Ο Λατίνος είναι ένα μυθιστόρημα γραμμένο από άντρα συγγραφέα που μας βάζει μέσα στη ζωή τριών αντρών, περιγράφοντάς μας την καθημερινότητά τους για μια σύντομη χρονική περίοδο.
Προσωπική άποψη: Ζηλιασκοπούλου Βίκυ
Ο Στράτος, ο Φώτης και ο Μάξιμος. Τρεις οικογενειάρχες, συγγενείς μεταξύ τους, με κοινό τόπο καταγωγής, που ζουν και προσπαθούν για μια καλύτερη καθημερινότητα στην Ελλάδα των μνημονίων τα χρόνια λίγο πριν την πανδημία. Οι πρωταγωνιστές καλούνται να βρουν έναν τρόπο να διαχειριστούν τη νέα πραγματικότητα και να προσπαθήσουν για μια πιο άνετη (οικονομικά) καθημερινότητα, αφού οι δουλειές του Στράτου δεν πάνε ιδιαίτερα καλά, ενώ ο Φώτης αποφασίζει να αλλάξει τόπο κατοικίας και να επιστρέψει για μόνιμη εγκατάσταση στον τόπο καταγωγής του. Βρίσκονται λοιπόν και οι τρεις στον ίδιο τόπο και προσπαθούν να βρουν νέα επαγγελματική κατεύθυνση, που θα μπορεί να τους προσφέρει αρκετά κέρδη και ταυτόχρονα θα τους αρέσει.
Ο Φώτης στάθηκε για λίγο και τον περιεργάστηκε. Ο πατέρας του πλέον βάδιζε λυγίζοντας ελαφρά τα γόνατα και σέρνοντας τα παπούτσια του, ενώ χρειαζόταν να παρακολουθεί το κάθε του βήμα με το βλέμμα, λες και φοβόταν πως η προσπάθεια θα κοπεί στη μέση.
Γυναίκες δεν υπάρχουν στην ιστορία, όχι στους πρωταγωνιστικούς ρόλους, αφού όλη η πλοκή έχει βασιστεί πάνω στις ενέργειες και τις σκέψεις των τριών αντρών. Βρίσκονται ωστόσο δίπλα τους, συμβουλεύοντάς τους ή επηρεάζοντας με άλλο τρόπο τις εξελίξεις της ιστορίας. Επίσης, δεν υπάρχει πουθενά περιγραφή της εξωτερικής εμφάνισης των αντρών, είναι ωστόσο σαφείς οι διαφορές στον χαρακτήρα και τον τρόπο αντίδρασης του καθενός τους σε κάθε περίπτωση.
Αν και τα θέματα με τα οποία καταπιάνεται ο συγγραφέας στην ιστορία του είναι εξαιρετικά σοβαρά, γενικά δεν με βάρυνε και δεν με στεναχώρησε. Μέσα από τα βιώματα των πρωταγωνιστών, καταφέρνει με ανάλαφρο τρόπο να περιγράψει την κατάσταση στη χώρα μας λίγα χρόνια πριν, όταν στη ζωή μας κυριαρχούσε μόνο η οικονομική κρίση. Σε κάποιες μάλιστα από τις καταστάσεις που περιγράφει δεν ήξερα αν πρέπει να γελάσω ή να κλάψω, μιας και είναι μεν δοσμένες με τρόπο αστείο, ωστόσο περιγράφουν δυσάρεστα γεγονότα που δυστυχώς δεν είναι διόλου απίθανο να συμβούν στις μέρες μας.
Τους βρήκε το ξημέρωμα. Ένας τραγουδούσε, άλλος χόρευε, κάποιος χτυπούσε παλαμάκια και δύο αναθεμάτιζαν την ώρα και τη στιγμή που έμπλεξαν μαζί του. Ο αχαλίνωτος νοτιοδυτικός άνεμος τους συντρόφευε…
Γενικά είναι ένα βιβλίο που διάβασα γρήγορα και με ξεκούρασε. Στο τέλος μάλιστα περνάει και ωραίο μήνυμα, αφού το γενικό συμπέρασμα που έβγαλα είναι ότι για τον καθένα υπάρχει και μια εργασία που θα την κάνει με ευχαρίστηση, χωρίς να του δημιουργεί βάρος στην ψυχή και προβλήματα στην καθημερινή ζωή. Στο κάτω κάτω, αξίζει πραγματικά να ψάξουμε όλοι και να βρούμε αυτό που μας αρέσει να κάνουμε, αφού τελικά όλα έχουν αντίκτυπο στην υγεία μας και στις σχέσεις με την οικογένειά μας.
Κοίταξε να δεις, θα ακουστεί σκληρό αλλά δεν μπορεί να είσαι υπεύθυνη για την ευτυχία όλου του κόσμου, ακόμη κι αν πρόκειται για την ίδια την οικογένειά σου. Χρειάζεται κανείς ένα ελάχιστο ενέργειας για τον εαυτό του. Η λογική λέει, χρησιμοποιεί κανείς την ενέργειά του για τον εαυτό του και ό,τι περισσεύει για τους άλλους.
Περίληψη: Ο Λατίνος έπρεπε άμεσα να λάβει ανατρεπτικές αποφάσεις. Η οικονομική κρίση των τελευταίων χρόνων και εσχάτως ο ερχομός της πανδημίας, είχαν φέρει την επαγγελματική του κατάσταση σε οριακό σημείο. Τα επιχειρήματα του Μάξιμου τον έπεισαν, ο Φώτης τον διαβεβαίωσε πως θα τον βοηθήσει και κάπως έτσι ξεκίνησαν όλα…
Οι έξυπνοι και τολμηροί κατά κανόνα τα καταφέρνουν, αρκεί να είναι έτοιμοι να διακρίνουν την ευκαιρία!
Στοιχεία βιβλίου
Τίτλος: Ο Λατίνος
Συγγραφέας: Γιάννης Δέδης
Εκδόσεις: Μιχάλη Σιδέρη
ISBN: 978-960-468-274-4
Σελίδες: 224
Ημερομηνία έκδοσης: Νοέμβριος 2020
Επιμέλεια κειμένου: Ζωή Τσούρα
Υποστηρίξτε το blog μας με μία δωρεά, πατώντας εδώ
