Παρασκευή, Σεπτέμβριος 20, 2019
More
    Αρχική Ελληνική Λογοτεχνία Το κορίτσι της ντροπής - Σοφία Βόικου

    Το κορίτσι της ντροπής – Σοφία Βόικου

    -

    Το κορίτσι της ντροπής

    Προσωπική άποψη: Αναστασία Ελευθεριάδου

    Το κορίτσι της ντροπής είναι ένα ψυχογράφημα της κοινωνίας της κατοχικής Ελλάδας και μια κατάθεση ιστορίας άγνωστη στους πολλούς. Έχω διαβάσει πολλά βιβλία που αναφέρονται στη γερμανική Κατοχή όμως το συγκεκριμένο δεν βαδίζει την πεπατημένη, με καθήλωσε με τη διαφορετικότητά του, με την εξαιρετική γραφή και προσέγγιση της συγγραφέως και με την πολυεπίπεδη πλοκή του!

    Τα παιδιά της ντροπής είναι τα παιδιά που γεννήθηκαν από πατέρα στρατιώτη του Γ’ Ράιχ και μητέρα Ελληνίδα, είτε από έρωτα, είτε από βιασμό, είτε λόγω συνάψεων σχέσεων επιβίωσης. Αν τύχαινε να έχουν και τα χρώματα του εχθρού (ξανθά μαλλιά, γαλανά μάτια) το μίσος ξεχείλιζε για το παρασπόρι.

    Το κορίτσι της ντροπής

    Ένα τέτοιο παιδί είναι και η Λένη, που γεννήθηκε από τη Βιολέτα και τον Γκουστάφ με καταγάλανα μάτια και ξανθά μαλλιά, σε μια κοινωνία προκατειλημμένη και σκληρή απέναντι στο διαφορετικό. Για τη γειτονιά, η Λένη ήταν το σπέρμα του διαβόλου και η Βιολέτα η σκύλα του Χίτλερ. Η συμπεριφορά των ανθρώπων άδικη και απάνθρωπη και από την άλλη πλευρά τραγικό να μην σε αποδέχεται κανείς και τα “γιατί” αναπάντητα και πολλά. Το ξεδίπλωμα της ιστορίας γίνεται προσεγμένα, σταδιακά και με ανατροπές. Οι περιγραφές της ζωής που ζει η μικρή Λένη από τη στιγμή που έρχεται σ’ ένα κόσμο που δεν την αποδέχεται είναι σκληρές, όπως σκληρό είναι και όλο το βιβλίο καταγράφοντας αλήθειες που πονάνε.

    Η Λένη, ένα παιδί-φάντασμα που δεν έφταιξε, μεγαλώνει μέσα σε αβάσταχτη μοναξιά στα πιο τρυφερά της χρόνια. Της έχουν κλέψει την παιδική ηλικία, την ανεμελιά, την ηρεμία, τη γαλήνη. Γύρω της σκιές και σκοτάδια, και αυτή αναζητά το φως που έχει τόσο ανάγκη και που ήταν χρέος κάποιων να της το προσφέρουν. Ούτε μια μητρική αγκαλιά δεν ένιωσε γιατί και αυτή λιποτάκτησε ίσως στερημένη από κουράγια, ίσως γιατί δεν άντεχε τις στερήσεις. Οδυνηρή η ανάγκη της αναγνώρισης της ίδιας της τής ύπαρξης.

    Ένας πατέρας που δεν υπήρχε γιατί πουθενά δεν ήταν γραμμένο το όνομά του. Μια κόρη που δεν υπήρχε γιατί πουθενά δεν την είχαν καταχωρήσει. Αυτός ήταν ο λόγος που δεν μπορούσε ούτε το σχολείο να παρακολουθήσει ούτε να δουλέψει ούτε να ταξιδέψει. Η φυγή της έπρεπε να περιμένει. Χρειαζόταν πρώτα να πείσει την πατρίδα της πως υπήρχε, πως είχε γεννηθεί, πως είχε σώμα και ψυχή.

    Στον αντίποδα των παιδιών της ντροπής, υπήρξαν τα παιδιά των αξιωματικών του Τρίτου Ράιχ, γαλουχημένα με άρρωστα ιδεώδη και ζώντας μια άνετη ζωή που από τη μια στιγμή στην άλλη μετατρέπεται σε εφιάλτη. Μετά τον όλεθρο, έρχονται αντιμέτωποι με την ιστορική αλήθεια, μαθαίνοντας τα φρικτά εγκλήματα που έγιναν. Ένα από αυτά τα παιδιά είναι ο Γιόχαν, το παιδί ενός ανώτερου Θεού που, αδυνατώντας μετά την αποκάλυψη της αλήθειας να αντέξει το βάρος των πράξεων του πατέρα του, αρνείται καταγωγή και πατρίδα. Τα εγκλήματα του πατέρα του δηλητηριάζουν τη ζωή του και νιώθει το παιδί ενός τέρατος.

    Από την οργή στη θλίψη και έπειτα στην αποδοχή, όλο αυτό το διάστημα ο Γιόχαν σκέφτηκε πολλές φορές να δώσει τέλος στη ζωή του. Ήταν πολύ βαριά και άδικη η κληρονομιά που του είχε αφήσει ο πατέρας του. Ένα όνομα κηλιδωμένο κι αιματοβαμμένο, που καμιά του ενέργεια δεν θα μπορούσε ποτέ να καθαρίσει.

    Το κορίτσι της ντροπής

    Πέρα από τους κεντρικούς ήρωες του βιβλίου, θα σταθώ σε δύο άλλους χαρακτήρες. Τον παπά Λάμπρο για την ασυγχώρητη στάση του, που βαραίνει περισσότερο λόγω της ιδιότητάς του, αντί σε εκείνους τους δύσκολους καιρούς να έχει αλλά και να διδάξει στο ποίμνιό του άλλα ιδανικά και αξίες. Επίσης, στον γλυκό και ευαίσθητο Νικηφόρο που την αγάπη του την έκανε πράξεις και ζωγραφιές!

    Ήταν μια σιωπή αλληλέγγυα. Και το βλέμμα του μπορούσε ώρες-ώρες να είναι θολό ή χαμένο, ποτέ όμως δεν ήταν επικριτικό. Τις σπάνιες στιγμές που πίστευε πως κανείς δεν την έβλεπε, δάκρυα μπούκωναν τα μάτια της και μια ανομολόγητη οργή έσφιγγε τα πνευμόνια της για τον άδικο Θεό που πήρε μακριά τον άντρα Νικηφόρο και της επέστρεψε έναν Νικηφόρο παιδί.

    Η Λένη και ο Γιόχαν, μια νόθα της Βέρμαχτ και ο γιος ενός αξιωματικού των Ναζί, θα γνωριστούν και θα αγαπηθούν, κρατώντας τα σκοτάδια της ψυχής τους κλειστά για πολλά χρόνια, αλλά όταν έρχεται το τέλος είναι λυτρωτικό, είναι γεμάτο αγάπη, συγχώρεση και ελπίδα! Το λάτρεψα το βιβλίο και αξίζουν πολλά συγχαρητήρια στην κυρία Βόικου!

    Στο τέλος του βιβλίου, οι πληροφορίες που δίνονται για αυτά τα παιδιά είναι συγκλονιστικές. Στην Ελλάδα μιλάνε μόνο για 100-200 “παιδιά της Βέρμαχτ” αν και την ίδια εποχή καταγράφηκαν 400.000 ορφανά. Στη Γαλλία 200.000, στην Ολλανδία 15.000, στη Νορβηγία 12.000 και στη Δανία 8.000.

    Μεταπολεμικό γαλλικό ανέκδοτο:

    Ποια είναι η διαφορά ανάμεσα στα χελιδόνια και τους Γερμανούς; Τα χελιδόνια όταν φεύγουν, παίρνουν τα παιδιά μαζί τους. Οι Γερμανοί τα αφήνουν πίσω τους.

     

    Περίληψη Βιβλίου: Είναι ντροπή να μην ξέρεις το όνομα του πατέρα σου… Είναι ντροπή η μάνα σου να μένει αστεφάνωτη… Είναι ντροπή να είσαι η κόρη του εχθρού… Η Λένη είναι το κορίτσι της ντροπής.  

    Ο πόλεμος έχει τελειώσει και οι Έλληνες προσπαθούν να ξεχάσουν τη γερμανική Κατοχή. Η Λένη, όμως, με τα γαλανά της μάτια και τα ξανθά της μαλλιά, τους εμποδίζει. Προσβάλλει με την ύπαρξή της τα χρηστά ήθη της εποχής. Απέναντι σε μια πατρίδα που δεν την αποδέχεται, θα αναζητήσει ένα καλύτερο μέλλον στο Μόναχο. Εκεί θα γνωρίσει τον Γιόχαν, που προσπαθεί να αποτινάξει το στίγμα που του κληροδότησε ο πατέρας του.  

    Η Λένη θέλει να βρει τις ρίζες της, ο Γιόχαν θέλει να κάψει τις δικές του. Όλοι γνωρίζουν, μα κανείς δε μιλάει. Στα πρόσωπά τους οι άλλοι βλέπουν τον εχθρό. Είναι όμως στ’ αλήθεια εχθρός το παιδί του εχθρού; 

    Ένα συγκλονιστικό μυθιστόρημα, βασισμένο στις αληθινές ιστορίες των παιδιών που έζησαν τα λάθη της Ιστορίας και πλήρωσαν τις αμαρτίες των γονιών τους.

    Το κορίτσι της ντροπήςΣτοιχεία Βιβλίου

    Τίτλος: Το κορίτσι της ντροπής

    Συγγραφέας: Σοφία Βόικου

    Εκδόσεις: Ψυχογιός

    Σελίδες: 440

    ISBN: 978-618-01-2977-9

    Ημ. Έκδοσης: 04-04-19

     

    Επεξεργασία εικόνας: Στέλλα Στραύκου

    Απάντηση