«Το χρώμα της βροχής» της Ζωγραφιάς Τσαβέα είναι μια ιστορία που αναδεικνύει τη δύναμη και την αντοχή μπροστά στον πόνο και τις δοκιμασίες. Κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις ΕΞΗ.
Προσωπική άποψη: Νεκταρία Βαρσαμή-Πουλτσίδη
Η Ανθή, η κεντρική ηρωίδα, είναι μια γυναίκα που παλεύει να ξεφύγει από τα τραύματα του παρελθόντος της. Αναζητά ένα καλύτερο μέλλον, προσπαθώντας να αφήσει πίσω τις σκοτεινές μνήμες και τους φόβους της.
Η ιστορία εκτυλίσσεται σε μια εποχή γεμάτη δυσκολίες και απεικονίζει με ακρίβεια την κοινωνική πραγματικότητα εκείνων των χρόνων. Ο πατέρας της Ανθής εργάζεται όλη μέρα στα χωράφια του Μπέη, χωρίς να διαμαρτύρεται. Είναι παντρεμένος και ευτυχισμένος με τη Φυλίτσα. Μαζί απέκτησαν τρία αγόρια και ένα κορίτσι σαν τα κρύα τα νερά, την Ανθή, η οποία μεγάλωσε σε ένα σπίτι γεμάτο αγάπη, προστατευμένη από τα αδέρφια της, αλλά και τον καλύτερό της φίλο, τον Παυλή.
Μια μέρα η Φυλίτσα προειδοποιεί τον Παναγή πως ο Θανάσης Τζούμας, ο επιστάτης των κτημάτων, έβαλε στο στόχαστρο την Ανθή, καθώς τριγυρνούσε στον μαχαλά. Έτσι, με τη βοήθεια της Σεβαστής, αποχωρίζονται τη μονάκριβή τους κόρη, στέλνοντάς τη μακριά για να την προστατεύσουν. Η Ανθή φεύγει σαν κυνηγημένη.
«Κι απ’ τα δυο, γυναίκα. Δεν μου φεύγουν από τον νου, μήτε μια στιγμή, όσα μου είπες. Δεν μπορώ να το χωνέψω. Σίγουρα θα παρερμήνευσες τις ματιές του Τζούμα», της λέει ψιθυριστά.
Φοβάται να μιλήσει δυνατά, πολλά τα αφτιά που είναι τεντωμένα, έτοιμα να ακούσουν. Κι όχι μόνο των παιδιών τους μα και κάποιων άλλων, κάποιων που ανήκουν στα δουλικά του Τζούμα. Τριγυρνούν μέρα και νύχτα στο χωριό, παρατηρούν και κρυφακούνε, επιδιώκοντας να μάθουν κάποια ενδιαφέρουσα πληροφορία που θα τη μεταφέρουν, με το αζημίωτο φυσικά, στον αφέντη τους.
«Μακάρι να κάνω λάθος, μα είμαι πολύ σίγουρη πλέον. Σήμερα έπρεπε να τον δεις».
«Ήρθε πάλι;»
«Κάθε μέρα περνάει πια και μια και δυο και τρεις φορές. Σήμερα ακολούθησε τα παιδιά ίσαμε τον γιαλό.
Παρά τις προσπάθειες να την προφυλάξουν, η Ανθή βρίσκεται αντιμέτωπη με τραγικές καταστάσεις και αναγκάζεται να πάρει τη ζωή στα χέρια της από νωρίς. Καταφεύγει στο Άγιο Όρος, όπου την περιθάλπει ο πατέρας Τιμόθεος.
Μέσα από τον φόβο, τις αναμνήσεις και τα πρόσωπα που αναπάντεχα εμφανίζονται μπροστά της, η Ανθή θα κληθεί να ξεχάσει το πονεμένο της παρελθόν και να ζήσει της ζωής τα πολύτιμα, μέχρι τη στιγμή που όλα πάλι θα γίνουν συντρίμμια. Πόσο ακόμα από την ψυχή της να δώσει; Πόσο πόνο να αντέξει; Πόσο φόβο ν’ αντιμετωπίσει; Ο φίλος της ο Παυλής δεν την έχει ξεχάσει.
Διαβάζοντας το «Χρώμα της βροχής», πόνεσα με την ιστορία της Ανθής, μίσησα τον Τζούμα, ερωτεύτηκα αλλά και θαύμασα τον Παυλή για το μεγαλείο της ψυχής του, ήμουν δίπλα στον Στέφανο καθ’ όλη τη διάρκεια του βιβλίου, και αποτύπωσα τα λόγια του πατέρα Τιμόθεου: Μην τον μισήσεις. Δεν σου αξίζει να φορτωθεί αυτή μια αμαρτία… και κράτα καθαρή την ψυχή σου.
Το «Χρώμα της βροχής» καταφέρνει να αγγίξει πολύπλευρα ζητήματα, όπως η κακοποίηση, η αντοχή και η ανάγκη για λυτρωτική αναγέννηση. Η γραφή της Τσαβέα είναι σκληρή μα ρεαλιστική, βελούδινη και μαγική, περιγράφοντας με ένταση τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι χαρακτήρες. Η γλώσσα του βιβλίου είναι ποιητική, με τις εικόνες να αποτυπώνουν την εσωτερική μάχη των ηρώων. Το βιβλίο χωρίζεται σε τρία μέρη. Ένα ταξίδι προς το φως και τη λύτρωση.
Το «Χρώμα της βροχής» είναι μια ιστορία που σε κάνει να σκεφτείς και να αισθανθείς, να προβληματιστείς για τις αδικίες του κόσμου και να εκτιμήσεις τη δύναμη της ανθρώπινης ψυχής να προχωρά παρά τις αντιξοότητες.
Το μήνυμα που αποκόμισα από το βιβλίο είναι το εξής: Μη χάνεις την ελπίδα σου, ακόμα και όταν όλα φαίνονται χαμένα.
Προτείνω το «Χρώμα της βροχής» διότι είναι ένα ταξίδι που σε κάνει να αναλογιστείς τη ζωή και τις αντοχές της ανθρώπινης φύσης.
Περίληψη: Δύο άντρες θα την αγγίξουν, και οι δύο παρά τη θέλησή της. Ο ένας θα σπείρει τη ζωή και ο άλλος την υπόσχεση.
Ο νους της Ανθής έχει μείνει φυλακισμένος, μην μπορώντας να ξεφύγει. Η λογική είναι σαν να μην υπάρχει τούτη την ώρα, έχει παραγκωνισθεί τελείως από το φριχτό βίωμα. Ξαφνικά κατακλύζουν τη σκέψη της τα λόγια του. Γρύλιζε το τέρας και της έλεγε πως αυτή τον ξεσήκωσε με τα καμώματά της.
Λες; Λες όντως να φταίω εγώ για ό,τι έγινε;
Έπρεπε να εξαφανιστεί. Να βάλει ένα τέλος σε αυτό το μαρτύριο. Κανείς δεν έπρεπε να μάθει. Κανέναν δεν μπορούσε να αντικρύσει ξανά.
Μέσα από τον φόβο, τις αναμνήσεις και τα πρόσωπα που αναπάντεχα εμφανίζονται μπροστά της, η Ανθή θα κληθεί να ξεχάσει το πονεμένο της παρελθόν και να ζήσει της ζωής τα πολύτιμα, μέχρι τη στιγμή που όλα πάλι θα γίνουν συντρίμμια.
Πόσο ακόμα από την ψυχή της να δώσει; Πόσο πόνο να αντέξει; Πόσο φόβο ν’ αντιμετωπίσει;
Στοιχεία Βιβλίου
Τίτλος: Το χρώμα της βροχής
Συγγραφέας: Ζωγραφία Τσαβέα
Εκδόσεις: ΕΞΗ
ΙSBN: 978-618-5713-65-2
Σελίδες: 501
Ημ. Έκδοσης: 2024
Επιμέλεια: Ζωή Τσούρα
Δημιουργία κεντρικής εικόνας: Νεκταρία Βαρσαμή-Πουλτσίδη
Υποστηρίξτε το blog μας με μία δωρεά, πατώντας εδώ
[…] Το χρώμα της βροχής – Ζωγραφιά Τσαβέα […]