Παρασκευή, 4 Δεκεμβρίου, 2020
More
    Αρχική Συνεντεύξεις Συνέντευξη - Σωτήριος Γ. Μάιπας

    Συνέντευξη – Σωτήριος Γ. Μάιπας

    -

    Συνέντευξη – Σωτήριος Γ. Μάιπας

    Σήμερα στους Θεματοφύλακες Λόγω Τεχνών, φιλοξενούμε τον συγγραφέα Σωτήριο Γ. Μάιπα, με αφορμή την κυκλοφορία του ιστορικού μυθιστορήματός του “Για μια χούφτα αλεύρι” από τις εκδόσεις Μιχ. Σιδέρη.  Καλησπέρα σας, κύριε Μάιπα, και σας ευχαριστούμε θερμά για τη συνέντευξη που μας παραχωρείτε.

    Ρωτάει η Ζωή Τσούρα

    Συνέντευξη

    Πότε και πώς ξεκίνησε για εσάς το ταξίδι της συγγραφής; Ποια ανάγκη ή επιθυμία σάς ωθεί στην ενασχόλησή σας με αυτή;

    Σ.Μ.: Η συγγραφή ξεκίνησε από πολύ νωρίς, από την τρίτη δημοτικού. Είχα γράψει σε ένα τετράδιο μία μικρή περιπέτεια με μια παρέα παιδιών και την είχα δώσει στον δάσκαλό μου. Μου είχε πει ότι του άρεσε. Δεν ξέρω εάν έλεγε αλήθεια ή ψέματα βέβαια, αλλά αυτή ήταν για μένα η αρχή. Είχα επηρεαστεί από τα πάρα πολλά βιβλία με περιπέτειες παιδιών που είχα διαβάσει. Έχω μια αρκετά μεγάλη συλλογή με τέτοια βιβλία που τη διατηρώ σε άψογη κατάσταση, σαν να μην την έχει αγγίξει ο χρόνος καθόλου.

    Το γράψιμο για μένα είναι ανάγκη. Βρίσκω διέξοδο σε αυτό και με ηρεμεί από πολλά πράγματα που με απασχολούν. Η αλήθεια είναι ότι αισθάνομαι μεγάλη ικανοποίηση όταν βλέπω το άσπρο χαρτί να γεμίζει, να ζωντανεύει και να αποκτά την αξία που του δίνω εγώ. Η χαρά του να δημιουργείς είναι μεγάλη. Δεν μπορώ να με φανταστώ χωρίς χαρτί και μολύβι, είτε στην κλασική τους μορφή είτε στην ηλεκτρονική. Θα ήμουν αρκετά δυστυχισμένος.

    Γιατί επιλέξατε να πείτε τη συγκεκριμένη ιστορία που λαμβάνει χώρα στο «Για μια χούφτα αλεύρι»;

    Σ.Μ.: Γιατί αυτήν την ιστορία τη χρωστούσα, κατά κάποιον τρόπο, σε αυτούς τους ανθρώπους της Κατοχής. Δεν θέλω να ξεχάσουν οι νέοι τη σύγχρονη ιστορία της πατρίδας μας, που περιλαμβάνει αυτούς τους ήρωες. Πρέπει να μάθουν οι νέοι τι συνέβαινε τότε, για να αποφύγουν λάθη και να μπορούν επιτέλους να ξεχωρίζουν το καλό από το κακό, γιατί όλα στη ζωή μας είναι θέμα επιλογών.

    Διαβάστε την άποψή μας για το βιβλίο: Για μια χούφτα αλεύρι

    Διαβάζουμε στο βιογραφικό σας ότι μεγαλώσατε στην Αίγινα, η οποία είναι και ο τόπος που διαδραματίζονται τα γεγονότα του βιβλίου. Υπάρχουν αληθινά πρόσωπα, προσωπικές ιστορίες και γεγονότα στα οποία βασίζονται τα μυθιστορηματικά;

    Συνέντευξη - Σωτήριος Γ. Μάιπας
    Συνέντευξη – Σωτήριος Γ. Μάιπας

    Σ.Μ.: Αληθινά γεγονότα υπάρχουν και είναι πολλά. Η καταστροφή των κτηρίων για να μην τα βρουν έτοιμα οι Γερμανοί, οι νεαρές γυναίκες που τις φυγάδευαν όταν πήγαιναν οι μεθυσμένοι Γερμανοί στα σπίτια για να τις αναζητήσουν, οι βιασμοί, το σκηνικό με το ψωμί που φανέρωσαν οι γάτες, ο άνθρωπος που έφαγε σκόρδα και πέθανε και άλλα σκηνικά που περιγράφονται είναι πράγματα που έχουν συμβεί. Όχι όπως συνδέονται μεταξύ τους στο βιβλίο, γιατί οι συνδέσεις είναι αναγκαίες για να δημιουργηθεί το μυθιστόρημα. Επίσης, για να πω την αλήθεια, υπάρχει και ένας αληθινός χαρακτήρας. Ο Πίκολο είναι αληθινό πρόσωπο και το χτύπημα στον λαιμό είναι επίσης αληθινό. Ο παππούς μου, ο Γεώργιος Ροδάκης του Αργυρίου, ήταν ο Πίκολο.

    Συναντούμε συχνά στα μυθιστορήματα που πραγματεύονται αυτήν την ιστορική περίοδο χαρακτήρες «κακών» Ελλήνων, όπως μαυραγορίτες, καταδότες, κ.ά. Πιο σπάνια όμως συναντούμε χαρακτήρες ενεργά «καλών» Γερμανών, όπως ο Γιόζεφ. Πώς προέκυψε ο χαρακτήρας του; Πόσο σημαντικό θεωρείτε είναι να μην ξεχνάμε ότι υπήρχαν και αυτοί οι αφανείς και άγνωστοι αντιρρησίες; Τι διδάγματα μπορούμε να αντλήσουμε από αυτούς;

    Σ.Μ.: Ο χαρακτήρας του ήταν αναγκαίος για να αποτυπωθεί ξεκάθαρα ότι η εθνικότητα δεν είναι το πρόβλημα. Ο πατέρας του Γιόζεφ είχε μια αρρωστημένη αντίληψη μέσα του, την οποία δεν κατάφερε να περάσει στον γιο του. Και ο Γιόζεφ δεν είναι ο μόνος καλός Γερμανός που υπάρχει στην ιστορία. Θυμηθείτε και τον Γερμανό καπετάνιο που έκανε ό,τι μπορούσε για να σώσει τους Έλληνες ναυτικούς από τους πειρατές. Το πρόβλημα είναι οι ιδέες που καλλιεργούν το μίσος. Αυτό είναι και το βασικό δίδαγμα.

    Αυτοί οι αφανείς ήρωες αντιλαμβάνονταν το λάθος και αντιδρούσαν. Γι’ αυτό είναι σημαντικό να τους αναφέρουμε. Δεν είναι ντροπή να κάνεις λάθη στη ζωή σου. Δεν είναι ντροπή να έχεις επηρεαστεί λόγω απειρίας από κάποιους που είναι επαγγελματίες στην πλύση εγκεφάλου ή να ανήκεις σε μια τέτοια ομάδα γιατί έτσι έτυχε. Καλό θα ήταν όλοι όταν αντιλαμβάνονται αυτά τα λάθη να αντιδρούν. Εάν ανήκουν σε ομάδες που προκαλούν αυτά τα λάθη, να φεύγουν. Αν δεν μπορούν να το κάνουν από μόνοι τους, πρέπει να ζητούν βοήθεια, όπως έκανε και ο Γιόζεφ, γιατί, σε κάποια σημεία της ιστορίας, ο Γιόζεφ θα πέθαινε αν δεν ήταν ο Καπετάνιος και οι Έλληνες. Ζήτησε καταφύγιο και το πήρε. Όποιος ανήκει σε μία ναζιστική ομάδα και θέλει να ξεφύγει από τα δεσμά της, μπορεί να το κάνει. Πάντα υπάρχουν εξαιρετικοί άνθρωποι που προσφέρουν καταφύγιο.

    Τι δυσκολίες συναντήσατε στον δρόμο προς την έκδοση του βιβλίου σας; Πώς καταλήξατε στη συνεργασία σας με τις Εκδόσεις Μιχάλη Σιδέρη; Είναι ο εκδοτικός χώρος της Ελλάδος «φιλικός» προς τους πρωτοεμφανιζόμενους συγγραφείς; Και ποια είναι η συμβουλή σας προς όσους τώρα ξεκινούν την αναζήτηση εκδοτικής στέγης;

    Σ.Μ.: Η αλήθεια είναι ότι το βιβλίο κυκλοφόρησε μέσα σε κάποιους μήνες από την ολοκλήρωσή του. Ειλικρινά, η μόνη δυσκολία που παρουσιάστηκε ήταν ο κορωνοϊός που μας αποδιοργάνωσε, ειδικά στο θέμα της παρουσίασης του βιβλίου. Πραγματοποιήσαμε μία παρουσίαση στην Αίγινα, αλλά πάντα με τα απαραίτητα μέτρα και με τις σχετικές οδηγίες. Το έως 50 άτομα τότε λειτούργησε λίγο περιοριστικά, αλλά, δεδομένων των συνθηκών, δεν μπορώ να πω ότι δεν είμαι ευχαριστημένος. Εντοπίζω, δηλαδή, τις βασικές δυσκολίες στο διάστημα μετά την έκδοση του βιβλίου.

    Έχω μάθει επαγγελματικά να επενδύω στις ανθρώπινες σχέσεις. Εάν έχεις καλούς συνεργάτες που έχουν όρεξη να συμπορευτείτε και να δημιουργήσετε από κοινού όμορφα πράγματα, τότε μπορείς πράγματι να δώσεις κι εσύ τον καλύτερό σου εαυτό. Αφού γνώρισα τον κύριο Μιχάλη Σιδέρη, κατάλαβα ότι μπορούν να ταιριάξουν απόλυτα οι δρόμοι μας και όλοι να βγούμε ικανοποιημένοι από τη συνεργασία αυτή. Ερχόμενος σε επαφή και με αρκετά από τα υπόλοιπα μέλη του εκδοτικού οίκου, είδα ανθρώπους που αγαπούν το βιβλίο όσο εγώ και που του δίνουν το χαρακτήρα του «προϊόντος» με τα ίδια μέτρα και τα ίδια σταθμά που θα του έδινα και εγώ. Άρα, θεωρώ ότι υπάρχει αμοιβαία κατανόηση, εμπιστοσύνη και όλες οι προϋποθέσεις για μία κοινή πορεία.

    Η αλήθεια είναι ότι ο ελληνικός εκδοτικός χώρος δεν είναι και τόσο φιλικός για τους πρωτοεμφανιζόμενους συγγραφείς, όπως και ο ελληνικός επαγγελματικός στίβος δεν είναι τόσο φιλικός για τους πρωτοεμφανιζόμενους εργαζόμενους. Είναι οι συνθήκες τέτοιες που δυστυχώς το επιβάλλουν. Για έναν συγγραφέα, το βιβλίο του είναι το «παιδί» του. Όμως, για έναν εκδοτικό οίκο, αν θέλει να είναι βιώσιμος μέσα σε ένα περιβάλλον επιχειρηματικής αβεβαιότητας, ένα νέο βιβλίο είναι ένα ακόμα προϊόν και ένα προϊόν έχει πολλά χαρακτηριστικά που ενδεχομένως να μην αφορούν καν το προϊόν αυτό καθαυτό. Κάθε εκδοτικός οίκος γνωρίζει την αγορά στην οποία δραστηριοποιείται και κάνει τις απαραίτητες επιλογές για να επιβιώσει, αλλά και για να διατηρήσει τις θέσεις εργασίας που έχει. Πολλές φορές, υπάρχει μια προτίμηση, θα λέγαμε, σε ασφαλείς επιλογές και αυτό λειτουργεί περιοριστικά για τους νέους συγγραφείς. Βέβαια, αυτά είναι εμπόδια που μπορεί να ξεπεράσει κανείς. Εάν δεν μπορούσε, δεν θα είχαμε νεοεμφανιζόμενους συγγραφείς!

    Ένας νέος συγγραφέας δεν πρέπει να βλέπει τη συγγραφή ως μία απασχόληση που θα του αποφέρει χρήματα. Εάν είναι πραγματικός συγγραφέας, θα δει ότι αυτό που αποκομίζει γράφοντας είναι κάτι που δεν μπορεί να μετρηθεί με χρήματα. Γράφουμε για να μιλάμε στο κοινό, για να μοιραζόμαστε τις σκέψεις μας, για να επικοινωνούμε με τους αναγνώστες μας και όχι για να βγάζουμε χρήματα. Τα χρήματα μπορεί να έρθουν, αλλά αυτό είναι άλλο θέμα και ποτέ δεν πρέπει να είναι ο βασικός λόγος της συγγραφής.

    Η αναζήτηση της εκδοτικής στέγης θέλει μεγάλη προσοχή. Πρέπει να σου ταιριάζει ο εκδοτικός οίκος και να μη βιάζεσαι. Εάν έχεις ταλέντο στο γράψιμο, θα τα καταφέρεις. Εάν δεν έχεις το ταλέντο που νομίζεις ότι έχεις, εκεί υπάρχουν κίνδυνοι και παγίδες που πρέπει να αποφύγεις. Εάν δυσκολεύεσαι να βρεις εκδοτική στέγη, αλλά σου αρέσει το γράψιμο, δοκίμασε τις δυνάμεις σου και μόνος σου. Δεν θεωρώ λάθος τον τρόπο που κυκλοφόρησα το πρώτο μου βιβλίο. Θεωρώ την επιλογή μου να το διαμοιράσω δωρεάν πιο ορθή από το να μου είχε αποφέρει κάποια χρήματα. Δεν κόστισε απολύτως τίποτα και το διάβασαν πολλοί. Από τα σχόλια που δέχθηκα, πίστεψα περισσότερο στον εαυτό μου. Τελικά, προέκυψε το επόμενο μυθιστόρημα με τη σφραγίδα ενός εξαιρετικού και πολύ ποιοτικού εκδοτικού οίκου.

    Γενικά, η αναζήτηση εκδοτικής στέγης χρειάζεται υπομονή και σωστές επιλογές που είναι πολύ διαφορετικές για τον καθέναν. Θεωρώ ότι δεν υπάρχει γενικός κανόνας.

    Αυτό είναι το δεύτερο βιβλίο σας. Το πρώτο σας μυθιστόρημα ονομάζεται «Ο γιος της». Θα θέλατε να μας πείτε λίγα λόγια για αυτό; Πού μπορεί να το διαβάσει κάποιος;

    Σ.Μ.: Το πρώτο μυθιστόρημα είχε και αυτό μία ιστορία αγάπης, όχι μεταξύ ενός ζευγαριού, αλλά μεταξύ ενός γιου και της μητέρας του. Ο «γιος της» παλεύει με εφιάλτες και με μία σκιά. Ξέρετε, με ό,τι ασχολούμαι έχω κάποιο βίωμα που να με συνδέει με αυτό. Σημαντικό ρόλο στο βιβλίο παίζει αυτή η σκιά. Έχει στοιχεία μεταφυσικής το συγκεκριμένο βιβλίο και στοιχεία που τρομάζουν. Η σκιά ήταν μια παλιά μου γνώριμη από κάτι παιδικούς εφιάλτες που είχα. Έτσι, αποφάσισα να την κάνω βιβλίο και να την «ξορκίσω». Αν ήταν ταινία, θα ήταν ταινία τρόμου και μάλιστα αρκετά τρομαχτική.

    Με είχε ταλαιπωρήσει αρκετά σαν παιδί, αλλά θυμάμαι πολύ καλά την τελευταία φορά που την είδα. Ένα βράδυ, εκεί που με κυνηγούσε με τρόπο ανελέητο, κατάφερα να της ξεφύγω και από τότε δεν την ξαναείδα ποτέ ξανά. Δεν ξέρω τι θα είχε συμβεί μέσα μου εάν με είχε πιάσει εκείνο το βράδυ. Σίγουρα, κάτι που δεν θα ξεχνούσα ποτέ. Τελικά, την αναζήτησα πριν λίγα χρόνια και την έκανα βιβλίο. Θα μπορούσε το βιβλίο να λεγόταν «Η σκιά», αλλά δεν ήθελα να της κάνω αυτήν τη χάρη! Όχι ακόμη τουλάχιστον!

    Το βιβλίο αυτό μπορείτε να το βρείτε μέσω της ιστοσελίδας επιστημονικού, εκπαιδευτικού και πολιτισμικού περιεχομένου που διαχειρίζομαι (onpodium.gr – The art of sharing knowledge) ή μέσω της στοιχειώδους εκδοτικής πλατφόρμας της ιστοσελίδας αυτής (publishing.onpodιum.gr). Το onpodium.gr αποτελεί μία προσπάθεια να παρουσιάζονται επιστημονικά, εκπαιδευτικά και πολιτισμικά ζητήματα με τρόπο ελκυστικό για το ευρύ κοινό, και στο πλαίσιο προώθησης της εν λόγω σελίδας, διανεμήθηκε δωρεάν το πρώτο μου μυθιστόρημα σε μορφή epub και pdf.

    Γράφετε κάτι καινούργιο αυτό το διάστημα; Ποια είναι τα λογοτεχνικά σας σχέδια για το μέλλον;

    Σ.Μ.: Αυτό το διάστημα, προετοιμάζω κάτι για μικρότερες ηλικίες. Κάτι εκπαιδευτικό. Παράλληλα, έχω ήδη ξεκινήσει το επόμενο μυθιστόρημα. Θα έχει και αυτό ιστορικό χαρακτήρα. Θα ασχολείται με ένα θέμα εξίσου σημαντικό και αυτό, τόσο σε ιστορικό όσο και σε κοινωνικό επίπεδο. Για το «Για μια χούφτα αλεύρι», είχα την τύχη να ακούσω, ειδικά από τον παππού μου, πολλές ιστορίες και έτσι είχε αποτυπωθεί στη μνήμη μου το υλικό που χρειαζόμουν. Για το επόμενο λογοτεχνικό βιβλίο, έκανα μία μελέτη σαν να είχα να προετοιμάσω κάποια εργασία στο πλαίσιο της δουλειάς μου στο Πανεπιστήμιο. Επομένως, έχω πάλι στο μυαλό μου το υλικό που χρειάζομαι και ήδη έχω γράψει αρκετές σελίδες. Ελπίζω να είναι κάτι καλό, μιας και η εμπειρία από τη συγγραφή του «Για μια χούφτα αλεύρι» με βοηθά αρκετά.

    Τέλος, σε μία εποχή που ο ναζισμός αποτελεί ξανά στην κοινωνία μας μία ανοικτή πληγή που κακοφορμίζει, και με αφορμή την επερχόμενη λήξη της δίκης της Χρυσής Αυγής και την πολυαναμενόμενη απόφαση, τι μήνυμα θα θέλατε να στείλετε στους αναγνώστες μας για αυτόν τον κίνδυνο; Τι θα τους έλεγαν ο Καπετάνιος και ο Γιόζεφ;

    Σ.Μ.: Κοιτάξτε, ζούμε σε μια εποχή που ό,τι θέλει να υπάρχει, καλό ή κακό, πρέπει να εκσυγχρονίζεται και να καινοτομεί. Ο ναζισμός θέλει να υπάρχει, γιατί συντηρεί μία άρρωστη πραγματικότητα που προφανώς, πέρα από κάποιες ιδεολογίες, εξυπηρετεί ορισμένα ισχυρά συμφέροντα.

    Προφανώς, δεν θέλει μόνο να υπάρχει, αλλά θέλει και να εξαπλώνεται. Για να μπορεί να εξαπλώνεται, θα λέγαμε ότι έμαθε να «καινοτομεί». Παρουσιάζεται με άλλο πρόσωπο δηλαδή, πιο οικείο σε αρκετούς και πιο ελκυστικό σε σχέση με παλαιότερα.

    Ο κόσμος, όμως, δεν πρέπει να ξεγελιέται από καμία αλλαγή περιτυλίγματος.

    Χρειάζεται μεγάλη προσοχή, διότι υπάρχουν κίνδυνοι που είναι ορατοί, αλλά υπάρχουν και κίνδυνοι που όταν γίνουν ορατοί, θα είναι μάλλον αργά. Εάν ως κοινωνία πας στον γκρεμό, είτε ο γκρεμός είναι ολοφάνερα μπροστά σου είτε κρύβεται πίσω από μερικά όμορφα λουλούδια, στον γκρεμό πας. Θα πρότεινα στον κόσμο το προφανές. Να αποφύγει τον γκρεμό!

    Θα πρότεινα στους αναγνώστες, να κλείσουν τα μάτια τους και να σκεφθούν έναν κόσμο χωρίς μίσος για τον συνάνθρωπο και το πώς θα ήταν η καθημερινότητά τους εάν κάποιος με μαγικό τρόπο αφαιρούσε το μίσος από αυτήν. Εάν το παιδί στο σχολείο δεν δεχόταν εκφοβισμό, εάν ο οδηγός στο πίσω αυτοκίνητο δεν έβριζε τον μπροστινό του, εάν όλοι σέβονταν τους γύρω τους…

    Ο κίνδυνος να πιστέψουν πολλοί ότι κάτι άχρηστο, το μίσος για τον συνάνθρωπο δηλαδή, έχει χρήσιμες προεκτάσεις είναι υπαρκτός και πρέπει να τον αποφεύγουν και να μαθαίνουν και στα παιδιά τους το πώς να τον αποφεύγουν.

    Ο Καπετάνιος θα τους ζητούσε να αντιστέκονται και να μη λυγίσουν ποτέ. Το να ξεριζώσεις κάτι με τέτοιο μεγάλο παρελθόν δεν είναι εύκολο πράγμα. Θα τους ζητούσε να μην πάψουν να αγωνίζονται ποτέ, όπως έκανε και ο ίδιος σε αρκετά προχωρημένη ηλικία.

    Ο Γιόζεφ θα τους ζητούσε, εάν ανήκουν σε κάποιες ομάδες θυτών, να δραπετεύσουν από αυτές και να αναζητήσουν τη γιατρειά για κάθε πληγή που άνοιξαν αυτές οι επαίσχυντες ιδέες. Τέτοιες πληγές κλείνουν δύσκολα, ειδικά εάν υπάρχουν μεγάλα συμφέροντα που τις θέλουν ανοιχτές.

    Σας ευχαριστούμε πολύ για τον χρόνο που μας διαθέσατε και σας ευχόμαστε να είναι καλοτάξιδο το βιβλίο σας, όπως επίσης και κάθε επιτυχία στα μελλοντικά σας εγχειρήματα.

    ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

    Please enter your comment!
    Please enter your name here

    Αστέρια στη Δαχτυλήθρα – Τζίνα Καρδιόλακα

    Από τις εκδόσεις Οσελότος, κυκλοφορεί το βιβλίο της συγγραφέως Τζίνας Καρδιόλακα «Αστέρια στη Δαχτυλήθρα». Προσωπική άποψη: Αγγελίνα Παπαθανασίου Πρόκειται για μια ευφάνταστη ιστορία, με χιούμορ, δράση,...

    Η κοκκινοσκουφίτσα σήμερα – Ελευθερία Παπαδημητρίου

    Από τις εκδόσεις Φίλντισι κυκλοφορεί το βιβλίο της παιδαγωγού και συγγραφέως Ελευθερίας Παπαδημητρίου «Η κοκκινοσκουφίτσα σήμερα», σε εικονογράφηση Δανάης Δάφνη-Μητσάκου. Προσωπική άποψη: Αγγελίνα Παπαθανασίου Αναμφισβήτητα, η...

    Η οδύσσεια του μικρού Οδυσσέα – Έφη Αργυροπούλου

    Η Έφη Αργυροπούλου είναι γνωστή στις περισσότερες μητέρες από την ιστοσελίδα της Workingmoms.gr.  Μια σελίδα με θέματα για τη μητέρα, το παιδί, αλλά και...

    Οι άθλοι του Ηρακλή – Λεύκη Σαραντινού

    Οι «άθλοι του Ηρακλή» είναι το δεύτερο βιβλίο της σειράς Ελληνική μυθολογία και αρχαιότητα της συγγραφέως Λεύκης Σαραντινού και κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Γράφημα,...

    Το Πέρασμα – Χάρης Οικονομόπουλος

    Το «Πέρασμα» είναι το τρίτο βιβλίο του Χάρη Οικονομόπουλου το οποίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πηγή, μετά την «Τελευταία Πόρτα» και την «Αποκαθήλωση». Προσωπική άποψη:...

    Αστέρια στη Δαχτυλήθρα – Τζίνα Καρδιόλακα

    Από τις εκδόσεις Οσελότος, κυκλοφορεί το βιβλίο της συγγραφέως Τζίνας Καρδιόλακα «Αστέρια στη Δαχτυλήθρα». Προσωπική άποψη: Αγγελίνα Παπαθανασίου Πρόκειται για μια ευφάνταστη ιστορία, με χιούμορ, δράση,...

    Το δωμάτιο με τις πεταλούδες (απόσπασμα) – Lucinda Riley

    Το δωμάτιο με τις πεταλούδες (απόσπασμα) - Lucinda Riley Στην αγγλική εξοχή η Πόουζι μεγάλωσε κυνηγώντας πεταλούδες με τον πατέρα της. Όταν τα χρόνια περνούν και...

    Ο γραφέας του παλατιού – Ahmet Ümit

    Στη σύγχρονη Τουρκία, η αρχαιολογική ανασκαφή φέρνει στο φως τις πινακίδες του γραφέα του παλατιού, Πατασάνα, που έζησε πριν σχεδόν τρεις χιλιετίες. Με έναν...