Πέμπτη, 25 Φεβρουαρίου, 2021
More
    Αρχική Ελληνική Λογοτεχνία Ο Ορέστης (δεν) πρέπει να πεθάνει - Ηλίας Φέκκας

    Ο Ορέστης (δεν) πρέπει να πεθάνει – Ηλίας Φέκκας

    -

    Παραλαμβάνοντας το “Ο Ορέστης (δεν) πρέπει να πεθάνει”, το πρώτο στοιχείο που μου έκανε εντύπωση ήταν η πολύ καλή ποιότητα του χαρτιού του βιβλίου. Εύλογα θα απαντήσει κάποιος ότι αυτό δεν έχει σχέση με το περιεχόμενο, ούτε δύναται να αποτελέσει προπομπό για το επίπεδο ενός λογοτεχνικού πονήματος, αλλά κατά την προσωπική μου άποψη, η ποιότητα στην εκτύπωση και τη βιβλιοδεσία ενός βιβλίου πρέπει και ανήκει στα χαρακτηριστικά που επηρεάζουν θετικά ή αρνητικά τον αναγνώστη.

    Προσωπική άποψη: Χρήστος Αζαριάδης

    Το δεύτερο στοιχείο στο οποίο θα ήθελα να σταθώ πριν προχωρήσουμε στα της υποθέσεως, είναι η ορθή και ευρεία χρήση της ελληνικής γλώσσας. Και σε αυτό το σημείο, κάποιος θα μπορούσε να απαντήσει ότι ο συγγραφέας είναι φιλόλογος και έχει σπουδάσει φιλολογία και γλωσσολογία και, κατ’ επέκτασιν, αναμένεται από αυτόν να μιλά σωστά ελληνικά και να αξιοποιεί στο έπακρο την ομολογουμένως πλούσια ελληνική γλώσσα, αλλά επιτρέψτε μου να διαφωνήσω. Σθεναρά.

    Η ιστορία, λοιπόν, κινείται γύρω από τον Ορέστη Ακριβό, έναν ιδιοφυή Έλληνα τον οποίο η μισή ανθρωπότητα λατρεύει και η άλλη μισή απεχθάνεται. Και αυτό διότι, σύμφωνα με την “προφητεία”, ο Ορέστης πρέπει να φτάσει ως την ηλικία των δεκαεννέα ετών. Και τότε να θυσιαστεί για να σώσει την ανθρωπότητα από τον βέβαιο (;) αφανισμό. Αυτό κινητοποιεί τον Ο.Η.Ε., την ελληνική κυβέρνηση και άλλους φορείς να τον φρουρούν είκοσι τέσσερις ώρες το εικοσιτετράωρο, προστατεύοντάς τον από κάθε είδους απειλή. Τον βλέπουμε να μεγαλώνει μέσα στη φούσκα του, να ερωτεύεται, να ζει με τους γονείς του, που βλέπουν κάθε μέρα το ρολόι να μετράει αντίστροφα.

    Ο Ορέστης είχε διαβάσει βιβλία και είχε παρακολουθήσει εκπομπές που αφορούσαν τις πρώτες ημέρες του περιστατικού. Κάποια εποχή του είχε γίνει εμμονή η αστυνομικίνα, η οποία ήταν από τα πρώτα θύματα. Ο Τζούλιο και το παιδί που βρέθηκε σκοτωμένο δεν μπορούσαν να φανταστούν τι θα γινόταν όταν άγγιζαν το αντικείμενο. Ο δημοσιογράφος ήταν νέος και ενθουσιώδης. Η ένστολη όμως… Με τέτοια εμπειρία δεν μπορούσε να υποψιαστεί ότι αυτή η «πινακίδα από πλεξιγκλάς» ίσως να σχετιζόταν με τους θανάτους; Γιατί το πλησίασε και άφησε και τον Τζιοβάνι να βρεθεί τόσο κοντά; Γιατί το ακούμπησε; Απερισκεψία και επιπολαιότητα; Παρόρμηση και περιέργεια; Θάρρος; Μήπως απλώς έκανε ό,τι θα έκαναν όλοι; Ο Ορέστης προσπαθούσε να κατανοήσει τον τρόπο με τον οποίο μια και μόνο πράξη, μια και μόνο επιλογή μπορεί να γυρίσει τα πάνω κάτω, να ανατρέψει ή ακόμα και να αφαιρέσει την ίδια τη ζωή.

    Παράλληλα, ο αναγνώστης παρακολουθεί “πώς φτάσαμε ως εδώ” μέσα από ένα ενδιαφέρον ψηφιδωτό ιστοριών ενός δαιμόνιου ρεπόρτερ, μιας φιλόδοξης αστυνομικού, ενός επιστήμονα και ενός ανήλικου πρόσφυγα, που σκιαγραφούνται επαρκώς. Ταξίδι στον χώρο (Συρακούσες, Αθήνα, Σαντορίνη), αλλά και τον χρόνο (με αναμνήσεις και φλας μπακ, ιστορίες του σήμερα -2038- και του χτες -2018-). Και μέσα από όλα αυτά, η “προφητεία” είναι σαφής: αυτό το παιδί πρέπει να προλάβει να γίνει δεκαεννέα ετών και, στη συνέχεια, να θυσιαστεί για να επιβιώσει η ανθρωπότητα. Συνεπώς; Κάνουμε το προφανές και τον κρατάμε ζωντανό μέχρι να τον θυσιάσουμε ή το ρισκάρουμε κι ό,τι βγει, τζογάροντας οκτώ δισεκατομμύρια ψυχές;

    Το τέλος του θυμίζει έντονα καβαφικές διδαχές, καθώς δεν προσφέρει καμία απάντηση στο πιάτο. Αυτό που προσφέρει είναι περισσότερα ερωτήματα και τροφή για σκέψη. Άραγε μπορούμε, ως ανθρωπότητα, να έχουμε μία δεύτερη ευκαιρία; Και αν ναι, μπορούμε να τα καταφέρουμε καλύτερα;

    Το βιβλίο είναι μυθιστόρημα. Άρα, εξ ορισμού, η αφηγούμενη ιστορία είναι αποκύημα της φαντασίας του συγγραφέα και του αναγνώστη. Φροντίζει, όμως, και μας σερβίρει μια ιστορία μαζεμένη, που δεν χάνεται σε πολλές τοποθεσίες, με πολλές παράλληλες ιστορίες. Ένα βιβλίο που ανοίγεται τόσο όσο πρέπει για να σαγηνεύσει αλλά και να μη χάσει τον προσανατολισμό του.

    Γρήγορη πλοκή, συμπαγής δομή και αγωνία για την τύχη της σύγχρονης Ιφιγένειας συνθέτουν την εξαιρετικά αξιόλογη πρώτη εκδοτική προσπάθεια του συγγραφέα, ο οποίος φαίνεται ότι έχει κάτι πολύ συγκεκριμένο να πει, χωρίς να ξεφεύγει από τον στόχο του. Παρουσιάζει ένα αρχαιοελληνικό δράμα στον κόσμο του σήμερα, που διαβάζεται απνευστί.

    Περίληψη: Η μαγιάτικη νύχτα αγκαλιάζει στοργικά τις Συρακούσες. Η πόλη κοιμάται αναπαυμένη στην υπόσχεση του σικελικού καλοκαιριού. Στο κέντρο του αρχαιοελληνικού θεάτρου εμφανίζεται ένα περίεργο αντικείμενο. Η νύχτα ατροφεί, ο ήλιος νωχελικός ετοιμάζεται να παντρέψει ουρανό και θάλασσα. Μα το ξημέρωμα χαλά τις προσδοκίες και σκορπά τον θάνατο. Η πόλη ξυπνά. Η χώρα μουδιάζει. Ο κόσμος δεν έχει συνειδητοποιήσει ακόμη τι έρχεται. Η πάλη με το κακό αρχίζει… Στην κορύφωση της φρίκης ο Ορέστης γεννιέται στην Αθήνα και από την πρώτη ημέρα της ζωής του γίνεται ο πιο μισητός και λατρεμένος άνθρωπος στον πλανήτη. Ωστόσο, το διακύβευμα δεν χωρά συναισθήματα: Το παιδί πρέπει με κάθε θυσία να φτάσει στα 19 του χρόνια…

    Στοιχεία βιβλίου

    Ο Ορέστης (δεν) πρέπει να πεθάνειΤίτλος: Ο Ορέστης (δεν) πρέπει να πεθάνει – Η ανθρωπότητα υπό το φάσμα του αφανισμού

    Συγγραφέας: Ηλίας Φέκκας

    Εκδόσεις: Πηγή

    Σελίδες: 386

    ISBN: 9789606263385

    Ημερομηνία έκδοσης: 10/2020

    Επιμέλεια: Ζωή Τσούρα

    ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

    Please enter your comment!
    Please enter your name here