόμα και σε βιβλία κοινωνικού περιεχομένου, πόσο μάλλον σε ψυχολογικά θρίλερ. 

    Όμως κατάφερα να τα συνδέσω όλα τόσο ομαλά, ώστε ακόμα και όταν η ηρωίδα φτάνει στα άκρα, να δείξω στον αναγνώστη ότι αυτό ήταν το αποτέλεσμα μιας λάθους αντιμετώπισης από την ίδια την οικογένεια που έχει τεράστια ευθύνη στην ομαλή συμπεριφορά ενός ψυχικά ευπαθή ανθρώπου και όχι ότι πρέπει να κραδαίνει ο ίδιος το βάρος μιας τέτοιας ευθύνης.

    Σε αυτό βέβαια βοήθησε και η μεγάλη έρευνα που έκανα μέσω του ίντερνετ για να ενημερωθώ σωστά πρώτα εγώ ο ίδιος για τις αδυναμίες και τα προβλήματα που βιώνουν αυτοί οι άνθρωποι.

    Τι βλέπουν, τι ακούν, τι νιώθουν και το κυριότερο όλων; Πώς πράττουν. Έτσι λοιπόν επιλέγοντας ορισμένα από αυτά τα ιδιαίτερα γνωρίσματα, κατάφερα να παραπλανήσω λίγο τον αναγνώστη κάνοντάς τον να νομίζει ότι υπάρχει κάποιο μεταφυσικό στοιχείο και να τον οδηγήσω εσκεμμένα σε ένα εντελώς λάθος μονοπάτι πριν του αποκαλυφθεί στην πορεία του βιβλίου  η αλήθεια. Και μη νομίζετε ότι η αναγνωστική αξία του έργου μου χάνεται με όλα αυτά που σας αποκαλύπτω. Και αυτό διότι όταν περιπλέκουμε την πραγματικότητα με την σφαίρα της φαντασίας, τότε το αποτέλεσμα γίνεται τόσο γοητευτικό που είναι αδύνατον να μην παρασυρθεί κάποιος στα δίχτυα του σαγηνευτικού αποτελέσματος. Ακόμα και αν νομίζει ότι ξέρει την αλήθεια.

    Τέλος θα ήθελα να επισημάνω στον αναγνώστη να μην επικεντρωθεί τόσο στις πράξεις της Άμυ, όσο στις αιτίες που την οδήγησαν σε αυτές. Όπως για παράδειγμα στους συμμαθητές της, στους συγγενείς και τέλος τον καθοριστικό ρόλο που έπαιξαν οι ίδιοι οι γονείς της. Εκεί κρύβεται το βαθύτερο νόημα όλου του βιβλίου. Και σε συνδυασμό με την διαχρονική μάστιγα που λέγεται μπούλινγκ, το βιβλίο αποκτά επίσης μια διαχρονική αξία. Διότι κάποτε θα πρέπει να μάθουν όλοι αυτοί οι ψευτονταήδες ανεξαρτήτου ηλικίας  που κυκλοφορούν ανενόχλητοι εκεί έξω, ότι δεν είναι όλα τα θύματα που επιλέγουν αδύναμα, αλλά και όσα πραγματικά είναι, δεν είναι μόνα τους.

    Η Άμυ και η ιστορία της

    Πάντα θα υπάρχει ο φόβος ότι υπάρχει μια Άμυ εκεί έξω που θα βάλει τα πράγματα στη θέσης τους, με τον έναν ή… τον άλλο τρόπο.   

    Θεματοφύλακες Λόγω Τεχνών
    Είμαστε μια ομάδα ανθρώπων που αγαπάμε τις λέξεις σε όποια τους μορφή κι αν τυπώνονται: άρθρα, ειδήσεις, λογοτεχνία, ποίηση και δραστηριοποιείται στο διαδίκτυο. Σας ενημερώνουμε για δραστηριότητες παλιές και καινούριες. Ελάτε μαζί μας να παίξουμε με τα λόγια που γράφονται!

    Απάντηση