Παρασκευή, 3 Ιουλίου, 2020
More
    Αρχική Σειρές: Ελληνική Λογοτεχνία Το δάκρυ της νεράιδας - Μαρία Μουστοπούλου

    Το δάκρυ της νεράιδας – Μαρία Μουστοπούλου

    -

    Το δάκρυ της νεράιδας

    Προσωπική άποψη: Νάντια Κίσκα

    Προκαταβολικά, θέλω να γνωρίζετε ότι η παρούσα κριτική γράφεται με πόνο, δάκρυα και λίγο αίμα γιατί ίσως να άνοιξα το κούτελό μου όταν κοπανιόμουν πάνω στο βιβλίο.

    Βρείτε την κριτική του πρώτου βιβλίου εδώ

    Σε μια Ελλάδα που η ελληνική λογοτεχνία του φανταστικού υστερούσε, η Μαρία μού έδωσε τα λογοτεχνικά φτερά που αναζητούσα για να ανακαλύψω όλους αυτούς τους υπέροχους συγγραφείς του οίκου. Τόλμησε να επενδύσει στη φανταστική λογοτεχνία, να κερδίσει ισχυρούς συμμάχους και παθιασμένους αναγνώστες. Και μόνο για αυτό, της αξίζουν όλα τα μπράβο του κόσμου.

    Το δάκρυ της νεράιδας

    Η πρώτη μου κριτική το 2017 -πόσο γριά πια- ήταν για το πρώτο βιβλίο της σειράς. Ότι είχα ξεκινήσει δειλά δειλά να μπαίνω πάλι στον μαγικό αναγνωστικό κόσμο μετά το μεγάλο μου διάλειμμα και ειλικρινά δεν θα μπορούσα να κάνω καλύτερη αρχή με το πρώτο της μυθιστόρημα. 2 χρόνια μετά και μετά από πολλές αναμονές, ακόμα περισσότερες ανακοινώσεις και φρούδες ελπίδες, κράτησα επιτέλους το δεύτερο στα χέρια μου! My precious *insert gollum voice*

    Και τέλος, στην αρένα φαίνεται να τρυπώνει και ο Ραούλ. Το χειρότερο είναι πως στη δική του περίπτωση αγνοώ τα κίνητρα και τους σκοπούς της. Μήπως όμως δεν είμαι εγώ ο στόχος; Μήπως έχω συνηθίσει να βλέπω παντού εχθρούς; Αν το καλοσκεφτούμε, ο Ραούλ δεν έχει κινηθεί εναντίον μου.

    Δεν θυμόμουν το 90% του πρώτου βιβλίου. Μπορώ να πω όμως με βεβαιότητα ότι θα θυμάμαι το 100% του δεύτερου, όσα χρόνια και εάν περάσουν (Μαρία, εάν διαβάζεις αυτήν την κριτική, μην ξεθαρρεύεις με το παραπάνω σχόλιο). Η Μαρία πήρε μια πολύ καλή πρώτη προσπάθεια σαν πρώτο βιβλίο και το απογείωσε. Το εκτόξευσε τόσο ψηλά που έχει φτάσει στη στρατόσφαιρα μαζί με όλα μου τα συναισθήματα. 

    Το δεύτερο μεγαθήριο -88 σελίδες μεγαλύτερο από το πρώτο- είναι ένα λογοτεχνικό διαμάντι. Ο χρόνος που πέρασε και μας άφησε πιο διψασμένους κι από νούφαρο στη Σαχάρα, λειτούργησε τόσο θετικά για την εξέλιξη της γραφής της συγγραφέως που την κάνει ένα από τα μεγαλύτερα παραδείγματα ότι ο χρόνος και η εξάσκηση είναι υπέρ ενός συγγραφέα. 

    Το δάκρυ της νεράιδας

    Το βιβλίο είχε την τύχη -ή την ατυχία- να ακολουθήσει έπειτα από ένα βιβλίο που με είχε καθηλώσει και όντας προκατειλημμένη -το πρώτο βιβλίο είχε κάνει μια κοιλιά προς την μέση- σκέφτηκα να διαβάσω κάτι άλλο πριν το πιάσω. Δεν το έκανα και είμαι ευτυχισμένη για αυτό.

    Το “Διάδοχοι: το δάκρυ της νεράιδας” είναι 780 σελίδες που καθηλώνουν. Ήθελα να βάλω μια τελεία κάπου ώστε να πηγαίνω για ύπνο και δεν μπορούσα. Προσπάθησα να τελειώνω την ανάγνωση με το τέλος του κάθε κεφαλαίου ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΣΑ!

    Σύμφωνοι, έχει και κάποια κομμάτια που δεν είναι τόσο έντονη η πλοκή αλλά ακόμα και αυτά είναι τόσο καλογραμμένα που δεν μπορούσα να σταματήσω να διαβάζω! Και δεν μου έχει ξανατύχει! Εάν κάποιος με ακολουθεί στο goodreads μπορεί να δει όλο το χρονικό ενός fangirl, όμως όπως και να ‘χει εγώ θα σας πω το εξής ώστε να κατανοήσετε για το πόσο καλό βιβλίο είναι: Στη σελίδα 30, έκλαιγα. Στη σελίδα 30. ΠΟΥ ΑΛΛΟΙ ΟΥΤΕ ΚΑΝ ΕΧΟΥΝ ΣΥΣΤΗΣΕΙ ΤΟΥΣ ΗΡΩΕΣ ΣΤΗ ΣΕΛΙΔΑ 30! 

    Η εκδίκηση είναι για γερά στομάχια. Εύκολη στα λόγια, δύσκολη στην πράξη. Μπορώ να την κάνω να ξεχάσει. Μόλις δει τι σημαίνει πραγματικά να δουλεύεις ως μυστικός πράκτορας, όταν αντιμετωπίσει τις σκληρές συνθήκες προπόνησης, η σαπουνόφουσκά της θα διαλυθεί και θα τη στείλω πακέτο στη νέα της ζωή.

    Η γλώσσα είναι ιδιαίτερη. Η καθημερινή απλή αναμειγνύεται με αυτές τις λέξεις που δεν χρησιμοποιούμε συχνά αλλά είναι τόσο όμορφες λογοτεχνικά και με κάνουν να τυλίγομαι με ένα πέπλο ευγλωττίας και σωστού συντακτικού και να κυλιέμαι στα λιβάδια με το βιβλίο. 

    Η ατμόσφαιρα είναι σκοτεινή. Επικίνδυνη. Μπορείς να νιώσεις τις λέξεις σαν ξυράφι στα δάχτυλά σου, έτοιμες να σε κόψουν σε κάθε σελίδα που γυρνάς. Αρχίζεις και γίνεσαι καχύποπτος σε κάθε σκηνή που δεν περιλαμβάνει δράση. Εξιτάρει τον εγκέφαλό σου αφού κάθε γραμμή μπορεί να έχει διπλό νόημα.

    Να κρύβει μια προοικονομία για το 3ο, το 5ο, το 9ο βιβλίο. Αρχίζεις να παίζεις και εσύ το παιχνίδι του Αιμίλιου Δαμιανού, να κυνηγάς δαίμονες και φαντάσματα του παρελθόντος σαν τον Ντάνιελ την ίδια στιγμή που αποζητάς να τα ξεχάσεις όλα και να συνεχίσεις τη ζωή σου όπως η Λίνα. Τα αισθήματα όμως είναι πιο δυνατά.

    Οι χαρακτήρες είναι πιο ανθρώπινοι από ποτέ. Έρμαια σε ένα παιχνίδι που έχει στηθεί πριν χρόνια για αυτούς, ενώ αυτοί κρατούνται με νύχια και με δόντια να μην καταρρεύσουν. Βλέπουμε μια πιο ανθρώπινη πλευρά του Ντάνιελ. Μια πιο δυναμική πλευρά της Μελίνας. Οι δευτερεύοντες χαρακτήρες κλέβουν τα φώτα από τους πρωταγωνιστές την ίδια στιγμή που οι ιστορίες τους ξετυλίγονται ταυτόχρονα και γίνονται ένα κουβάρι με τη βασική πλοκή αλλά όμορφο κουβάρι. Σωστό κουβάρι.

    Το δάκρυ της νεράιδας

    Και τα πράγματα περιπλέκονται. Και περιπλέκονται. Και στο τέλος, δεν ορίζεις τι είναι κακό ή κακό. Τι είναι αλήθεια ή ψέμα. Χάνεσαι στις λέξεις και στον κόσμο της Μαρίας και εύχεσαι αυτή η μάχη να λήξει όσο πιο αναίμακτα γίνεται και να μη σε στιγματίσει. Αλλά μάντεψε; Σε στιγματίζει. Η Μαρία παίζει με τα συναισθήματά σου καλύτερα κι από τον πιο κορυφαίο μαριονετίστα, και συνθλίβει τον κόσμο σου.

    Η πλοκή στο δεύτερο βιβλίο της σειράς ξεφεύγει από τον Ντάνιελ και τη Λίνα, χωρίς βέβαια να τους αφήνει στην αφάνεια. Γνωρίζουμε καλύτερα τον μαγικό κόσμο, τους νόμους, τα πάθη και τις επιθυμίες των ανθρώπων που τον αποτελούν. Μαθαίνουμε για συμμαχίες, φόβους, συμφέροντα και καλά κρυμμένα μυστικά. Μαθαίνουμε για προδοσίες, εξαπατήσεις. 

    Το φινάλε είναι Κ-Α-Θ-Η-Λ-Ω-Τ-Ι-Κ-Ο! Οι ανατροπές σε συνταράσσουν και συγχωρέστε με για τις λέξεις που ακολουθούν αλλά ΝΑΙ ΡΕ ΦΙΛΕ! ΤΟ ΗΞΕΡΑ! ΤΟ ΗΞΕΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΗ ΚΑΙ ΕΙΧΑ ΔΙΚΙΟ ΚΑΙ ΜΟΥΑΧΑΧΑΧΑ! *γκουχ γκουχ. Συγνώμη για αυτό.

    Είναι από τα βιβλία που πρέπει να μεταφραστεί σε όσες γλώσσες υπάρχουν και να διαβαστεί από όλους τους ανθρώπους που ξέρουν ανάγνωση. Υπερβολή; ΧΑ! Διαβάστε το και τα ξαναλέμε.

    Το εξώφυλλο θέλω να το κάνω κουβέρτα και να τυλιχτώ. Η συντακτική επιμέλεια είναι υπέροχη, το χαρτί είναι εξαιρετικό, ΧΡΙΣΤΕ ΠΟΙΟΣ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ ΑΛΛΑ ΤΟΣΑ ΧΡΟΝΙΑ ΓΙΑ ΤΟ 3ο? 

    Oh, μήπως ανέφερα ότι θα είναι 9? Και έχει 3 ή 5 prequel? Θα τα διαβάζω στα εγγόνια μου! Εάν έχω πεθάνει μέχρι τότε, να μαζεύεστε στον τάφο μου να τα κάνετε συνανάγνωση αλλά δυνατά. ΝΑ ΑΚΟΥΩ Ε!

    Περίληψη: Το δάκρυ της νεράιδας «Όσο ισχυρή και αν είναι η βασίλισσα, ο στόχος είναι πάντα ο βασιλιάς».

    Οι επιλογές της Λίνας συνοψίζονται σε δύο: να σηκώσει το βάρος του στέμματος ή να περάσει τη ζωή της κυνηγημένη. Παρά τις προσπάθειες του Αρθούρου να κερδίσει την εμπιστοσύνη της, η προδοσία του Ντάνιελ και οι συνεχείς αποκαλύψεις δεν την αφήνουν να αποδεχτεί τη μαγική της ταυτότητα.

    Την ίδια στιγμή ο Ντάνιελ παλεύει με τους δικούς του φόβους και την αμφισβήτηση των ανθρώπων του, καθώς τα μυστικά του σχέδια καταρρέουν. Και ενώ εκείνος βυθίζεται στις εμμονές και στις αδυναμίες του, οι εχθροί του βρίσκουν την ευκαιρία να χτυπήσουν, βάζοντας στο στόχαστρο τη γυναίκα που αγαπά, αλλά και όλους όσους νοιάζεται.

    Σε έναν κόσμο όπου η πίστη στους άρχοντες είναι η μεγαλύτερη αρετή, η Λίνα και ο Ντάνιελ ακολουθούν ξεχωριστούς δρόμους. Αντιμέτωποι με φίλους, εχθρούς, προφητείες και όρκους πρέπει να βρουν την πίστη τους στον εαυτό τους, για μια ελπίδα να ορίσουν τη μοίρα τους. Γιατί, αν οι άγγελοι βρίσκονται δίπλα μας, οι δαίμονες κρύβονται στον καθρέφτη.

    Πιο ανατρεπτικό, πιο σκοτεινό, το δεύτερο μέρος της σειράς «Διάδοχοι» αποκαλύπτει την αληθινή όψη του μαγικού κόσμου και αποδεικνύει πως το παιχνίδι… μόλις άρχισε.

    Το δάκρυ της νεράιδαςΣτοιχεία Βιβλίου

    Τίτλος: Διάδοχοι Το δάκρυ της Νεράιδας

    Συγγραφέας: Μαρία Μουστοπούλου

    Σελίδες: 780

    Εκδοτικός οίκος: Πηγή

    ISBN: 9789606260919

    Ημερ/νία έκδοσης: Ιανουάριος 2019

    ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

    Please enter your comment!
    Please enter your name here