Παρασκευή, 4 Δεκεμβρίου, 2020
More
    Αρχική Ελληνική Λογοτεχνία Μάθε με να σ’ αγαπώ - Αννέτα Μαρκογιαννάκη

    Μάθε με να σ’ αγαπώ – Αννέτα Μαρκογιαννάκη

    -

    Το καλοκαίρι που πέρασε, έφτασε στα χέρια μου το βιβλίο «Μάθε με να σ’ αγαπώ» της συγγραφέως και ψυχολόγου Αννέτας Μαρκογιαννάκη, που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Ελληνοεκδοτική. Ένα βιβλίο ψυχοθεραπευτικού χαρακτήρα πάντα το έχουμε ανάγκη.

    Προσωπική άποψη: Νεκταρία Βαρσαμή-Πουλτσίδη

    Πρόκειται για εφτά αυτοτελή διηγήματα με ήρωες ανθρώπους της διπλανής πόρτας. Εφτά ιστορίες έρωτα και αγάπης. Κάθε ιστορία πραγματεύεται ένα κοινωνικό φαινόμενο. Σε γλώσσα απλή και κατανοητή. Ένα καλογραμμένο πόνημα, με ζωντανούς διαλόγους και αξιόλογη σκιαγράφηση χαρακτήρων, που σε ταξιδεύει στον κόσμο των συναισθημάτων με ευαισθησία και ενσυναίσθηση. Νικόλας, Μιράντα, Αντιγόνη, Μαρίνα, Ελισσάβετ, Περικλής…

    Συναισθήματα στο μικροσκόπιο της ψυχολογίας. Ώρα για αναθεώρηση.

    Η κοπέλα είχε αποφασίσει να υιοθετήσει μια εύθυμη ελαφρότητα στη συμπεριφορά της τις ώρες που περνούσε μαζί του. Αισθανόταν ερωτευμένη και αυτό αρκούσε για να δραπετεύει από τα υπαρξιακά της άγχη… Αυτό είναι που μπέρδευε η νεαρή κοπέλα. Στα είκοσι πέντε της δεν μπορούσε να συνδυάσει το σοβαρό με το ανάλαφρο, την πνευματική καλλιέργεια με το σώμα. Θεωρούσε ότι η γυναικεία ομορφιά λειτουργούσε κυρίως ως σεξουαλική πρόκληση. Αναρωτιόταν πώς θα μπορούσε να του προσφέρει ελαφρότητα, ξεγνοιασιά, ξεδιαντροπιά.

    Στην πρώτη, «Δυϊσμός σώματος και ψυχής», μια νεαρή φοιτήτρια αναλώνεται σε μια σχέση όπου δεν είναι ο εαυτός της και παρουσιάζει μια άλλη εικόνα, ψεύτικη, προσποιητή. Έτσι, όταν σε μια ευάλωτη στιγμή ο αληθινός της εαυτός αναδύεται στην επιφάνεια, ο σύντροφός της έρχεται αντιμέτωπος με τα δικά του φαντάσματα και μια αναπόφευκτη επιλογή. Μήπως τα ψέματα κρύβουν βαθύτερα προβλήματα συναισθηματικής εγγύτητας;

    Τι τον τρόμαξε; σκεφτόταν και αναρωτιόταν. Σάμπως κι εγώ η ίδια ήμουν αληθινή; Ήμουν ο αυθεντικός μου εαυτός; Του επέτρεψα να με δει; Πανοπλίες και προσωπίδες κάλυπταν κάθε πληγή που αιμορραγούσε, κάθε φόβο, κάθε σκοτεινό και σκιερό μέρος κομμάτι του εαυτού μου… Μα τώρα είναι πια αργά…

    Μια ελεγεία αγάπης. Ερωτικής, συντροφικής, γονεϊκότητας, κατάδυση στις σύγχρονες ανθρώπινες σχέσεις, με ένα ψυχολογικό υπόβαθρο πολύ κατανοητό και οικείο. 

    Στο κυνήγι της ευτυχίας και της αγάπης. Η αγάπη είναι το υπέρτατο αγαθό και αξίζει να αγωνιστείς γι’ αυτήν.

    Αφηνόμαστε στην εξέλιξη; Τελικά, ζούμε; Αξίζει να είμαστε καλά, να αγαπάμε και να αγαπιόμαστε με έναν όμορφο τρόπο… Που δίνει ελπίδα, δύναμη, νόημα, χαρά, ζωή!

    Στην επόμενη, «Το καθρέπτισμα», μια καλομαθημένη γυναίκα καριέρας, στη ζωή της οποίας η μία επιτυχία διαδέχεται την άλλη, συνάπτει δεσμό με κάποιον “κατώτερό” της, κι ενώ στην αρχή η ερωτική χημεία τους κρατά ενωμένους, ο νεαρός την αγαπά με όλο το είναι της ψυχής του, παρ’ όλες τις προσβολές και τους υποβιβασμούς της, φτάνει μια στιγμή που τα λόγια της κάμπτουν τις αντοχές του άντρα και την αφήνει. Βλέπουμε πώς ορθώνεται ο εγωισμός, η  περηφάνια, ο ναρκισσισμός στη μη αποδοχή της απόρριψης. Πλήττεται έτσι η αγάπη;

    Έπρεπε να κλείσει βίαια αυτόν τον κύκλο, τον κύκλο του έρωτα που κάνει τον άνθρωπο ευάλωτο, κάτι λιγότερο από Θεό. Αλλιώς της έμοιαζε ανθρωπάκι ο εαυτός της. Ανεξέλεγκτο, τρωτό, που έχει ανάγκη τους άλλους.

    Μοναξιά και φόβος του έρωτα

    Στην «Εθιστική μοίρα» η Κατερίνα θαμπώνεται από τον έρωτά της για τον Αλέξανδρο κι εθελοτυφλεί στο άσχημο φέρσιμό του, παραβλέπει τα λάθη του, την απρεπή συμπεριφορά του, με αποτέλεσμα να μένει σε μια σχέση εξάρτησης και αυτολύπησης. Θίγεται η αυτοθυσία εδώ.

    Οι μηχανισμοί άμυνας, ώριμοι και ανώριμοι μαζί, είχαν με τα χρόνια γίνει πετσί απροσπέλαστο, πάνω και γύρω από κάθε νευρώνα του πυρακτωμένου εγκεφάλου της. Καιγόταν το μυαλό, έλιωνε το κορμί και η ψυχή σε μόνωση έκανε πως δεν καταλάβαινε…

    Στην «Ορμητική συνάντηση τριών γενεών», γιαγιά, κόρη, εγγονή. Η Σοφία, η Αργυρώ και η Υρώ. Μια χωρισμένη μητέρα συμβουλεύει την κόρη της επόμενης γενιάς σε θέματα σχέσεων. Τρεις γυναίκες, τρεις διαφορετικές γενιές που συγκρούονται, με λόγια που πονάνε, με πίκρες και καημούς. Ανακαλύπτουν, αναθεωρούν, φιλονικούν και στο τέλος μονοιάζουν και προσπαθούν να κατανοήσουν η μία την άλλη, παρά το εποχικό χάσμα τους.

    Τρεις γενιές αγκαλιασμένες, πλάι πλάι, με τα χέρια να αγγίζουν η μία την άλλη σαν σκυταλοδρομία ζωής μεγάλων αποστάσεων.

    Να αγαπάς όχι “γιατί”, αλλά “παρόλο”. Αγάπα με αγάπη απαλή που δεν πληγώνει αλλά ενδυναμώνει. Με αυτογνωσία και αποδοχή. Με αγάπη φωτεινή που δίνει δύναμη, φτερά αλλά και ελπίδα σαν ελιξίριο ζωής.

    Τα παιδιά μας δεν μας ανήκουν. Δεν είναι η προέκταση του εαυτού μας. Θα πρέπει να δώσουν τους δικούς τους αγώνες. Είναι ελεύθερα. Ευτυχισμένοι γονείς, ευτυχισμένα παιδιά.

    «Ενοχική φαντασίωση», με τον νεανικό έρωτα της Μιράντας να γκρεμίζεται μπροστά στα πρέπει της «κοινωνίας», να χωρίζεται από τις ταξικές τους διαφορές. Όσα χρόνια κι αν περάσουν σιγοκαίει στην καρδιά της. Κι όταν τα βλέμματά τους ξανασυναντιούνται, η μισοσβησμένη φλόγα του έρωτα ζωντανεύει. Όμως η ευτυχία είναι μικρές στιγμές μέσα στο πέρασμα του χρόνου… Έχει μερίδιο στον έρωτα μια υπερπροστατευτική μητέρα μετά από έναν ναυαγισμένο γάμο;

    Ακούμε πραγματικά τις επιθυμίες μας; Στο διήγημα αυτό επιβεβαιώνεται η πάλη των “πρέπει” με τα “θέλω” και η ανάγκη του ανθρώπου να δηλώσει την ύπαρξή του στο εδώ και τώρα χωρίς συμβιβασμούς.

    Έτσι λοιπόν τον αποχαιρέτησε για άλλη μια φορά τον Πάνο της, ακολουθώντας τις επιταγές του νου, ενάντια στα “θέλω” της καρδιάς, φορώντας το πανωφόρι της “καθωσπρέπει” ζωής της...

    Σωστός συνδυασμός γνώσεων και βιωματικών εμπειριών. Οι διάλογοι μοιάζουν ολοζώντανοι, με λεπτομέρειες κι αναδρομές στο παρελθόν, ενώ η αφήγηση ρέει κινηματογραφικά, έτσι ώστε οι ιστορίες να ξετυλίγονται και ν’ αγγίζουν κάθε ψυχή.

    «Το χάος του κενού». Μια γυναίκα μοναχική, μεγαλωμένη με ανασφάλειες, χωρίς να έχει νιώσει το μητρικό χάδι, μαθαίνει ότι γίνεται μητέρα. Μια πληγωμένη ψυχή που αναζητά το πιο εύκολο μα και το πιο δύσκολο συνάμα. Την αγάπη. Σε μια αέναη αναζήτηση του πατρικού προτύπου.

    Οι σκέψεις στρώματα λάβας στο κεφάλι της Μαρίνας. Κανένας δεν ρωτάει για τον δικό μου μπαμπά, σκέφτηκε με παράπονο πικρό. Κανέναν δεν νοιάζεται για το πώς είμαι. Φύλλο στον άνεμο είμαι. Δίχως κορμό και ρίζες. Τσαλαπατημένο ξερό φύλλο του φθινοπώρου.

    «Οι λέξεις της καρδιάς», η Αντιγόνη και ο Περικλής. Δύο πληγωμένοι άνθρωποι. Ένας κεραυνοβόλος έρωτας. Οι άμυνές τους και οι αναστολές που έχουν τους κρατούν μακριά. Οι σκέψεις τους, τα λόγια τους ανέσυραν φόβους, γέμισαν ανασφάλειες, αλλά και μου θύμισαν πόσο όμορφο είναι να τολμάς να ανοίγεσαι, να εμπιστεύεσαι, και το πιο σημαντικό, πόσο όμορφος είσαι όταν αγαπάς με την ψυχή. Τα συναισθήματα έχουν πιο βαθύ και ουσιαστικό νόημα απ’ τα εφήμερα. Ευτυχώς. Από τα διηγήματα που ξεχώρισα και αγάπησα λίγο παραπάνω.

    Μόνο μέσα από την αυθεντικότητα και την ακεραιότητα του χαρακτήρα μπορεί ο άνθρωπος να χαρεί τα δώρα της ζωής και της αγάπης.

    Να…, κάθε πρωί λέω όμορφα πράγματα στον εαυτό μου, όταν κοιτάζομαι στον καθρέφτη του μπάνιου. ‘Σε αγαπώ Αντιγόνη μου’ μου λέω. Το πρόσωπό σου και το σώμα σου είναι ο χάρτης της ζωής σου. Αγαπώ καθετί πάνω σου και μέσα σου. Πιστεύω σ’ εσένα. Είμαι ευγνώμων που περπατάω, που κολυμπάω, που κοιτώ τον ουρανό.

    Γιατί το μαζί έχει δύναμη να σβήσει ατέλειες, φόβο και κανόνες.

    Και τέλος, ο «Αναστοχασμός», σύγχρονα ζητήματα και προβληματισμοί, όπως ο πανικός, η κατάθλιψη, τα αυτοάνοσα νοσήματα, οι εξαρτήσεις, δοσμένα με δόσεις ελπίδας, αισιοδοξίας, επιθυμίας για αυτογνωσία και αυτοαποδοχή.

    Γιατί όταν το “γιατί” είναι δυνατό,
    Το “πώς” είναι εύκολο!!!

    “Στη σπηλιά που φοβάσαι να μπεις, βρίσκεται ο θησαυρός σου…!”

    Περίληψη: Επτά αυτοτελή διηγήματα, επτά ιστορίες έρωτα και αγάπης, που με τη βοήθεια της ψυχολογίας ξεμπλέκουν το κουβάρι των συναισθημάτων της ανθρώπινης φύσης.
    Μια φοιτήτρια που ασυνείδητα θυσιάζει τον εαυτό της στον βωμό του έρωτα.
    Ένα ζευγάρι που φοβάται το συναισθηματικό δέσιμο και κρύβεται πίσω από ψέματα.
    Μια υπερπροστατευτική μητέρα σε ναυαγισμένο γάμο που διεκδικεί έναν ανεκπλήρωτο έρωτα.
    Μια γυναίκα καριέρας που πληγώνει την αγάπη.
    Μια μοναχική κοπέλα που ψάχνει το πατρικό πρότυπο στην αγκαλιά ενός μεγαλύτερου άντρα.
    Μια χωρισμένη μητέρα που συμβουλεύει την κόρη της στα θέματα των σχέσεων.
    Κι ένα ζευγάρι που, έχοντας βιώσει ο καθένας ξεχωριστά τις δικές του ατέλειες, μαθαίνει από την αρχή το “μαζί”, δίχως φόβο, δίχως “πρέπει” και κανόνες.
    Κρίσεις πανικού, κατάθλιψη, σεξουαλικά προβλήματα, ψυχοσωματικά συμπτώματα, αυτοάνοσα νοσήματα, μορφές εξάρτησης, που όλο και πιο συχνά συναντάμε στις μέρες μας. Αλλά και ελπίδα, αισιοδοξία, επιθυμία για αυτογνωσία και αποδοχή του εαυτού μας.
    Ένα βιβλίο στο οποίο η ψυχολόγος Αννέτα Μαρκογιαννάκη υμνεί τα δώρα της αγάπης και βοηθά τον αναγνώστη να βρει το φως και την αλήθεια για να γευτεί το δικό του ελιξήριο ζωής!

    Περιεχόμενα: Εισαγωγή
    Δυϊσμός σώματος και ψυχής
    Το καθρέπτισμα
    Εθιστική μοίρα
    Ορμητική συνάντηση τριών γενεών
    Ενοχική φαντασίωση
    Το χάος του κενού
    Οι λέξεις της καρδιάς
    Αναστοχασμός

    Στοιχεία βιβλίου

    Μάθε με να σ' αγαπώ
    Μάθε με να σ’ αγαπώ

    Τίτλος: Μάθε με να σ’ αγαπώ

    Συγγραφέας: Αννέτα Μαρκογιαννάκη

    Εκδόσεις: Ελληνοεκδοτική

    Σελίδες: 168

    ISBN: 978-960-563-145-1

    Ημερομηνία έκδοσης: Ιούνιος 2020

    ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

    Please enter your comment!
    Please enter your name here

    Αστέρια στη Δαχτυλήθρα – Τζίνα Καρδιόλακα

    Από τις εκδόσεις Οσελότος, κυκλοφορεί το βιβλίο της συγγραφέως Τζίνας Καρδιόλακα «Αστέρια στη Δαχτυλήθρα». Προσωπική άποψη: Αγγελίνα Παπαθανασίου Πρόκειται για μια ευφάνταστη ιστορία, με χιούμορ, δράση,...

    Η κοκκινοσκουφίτσα σήμερα – Ελευθερία Παπαδημητρίου

    Από τις εκδόσεις Φίλντισι κυκλοφορεί το βιβλίο της παιδαγωγού και συγγραφέως Ελευθερίας Παπαδημητρίου «Η κοκκινοσκουφίτσα σήμερα», σε εικονογράφηση Δανάης Δάφνη-Μητσάκου. Προσωπική άποψη: Αγγελίνα Παπαθανασίου Αναμφισβήτητα, η...

    Η οδύσσεια του μικρού Οδυσσέα – Έφη Αργυροπούλου

    Η Έφη Αργυροπούλου είναι γνωστή στις περισσότερες μητέρες από την ιστοσελίδα της Workingmoms.gr.  Μια σελίδα με θέματα για τη μητέρα, το παιδί, αλλά και...

    Οι άθλοι του Ηρακλή – Λεύκη Σαραντινού

    Οι «άθλοι του Ηρακλή» είναι το δεύτερο βιβλίο της σειράς Ελληνική μυθολογία και αρχαιότητα της συγγραφέως Λεύκης Σαραντινού και κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Γράφημα,...

    Το Πέρασμα – Χάρης Οικονομόπουλος

    Το «Πέρασμα» είναι το τρίτο βιβλίο του Χάρη Οικονομόπουλου το οποίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πηγή, μετά την «Τελευταία Πόρτα» και την «Αποκαθήλωση». Προσωπική άποψη:...

    Αστέρια στη Δαχτυλήθρα – Τζίνα Καρδιόλακα

    Από τις εκδόσεις Οσελότος, κυκλοφορεί το βιβλίο της συγγραφέως Τζίνας Καρδιόλακα «Αστέρια στη Δαχτυλήθρα». Προσωπική άποψη: Αγγελίνα Παπαθανασίου Πρόκειται για μια ευφάνταστη ιστορία, με χιούμορ, δράση,...

    Το δωμάτιο με τις πεταλούδες (απόσπασμα) – Lucinda Riley

    Το δωμάτιο με τις πεταλούδες (απόσπασμα) - Lucinda Riley Στην αγγλική εξοχή η Πόουζι μεγάλωσε κυνηγώντας πεταλούδες με τον πατέρα της. Όταν τα χρόνια περνούν και...

    Ο γραφέας του παλατιού – Ahmet Ümit

    Στη σύγχρονη Τουρκία, η αρχαιολογική ανασκαφή φέρνει στο φως τις πινακίδες του γραφέα του παλατιού, Πατασάνα, που έζησε πριν σχεδόν τρεις χιλιετίες. Με έναν...