Σάββατο, 21 Αυγούστου, 2021
More
    ΑρχικήΕλληνική ΛογοτεχνίαΤου έρωτα & του πολέμου - Νεκταρία Μαρκάκη

    Του έρωτα & του πολέμου – Νεκταρία Μαρκάκη

    -

    Του έρωτα & του πολέμου. Ερατώ και Άρης. Δύο πονεμένες καρδιές, δυο τσακισμένα κουφάρια ψυχών θέλησε η μοίρα να ενώσει με έναν ξεχωριστό τρόπο στο τελευταίο βιβλίο της Νεκταρίας Μαρκάκη που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Γράφημα.

    Προσωπική άποψη: Χαρά Δελλή

    Ο άνθρωπος είναι σαν τα λουλούδια, φανερώνει την ομορφιά που κρύβει μέσα του υπό ιδιαίτερες συνθήκες.

    Έχεις δει ποτέ λουλούδι να ανθίζει χωρίς νερό, ήλιο, αγάπη και φροντίδα;

    Έτσι κι ο άνθρωπος, μια ζωή θα μαραζώνει χωρίς αυτά.

    Η Νεκταρία Μαρκάκη επιμένει αισθηματικά και δη ρομαντικά. Ό, τι γράφει διέπεται από αγάπη, τρυφερότητα, στοργή και αθωότητα. Απευθύνεται μόνο στην καρδιά και γραπώνεται γερά στην κάθε αναγνωστική ψυχή.

    Μια ιστορία τόσο ανθρώπινη, τόσο αληθινή. Με καθημερινούς διαλόγους, με καθαρό και απλό λόγο, με συναρπαστικές εικόνες, με έντονα συναισθήματα, με μάχες, αφού…

    Πόλεμος ο έρωτας

    Του έρωτα και του πολέμου η φωτιά πάντα καίει άσβεστη…

    Η μούσα του έρωτα. Η Ερατώ είναι μια γυναίκα στα σαράντα της, απογοητευμένη μα δυναμική, ένα πλάσμα με φοβίες, θλιμμένη από την εξωτερική της εμφάνιση, από τους ανθρώπους, από τη ζωή γενικότερα, που μάχεται με την κατάθλιψη και το ενοχικό σύνδρομο, έτοιμη να εγκαταλείψει κάθε ενέργεια επιβίωσης. Σε μια δήθεν λειτουργία επιβίωσης. Ποιος την έφτασε εκεί; Ο σαθρός περίγυρός της ή το ίδιο της το μυαλό; Άνεργη, ανίκανη ν’ αγαπήσει τον εαυτό της, ηττοπαθής, αδυνατεί να βρει εφόδια για ν’ αρχίσει να ζει για την ίδια. Πληγωμένη, ψυχολογικά εξουθενωμένη, με βαθιά θέματα αυτοπεποίθησης. Άδεια, ανήμπορη να διαχειριστεί τα όσα ένιωθε. Άριστη στη συγκάλυψη συναισθημάτων, φαντάζει παράξενη, αινιγματική κι ενδιαφέρουσα. Νεκρή μέσα της, χωρίς κουράγιο ν’ αναστηθεί. Κλεισμένη στον εαυτό της. Γεμάτη από μια παράλογη εξουθένωση κι από τον φόβο της αποτυχίας. Δυο μελαγχολικά μάτια σ’ ένα τέλμα φόβου. Μια ζωή σε πόλεμο με το σκότος και την ανυπαρξία. Ο ύπνος την έχει ξεχάσει. Φίλοι της, ο πανικός, το στρες κι …ένα μαξιλάρι. Άγχος και αγωνία, άτακτα καρδιοχτύπια, πόνος, σκοτάδι, λυγμοί για λύτρωση που δεν ερχόταν.

    Ή που δεν θα μπορούσε να κλείσει μάτι από το στρες, τις στεναχώριες και τις μαύρες σκέψεις που εισέβαλλαν στο μυαλό της, ή που δεν θα μπορούσε να πείσει τον εαυτό της να ξυπνήσει και να βγει από τον λήθαργο στον οποίο έπεφτε.

    (…)

    «Είσαι κουρασμένη γιατί δεν βρίσκεις πουθενά και σε τίποτα νόημα, ξυπνάς και δεν έχεις ιδέα γιατί πρέπει να σηκωθείς από το κρεβάτι. Τα κάνεις όλα μηχανικά γιατί πρέπει, μα δεν έχεις σκοπό. Δεν έχεις λόγο να ζεις, έχεις αποξενωθεί από τον κόσμο και κανείς δεν σε καταλαβαίνει, έτσι δεν αισθάνεσαι; Σαν να είσαι βάρος στον κόσμο και στους ανθρώπους που αγαπάς; Γιατί εγώ έτσι ένιωθα όταν προσπάθησα να αυτοκτονήσω».

    Η Νεκταρία, έτσι κι αλλιώς, σχεδόν σε κάθε της δημιούργημα, επιλέγει για την πρωταγωνίστρια μια κάποια αλλαγή. Να βρίσκεται δηλαδή στο σημείο που θέλει να αλλάξει ό, τι την βαραίνει, να το διώξει από πάνω της επιδιώκοντας ένα νέο ξεκίνημα.

    Παρελθόν, στίγμα απογοήτευσης, φόβος και πόνος VS νέο ξεκίνημα

    Σε μισώ, δεν αντέχω άλλο… Πέντε λέξεις γεμάτες στοιχειωμένα φαντάσματα.

    Ο θεός του πολέμου. Ο Άρης είναι ένας μικρός θεός του πολέμου που διψάει για έρωτα. Έχει περάσει δύσκολα κι εκείνος. Έχει βιώσει την εγκατάλειψη και την προδοσία αρχικά από τον πατέρα του όταν επέλεξε μια άλλη γυναίκα και το μωρό που κουβαλούσε. Κι αργότερα, από τη γυναίκα του. Η απόρριψη τον ακολουθεί άρρηκτα. Κλειστός σαν στρείδι, αφύσικος, με τις κρίσεις πανικού του, με την αυτολύπηση. Αυτοκαταστροφικός σίγουρα. Σκοτεινός. Ένα αρνητικό και κατεστραμμένο παιδί. Μια πληγωμένη καρδιά, γεμάτος θλίψη. Ένα μυαλό που πολλές φορές καλλιεργούσε την ιδέα του θανάτου. Με μια μαυρίλα αχαλιναγώγητη.

    Ποιος να τον τραβήξει έξω απ’ αυτήν;

    «Φοβήθηκες;» τον ρώτησε και ο Άρης έκλεισε τα μάτια του ντροπιασμένος. «να της το πεις, Άρη. Να είσαι ειλικρινής και να της πεις τι ένιωσες πραγματικά. Κι αν δεν πιάσει η ειλικρίνεια, τότε άρπαξέ την και φίλα τη. Ένα φιλί μπορεί να αποδείξει πολλά περισσότερα από λέξεις».

    Συναισθηματικά ανάπηρος μετά από μια υποτακτική ανάγκη για επαφή, πλέον βιώνει μια λησμονημένη ανάγκη συντροφικότητας. Σε μια προσπάθεια να ξεφύγει από το δράμα από το οποίο τρέφεται, μαγνητίζεται. Drama King

    Τη δυστυχία την αγαπούσε για κάποιον λόγο που ποτέ του δεν είχε κατανοήσει. Απλά την έβρισκε πιο αληθινή από κάθε είδους χαρά. Του φαινόταν αέναη, εν αντιθέσει με την ευτυχία που πάντα είχε ημερομηνία λήξης.

    (…)

    «Έχω την εντύπωση πως δεν θα το κάνεις, γιατί έχεις βρει έναν λόγο να πασχίσεις να μην πέσεις θύμα της μιζέριας σου. Νοιάζεσαι τόσο πολύ για εκείνη που θες να προσπαθήσεις να είσαι ευτυχισμένος. Αυτό τα λέει όλα».

    Και οι δύο ξεχωριστά έχουν ανάγκη από απομόνωση, αποσυμπίεση και μοναξιά. Η μοίρα έχει διαφορετικά πλάνα για κείνους και τους βάζει να μοιραστούν “αναγκαστικά” ένα απομακρυσμένο, φωτεινό σπίτι με άγρια θέα στη θάλασσα. Σ’ ένα παιχνίδι γάτας-ποντικού… Ποιος θα ορίσει τους κανόνες;

    Έτριψε τα μάτια του και κράτησε το στυλό στα δάχτυλά του.

    Κανόνας νούμερο 1, έγραψε με καθαρά γράμματα. Μη φοράς αυτό το άρωμα, με αποσυντονίζει.

    Θα της φαινόταν παράξενο αλλά ήταν κάτι που στ’ αλήθεια θα έπρεπε να σταματήσει να κάνει γιατί οι αισθήσεις του ταράζονταν με μεγάλη ευκολία.

    Κανόνας νούμερο 2. Δεν θέλω ακαταστασία. Ούτε άπλυτα πιάτα.

    Ήταν λογικός σε αυτό. Ποιος μπορούσε να ζήσει μέσα στην αναρχία; Είχε δει αρκετή στα ταξίδια του και ήθελε η ζωή του να ήταν σε τάξη… όσο περισσότερο γινόταν.

    Κανόνας νούμερο 3. Δεν θα πειράζεις τα πράγματά μου.

    Δεν άντεχε να βλέπει άνθρωπο να αγγίζει τη γραφομηχανή του. Εκείνη τη στιγμή συνειδητοποίησε πως ήταν και πάλι πάνω στο γραφείο του, καθαρισμένη και τοποθετημένη ακριβώς στο σημείο που την ήθελε. Στράφηκε προς το μέρος της μ’ ένα αχνό μειδίαμα. Την εκτίμησε την κίνησή της. Δεν μπόρεσε να μην αναρωτηθεί αν είχε διαβάσει κάτι από αυτά που είχε γράψει. Στένεψε τα μάτια του αναρωτώμενος αν έκανε κακώς και έγραφε αυτή τη λίστα. Ίσως έπρεπε να της δώσει μία ευκαιρία αντί να της δίνει τόσες πολλές απαγορεύσεις.

    (…)

    Κανόνας νούμερο 1. Δεν φοράω άρωμα, λυπάμαι, είχε γράψει. Δεν θα προτιμούσες να μην πλένομαι, υποθέτω, οπότε θα πρέπει να μάθεις να ζεις με το πώς μυρίζω.

    Κανόνας νούμερο 2. Η αταξία είναι δείγμα εξυπνάδας, λυπάμαι… Δεν μπορώ να γίνω χαζή για χατίρι σου, ωστόσο θα προσπαθήσω να πλένω τα πιάτα μου.

    Κανόνας νούμερο 3. Τα πάντα εδώ μέσα είναι δικά σου. Λυπάμαι, δεν ξέρω πώς να αιωρούμαι, οπότε θέλοντας και μη, θα αγγίζω.

    (…)

    Πάντα να λες καλημέρα και καληνύχτα κι ας μην μου μιλάς όλη την υπόλοιπη μέρα. Πρέπει να κάνουμε λίστα με ψώνια και φαγητά που τρώμε, για να ξέρω τι θα μαγειρεύω. Δεν μου αρέσει να μ’ επεξεργάζονται γι’ αυτό μην με κοιτάς νομίζοντας πως δεν το καταλαβαίνω.

    Κοινό των δυο τους ένα ατέρμονο ταξίδι αναζήτησης αποδοχής κι αγάπης. Συνδετικοί τους κρίκοι, η φίλη τους Έλενα και η σοφή κυρία Θάλεια που με την επιβλητική και καταλυτική της παρουσία επηρεάζει τις εξελίξεις ή τις αποφάσεις τους.

    Θα είναι αρκετές για να μαλακώσουν τα σκοτάδια τους και να τους φέρουν πιο κοντά; Θα τους τραβήξουν έξω από το λήθαργό τους;

    Κάπου εκεί βρίσκει χώρο και ο Θέμης, ο αδελφός του Άρη, αν και είχε άρνηση να τον αποδεχτεί. Πάντα θα του θύμιζε την πατρική εγκατάλειψη… Ο Θέμης του φωτός.

    Όση σκοτεινιά κουβαλούσε μέσα του ο Άρης, τόσο φως είχε ο Θέμης.

    Ένα ευαίσθητο βιβλίο. Θίγει τις ανθρώπινες σχέσεις, περνώντας σημαντικά μηνύματα στον αναγνώστη. Πρότυπα ομορφιάς, “φαίνεσθαι” κι εξωτερική εμφάνιση, “ετικέτες”, μοιρολατρία, απογοήτευση, ενσυναίσθηση, ψυχική ισορροπία, εμπιστοσύνη, συναισθηματικό “lockdown”, αίσθημα του να αφεθείς. Επίσης αγγίζει βαθύτερες έννοιες, όπως η τόλμη, το θάρρος, η σκοτεινά πλευρά του μυαλού, η ζωή. Αγγίζει και παρασέρνει…

    Πάντα μετά από τη σκοτεινιά και την μπόρα, επερχόταν μία γαλήνη που ήταν ικανή να την κάνει να ξεχάσει τα πάντα, φτάνει να μην ξεχνούσε να την απολαύσει.

    Η πλοκή του αναγνώσματος στηρίζεται πάνω στο πρωταγωνιστικό δίδυμο. Δύο άκρως διαφορετικά παρουσιαστικά με τόσο ίδιο περιεχόμενο. Δύο δύσκολες περιπτώσεις, δύο συναισθηματικά ράκη. Η συγγραφέας εμβαθύνει στον ψυχισμό τους με άριστη σκιαγράφηση. Επιλέγει να τους κοντράρει με τους φόβους τους, με τις αδυναμίες τους για να τους ταρακουνήσει. Ο αναγνώστης βιώνει -σε βαθμό ταύτισης- την εσωτερική μάχη του Άρη και της Ερατούς για να βγουν από το έρεβος στο οποίο οι ίδιοι καταδίκασαν τον εαυτό τους.

    «Κουράστηκα να σε παρακολουθώ να πετάς ευκαιρίες που σου παρουσιάζονται, να διώχνεις μακριά σου άτομα που νοιάζονται πραγματικά για σένα και κυρίως, να μην αντέχεις την ευτυχία, τον έρωτα και τη δέσμευση. Ξέρω πως τρομάζεις, ξέρω πως πιστεύεις πως δεν το αξίζεις αλλά ως πότε θα πρέπει να σου λέω πως κάνεις λάθος;»

    Θα ομολογήσω πως για φινάλε θα ήθελα κάτι διαφορετικό, να με απογειώσει. Ίσως να επέμενα περισσότερο και λεπτομερώς στον χρόνο που πέρασαν μόνοι τους, αν υπέφεραν. Αλλά το σύνολο δεν έχασε στο παραμικρό τη λάμψη του.

    Κλείνεις την πόρτα στην ευτυχία επειδή έχεις πληγές από το παρελθόν σου;

    Ποιος θα σε βοηθήσει αν όχι εσύ ο ίδιος; Η θέληση και η δύναμη κρύβονται μέσα σου.

    Ο φόβος δεν υπάρχει, είναι μία δικαιολογία για την απραξία και τη δειλία μας.

    Η απραξία δεν σε βγάζει εκτός τέλματος και δειλίας. Αν δεν ρισκάρεις, αν δεν τα βρεις με τον εαυτό σου, αν δεν τον αγαπήσεις δεχόμενος όλα του τα θετικά και τα αρνητικά, αν δεν ανακαλύψεις εκείνη τη “μαγική” ισορροπία της ψυχής σου, ποτέ δε θα γίνεις αποδεκτός από τους άλλους και θα επηρεάζεσαι με ό, τι  σκέφτονται για σένα. Δαίμονες, τριγύρω μας ή μέσα μας, πάντα θα υπάρχουν. Στο χέρι μας είναι να τους αντιμετωπίσουμε. Νικητής ή ηττημένος, θα έχεις ζήσει…

    Περίληψη: Εκείνος, ένας μικρός θεός του πολέμου που διψάει για τον έρωτα.

    Εκείνη, μια μούσα του έρωτα σε πόλεμο με τον εαυτό της.

    Η μοίρα τους φέρνει κοντά, ο φόβος και ο πόνος τους κρατάνε σε απόσταση, όμως η καρδιά είναι εκείνη που θ’ αποφασίσει. Γιατί η φλόγα του έρωτα και του πολέμου θα σιγοκαίει πάντα, όσο κι αν προσπαθήσουν και οι δύο να τη σβήσουν.

    Του έρωτα & του πολέμουΣτοιχεία βιβλίου

    Τίτλος: Του έρωτα & του πολέμου

    Συγγραφέας: Νεκταρία Μαρκάκη

    Εκδόσεις: Γράφημα

    ISBN: 978-618-5494-33-9

    Σελίδες: 402

    Ημερομηνία έκδοσης: Φεβρουάριος 2021

    ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

    Please enter your comment!
    Please enter your name here