Η πρώτη πρόεδρος της Γυναικείας Λογοτεχνικής Συντροφιάς (Γ.Λ.Σ.) ήταν η Τατιάνα Σταύρου (επώνυμο του συζύγου της), που γεννήθηκε το 1899 στην Κωνσταντινούπολη. Ήταν κόρη του Ιωάννη Αδαμαντιάδη. Την ημέρα που τη βαπτίζανε, οι εφημερίδες έγραφαν ότι βαπτιζόταν κι η μεγάλη δούκισσα της Ρωσίας και έπαιρνε το όνομα Τατιάνα.

Γράφει η Αγγελίνα Παπαθανασίου

Έτσι, η νονά της, για να ευχαριστήσει τον πατέρα της μικρής, την ονόμασε Εριφύλη από τη γιαγιά της και Τατιάνα. Όταν πέθανε ο πατέρας της, η οικογένεια εγκαταστάθηκε στην Αθήνα.

Από νεαρή ηλικία, η Τατιάνα Σταύρου στράφηκε με ενδιαφέρον προς τα γράμματα, ενθαρρυμένη και από το οικογενειακό της περιβάλλον. Καθιερώθηκε στον χώρο της λογοτεχνικής παραγωγής της λεγόμενης γενιάς του ’30. Ειδικότερα, της μερίδας εκείνης των δημιουργών που επικεντρώθηκαν θεματικά στις ιστορικές περιπέτειες του ελληνισμού, από τον πόλεμο του 1897 ως τη Μικρασιατική καταστροφή.

Σε μια συνέντευξη που είχε παραχωρήσει για το περιοδικό ΕΙΚΟΝΕΣ το 1985 στη Γεωργία Καρρά, είχε πει σχετικά με τη Γυναικεία Λογοτεχνική Συντροφιά:

«Είχαμε δημιουργήσει μια γυναικεία λογοτεχνική συντροφιά για να γνωριζόμαστε μεταξύ μας, διότι η Αθήνα ήταν τόσο μεγάλη που υπήρχαν ποιήτριες που δεν γνώριζαν τη Μελισσάνθη. Είπε λοιπόν η Καρθαίου να κάνουμε μια προκήρυξη. Η ιδέα μου φάνηκε τόσο νεφελώδης, αλλά δεν μίλησα για να μην της χαλάσω την καρδιά. Αδύνατο μου φάνηκε. Σαν να ήταν να πέσω με αλεξίπτωτο! Αλλά η κυρία Μπουκουβάλα, πιο πρακτική και πεπειραμένη, είπε να βρούμε κάποιον να τα βραβεύσει. Βρήκε τον φιλαργυρότερο των Ελλήνων. Τον Βασιλείου, που μας έβγαλε το βιβλίο. Τον πρώτο χρόνο ήρθαν 14 βιβλία. Τον άλλο χρόνο άλλα 14. Κάθε χρόνο και περισσότερα. Όλη η Ελλάδα έστελνε! Ύστερα μας έδωσαν βραβεία να απονέμουμε κι άλλοι. Ο Ελευθερουδάκης για το καλύτερο οδοιπορικό, ο Κολλάρος κι άλλοι πολλοί. Με αυτόν τον τρόπο δημιουργήθηκε η παιδική λογοτεχνία στην Ελλάδα».

Η Τατιάνα Σταύρου τιμήθηκε με τον έπαινο της Ακαδημίας Αθηνών το 1935 για τη συλλογή διηγημάτων «Εκείνοι που έμειναν», το Κρατικό βραβείο μυθιστορήματος το 1942 για το «Μυστικές Πηγές», το βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών το 1967 για τη μελέτη «Ο εν Κωνσταντινουπόλει Ελληνικός Φιλολογικός Σύλλογος», το Β’ Κρατικό Βραβείο Πεζογραφίας το 1974 για το «Εάλω η Πόλις» και το βραβείο του Συλλόγου Κωνσταντινουπολιτών το 1982 για το σύνολο του έργου της.

Παρέμεινε πρόεδρος της Γυναικείας Λογοτεχνικής Συντροφιάς μέχρι τον θάνατό της το 1990.

Πηγές άρθρου:
Biblionet.gr
Autobiographies.blogspot.gr

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here