Προσωπική άποψη: Βίκυ Ζηλιασκοπούλου

Το Παράθυρα στο αύριο είναι ένα μυθιστόρημα που διαδραματίζεται στη σημερινή εποχή και μας περιγράφει μια περίοδο της ζωής 4 γυναικών.

Παράθυρα στο αύριοΗ Μάγδα. Πρόσφατα βγήκε στη σύνταξη και καλείται να βρει τρόπο να γεμίσει τις ώρες της ημέρας της, να ξαναγνωρίσει τον άντρα της και να κάνει αναδρομή σε λάθη του παρελθόντος που όμως έχουν αντίκτυπο ακόμη και τώρα στη σχέση της με τα αγαπημένα της πρόσωπα.

Η Αγνή. Τελειώνει το μεταπτυχιακό της και καλείται να πάρει αποφάσεις για την εργασιακή πορεία της αλλά και τις διαπροσωπικές της σχέσεις στην εποχή της οικονομικής κρίσης με τις ελάχιστες ευκαιρίες για δουλειά και δημιουργία.

Η Χριστίνα. Εργαζόμενη και διαζευγμένη, έχει περάσει πολύ δύσκολες εποχές στο παρελθόν και τώρα καλείται να βρει τη δύναμη να σταθεί στα πόδια της και να ανακτήσει την εμπιστοσύνη και την αγάπη στον εαυτό της.

Η Νατάσα. Επίσης εργαζόμενη, νεότερη όμως από τη Χριστίνα. Ζει ακόμη με τον πατέρα της και προσπαθεί να αντιμετωπίσει τα συναισθηματικά προβλήματα που της άφησε μια άσχημη παιδική ηλικία.

Αμέσως μετά, όμως, μέσα της σαν να παίρνει τον έλεγχο ο κατά κανόνα αισιόδοξος και όχι στενάχωρος χαρακτήρας της και να της λέει πως όχι, ίσως και να μην είναι ακόμη υπερβολικά αργά. Ναι, χρειάζεται προσπάθεια επίμονη και εντατική, είναι αλήθεια, αλλά γιατί όχι; 

Από κοντά τους και κάποια (λίγα) ακόμη πρόσωπα που τις πλαισιώνουν και δίνουν ώθηση στην ιστορία της καθεμιάς.

Μου άρεσε πολύ η επιλογή των προσώπων. Καλύπτει νομίζω όλο το φάσμα των ηλικιών και μέσω της ιστορίας της κάθε γυναίκας αναλύει πολλά προβλήματα που αντιμετωπίζουμε όλοι μας στην καθημερινότητά μας, οπότε είναι εύκολο να ταυτιστείς με περισσότερες από μία ηρωίδες. Μου άρεσε επίσης και ο τρόπος που περνάει κάποιες συμβουλές μέσα από το κείμενο, με απλότητα και χωρίς να κατευθύνει, απλώς λέγοντας πράγματα που όλοι σκεφτόμαστε.

“… όχι, δεν είναι εύκολο”, έλεγε η μεγαλύτερη γυναίκα. “Αλλά να ξέρεις, εγώ πιστεύω ότι δίχως κάτι με το οποίο να ασχοληθείς ουσιαστικά, δίχως σχέδια και συγκεκριμένους σκοπούς, αρχίζεις να πηγαίνεις κατά διαόλου. Η ζωή θέλει σκοπούς, τουλάχιστον έτσι όπως τη βλέπω εγώ.

Στην ουσία όλο το βιβλίο είναι μια μικρή ώθηση στον κάθε αναγνώστη, μια προτροπή να μην το βάλουμε κάτω, να έχουμε εμπιστοσύνη στον εαυτό μας και να μη φοβόμαστε να μιλήσουμε για τα αληθινά μας συναισθήματα.

Περίληψη: Ζωντοχήρα εδώ και χρόνια, η Χριστίνα, χωρίς παιδιά ή άλλες υποχρεώσεις, φοβερή στο κρεβάτι… Τι άλλο να θέλει ο Θάνος; Γι’ αυτό και επέμεινε να τα ξαναφτιάξουν όταν, δύο φορές στο παρελθόν, αυτή διέκοψε μαζί του.

Αποπειράθηκε τότε, είναι η αλήθεια, να την αντικαταστήσει με κάποια άλλη, αλλά οτιδήποτε δοκίμασε ήταν πολύ υποδεέστερο. Έβαλε λοιπόν γρήγορα τα δυνατά του να την ξανακατακτήσει.

Είχε μάθει κάπως τα κουμπιά της: ωραίους τρόπους, γαλαντομία, κολακεία… Και, πρώτα απ’ όλα, την απέχθειά της προς τη μοναξιά. Οπότε, δεν έπρεπε να της δίνει το χρονικό περιθώριο μήπως και γνωρίσει κάποιον άλλο και επομένως δεν ενδώσει στη νέα πολιορκία του. Γιατί η περίπτωσή της ήταν ιδανική: δεν ενδιαφερόταν για γάμο ή σοβαρή δέσμευση, και πάνω από όλα τέλεια στο κρεβάτι. Χωρίς καθόλου αναστολές, όπως τόσες άλλες Ελληνίδες…

Ένα μυθιστόρημα αυτοσυνειδητοποίησης και ωριμότητας που απευθύνεται στον καθημερινό άνθρωπο, άμεσο, καλογραμμένο και απόλυτα ικανοποιητικό.

Παράθυρα στο αύριοΣτοιχεία βιβλίου:

Τίτλος: Παράθυρα στο αύριο

Συγγραφέας: Μαρία Ντα Πιεντάντε Φαρία-Μανιάτογλου

Εκδόσεις: Ωκεανός

Έτος έκδοσης: Οκτώβριος 2018

Σελίδες: 448

ISBN:  9786185284725

Επεξεργασία εικόνας: Παναγιώτα Γκουτζουρέλα

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here