Πέμπτη, 25 Φεβρουαρίου, 2021
More
    Αρχική Άρθρα Συνεργατών Βασίλης Αλεξάκης: Ο συγγραφέας που μπαινόβγαινε ανάμεσα στα ελληνικά και στα γαλλικά.

    Βασίλης Αλεξάκης: Ο συγγραφέας που μπαινόβγαινε ανάμεσα στα ελληνικά και στα γαλλικά.

    -

    Πολύ λίγοι συγγραφείς έχουν κάνει επιτυχία γράφοντας σε μια ξένη γλώσσα και ακόμα πιο λίγοι γράφοντας σε δυο γλώσσες, τη μητρική τους και μια άλλη. Σε αυτούς συμπεριλαμβάνεται και ο συγγραφέας Βασίλης Αλεξάκης.

    Γράφει η Μαρία Στρατή

    Έλληνας για τους Γάλλους και Γάλλος για τους Έλληνες.

    Ένας άνθρωπος που κατάφερνε να γράφει πότε στα γαλλικά και πότε στα ελληνικά. Πολλές φορές, τις μεταφράσεις των βιβλίων του από τα ελληνικά στα γαλλικά και από τα γαλλικά στα ελληνικά τις έκανε ο ίδιος. Ξαναζούσε κατά κάποιο τρόπο την πάλη των ηρώων του να ισορροπήσουν ανάμεσα σε δύο κόσμους, κάτι το οποίο αποτελούσε και δικό του προσωπικό βίωμα. 

    Τα έργα του αντλούν και από τους δύο πολιτισμούς και είναι μεστά μιας λεπτής ειρωνείας. Τα θέματα που δεσπόζουν είναι η αγάπη για τη γλώσσα, στοιχεία της καθημερινότητας και η παραζάλη του έρωτα.

    Γεννήθηκε ανήμερα των Χριστουγέννων του 1943 στην Αθήνα και στα δεκαεπτά του έφυγε για τη Λιλ της Γαλλίας για να σπουδάσει δημοσιογραφία. Κατά τη διάρκεια των σπουδών του εργαζόταν σε ένα εστιατόριο για να μπορέσει να επιβιώσει, διότι τα χρήματα της υποτροφίας δεν ήταν αρκετά. Τελειώνοντας τις σπουδές του επέστρεψε στην Ελλάδα για να υπηρετήσει τη στρατιωτική του θητεία. Μετά το στρατιωτικό πραξικόπημα και την άνοδο της Χούντας των Συνταγματαρχών γύρισε στο Παρίσι όπου και εγκαταστάθηκε. Εργάστηκε για αρκετά χρόνια ως δημοσιογράφος και σκιτσογράφος στην εφημερίδα Le Monde. Ως συγγραφέας έχει λάβει αρκετές διακρίσεις, ανάμεσα σ’ αυτές το “Grand prix du roman de l’Académie française” για το βιβλίο του μ.Χ. (Ap. J.-C.).

    Θυμάμαι ότι μάθαινα γαλλικά διαβάζοντας τα βιβλία του με τη βοήθεια ενός λεξικού. Μετά από κάθε ανάγνωση, εκτός από άγνωστες λέξεις και γραμματικούς κανόνες της γαλλικής, έκανα μια έρευνα και για θέματα με τα οποία καταπιανόταν ο συγγραφέας, όπως το θέμα της ταυτότητας, της μετανάστευσης και της διαπολιτισμικότητας. Δηλαδή, γνώρισα τον Βασίλη Αλεξάκη όταν άρχισα να μαθαίνω τις πρώτες μου λέξεις στα γαλλικά. 

    Διόλου τυχαίο ότι το πρώτο βιβλίο που επέλεξα να διαβάσω ήταν “Οι πρώτες λέξεις” (Les mots étrangers). Υπήρχε μια ταύτιση με τον ήρωα του βιβλίου ο οποίος προσπαθούσε να μάθει σάγκο, μια γλώσσα που ομιλείται στην Κεντροαφρικανική Δημοκρατία. Ακολούθησε το μ.Χ. (Ap. J.-C.), ένα βιβλίο το οποίο ασκεί έντονη κριτική στον ρόλο της Ελληνικής Ορθόδοξης Εκκλησίας στην κοινωνία, τονίζοντας ότι:

    Ο χριστιανισμός, αγαπητέ μου φίλε, δεν συνεχίζει την αρχαιότητα, απλά ακολουθεί όπως η νύχτα ακολουθεί τη μέρα. Η θεολογία αναιρεί τη φιλοσοφία. Η πρώτη απαντά σε όλα, ενώ η δεύτερη ξέρει κυρίως να ρωτά.”

    Ο Βασίλης Αλεξάκης για μένα ήταν κάτι περισσότερο από ένας πολυβραβευμένος συγγραφέας. Ήταν ο ορισμός του ανοιχτόμυαλου και η ενσάρκωση της αμφισβήτησης. Συν τοις άλλοις, η πένα του μου δίδαξε να μπαινοβγαίνω σε διάφορες γλώσσες και κουλτούρες. Αντίο και au revoir, Βασίλη Αλεξάκη, αυτά που μου δίδαξες μέσα από τα βιβλία σου, η προσωπικότητα και το ιδιαίτερο χιούμορ σου θα με συντροφεύουν για πάντα.

    Πηγή φωτογραφίας: Καθημερινή

    Προηγούμενο άρθροΘηράματα – Gabriel Bergmoser
    Επόμενο άρθροQuiz 10 – Γενικών γνώσεων

    1 ΣΧΟΛΙΟ

    ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

    Please enter your comment!
    Please enter your name here