Τετάρτη, 9 Νοεμβρίου, 2022
More
    ΑρχικήΆρθρα ΣυνεργατώνVincent van Gogh - Ο ζωγράφος που αναγνωρίστηκε μετά τον θάνατό του

    Vincent van Gogh – Ο ζωγράφος που αναγνωρίστηκε μετά τον θάνατό του

    -

    Ο Vincent van Gogh ήταν Ολλανδός ζωγράφος. Όσο ζούσε, η αξία της τέχνης του δεν αναγνωρίστηκε. Σήμερα θεωρείται ένας από τους μεγαλύτερους ζωγράφους όλων των εποχών.

     Γράφει η Αγγελίνα Παπαθανασίου

    Γεννήθηκε το 1853 στο ολλανδικό χωριό Zundert και ήταν ο μεγαλύτερος από τα συνολικά επτά παιδιά της οικογένειάς του. Ο πατέρας του ήταν πάστορας. Ήδη από τα πολύ νεανικά του χρόνια παρουσίασε τάσεις μελαγχολίας και πρώιμα ψυχολογικά προβλήματα.

    Σε ηλικία 16 ετών και αφού είχε ήδη καταπιαστεί χωρίς επιτυχία με αρκετά επαγγέλματα, ασχολήθηκε για ένα διάστημα με το εμπόριο έργων τέχνης, στην εταιρεία Goupilator & Company, όπου τον επόμενο χρόνο προσελήφθη και ο αδελφός του, Theo van Gogh). Το 1873, η εταιρεία τον μεταθέτει στο Λονδίνο και αργότερα στο Παρίσι. Την περίοδο αυτή, εντείνεται το ενδιαφέρον του για τη θρησκεία, επηρεασμένος εμφανώς και από την ιδιότητα του πατέρα του.

    Vincent van Gogh - Ο ζωγράφος που αναγνωρίστηκε μετά το θάνατό του
    Vincent van Gogh – Ο ζωγράφος που αναγνωρίστηκε μετά τον θάνατό του

    Αφού απολύεται από την εργασία του το 1876, επιστρέφει στο Άμστερνταμ για να σπουδάσει θεολογία. Οι σπουδές του διαρκούν για περίπου ένα έτος και το 1878 του ανατίθεται μία θέση ιεροκήρυκα στο Βέλγιο και συγκεκριμένα στην υποβαθμισμένη περιοχή Μπορινάζ, όπου λειτουργεί ορυχείο. Ο Vincent van Gogh κηρύττει για περίπου έξι μήνες, επιδεικνύοντας ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την ένδεια των ανθρώπων της περιοχής. Αυτή είναι και η περίοδος κατά την οποία ξεκινά να σχεδιάζει μικρά έργα και πιθανόν αποφασίζει να ασχοληθεί με την τέχνη.

    Το 1880, σε ηλικία 27 ετών, ξεκινά να παρακολουθεί τα πρώτα του μαθήματα ζωγραφικής, ωστόσο σύντομα έρχεται σε ρήξη με τον δάσκαλό του, Anton Mauve, γύρω από καλλιτεχνικά ζητήματα. Τα επόμενα χρόνια δημιουργεί έργα κυρίως επηρεασμένα από τη ζωγραφική του Jean-François Millet, ενώ ταξιδεύει στην ολλανδική επαρχία ζωγραφίζοντας θέματα που εμπνέεται από αυτή. 

    Τον χειμώνα του 1885, παρακολουθεί μαθήματα στην Ακαδημία της Αμβέρσας, τα οποία όμως διακόπτονται πολύ σύντομα, αφού αποβάλλεται από τον καθηγητή της ακαδημίας Eugene Siberdt. Παρά το γεγονός αυτό, ο Vincent van Gogh προλαβαίνει να έρθει σε επαφή με την ιαπωνική τέχνη, από την οποία και δανείζεται στοιχεία ή πολλές φορές μιμείται την τεχνοτροπία της. Αρκετές από τις προσωπογραφίες του περιλαμβάνουν επίσης σε δεύτερο πλάνο κάποιο έργο ιαπωνικής τέχνης.

    Την άνοιξη του 1886 επισκέπτεται το Παρίσι, όπου ζει με τον αδελφό του —επιτυχημένο πλέον έμπορο τέχνης— στην περιοχή της Μονμάρτης, κέντρο της καλλιτεχνικής δραστηριότητας. 

    Κατά την παραμονή του εκεί, έρχεται σε επαφή με τους ιμπρεσιονιστές Εντγκάρ ΝτεγκάΚαμίλ ΠισαρόΠωλ Γκωγκέν και Τουλούζ Λωτρέκ. Επηρεάζεται σημαντικά από το κίνημα του ιμπρεσιονισμού και ειδικότερα σε ό,τι αφορά τη χρήση του χρώματος. Ο ίδιος ο Vincent van Gogh κατατάσσεται περισσότερο στους μετα-ιμπρεσιονιστές ζωγράφους. Χρησιμοποίησε συχνά τεχνικές των ιμπρεσιονιστών, αλλά διαμόρφωσε παράλληλα και ένα προσωπικό ύφος, το οποίο διακρίνεται από τη χρήση συμπληρωματικών χρωμάτων που οι ιμπρεσιονιστές αποφεύγουν.

    Δύο χρόνια αργότερα, το 1888, ο Vincent van Gogh εγκαταλείπει τη γαλλική πρωτεύουσα και επισκέπτεται τη νότια Γαλλία και την περιοχή της Προβηγκίας. Υπάρχουν αναφορές πως εκεί εμπνέεται από το τοπίο καθώς και την αγροτική ζωή των κατοίκων, θέματα τα οποία προσπαθεί να αποδώσει και στη ζωγραφική του. 

    Την περίοδο αυτή, επινοεί και μία ιδιαίτερη τεχνική στροβιλισμάτων με το πινέλο, ενώ στους πίνακές του κυριαρχούν έντονα χρώματα, όπως κίτρινο, πράσινο και μπλε, με χαρακτηριστικά δείγματα τα έργα Έναστρη νύχτα και μία σειρά πινάκων που απεικονίζουν ηλιοτρόπια. 

    Το 1889 εισάγεται στο ψυχιατρικό κέντρο του μοναστηριού του Αγίου Παύλου στο Σαιν Ρεμύ, όπου και παραμένει συνολικά για ένα περίπου χρόνο πάσχοντας από κατάθλιψη. Κατά την παραμονή του εκεί, συνεχίζει να ζωγραφίζει. 

    Τον Ιούλιο του 1890, εμφανίζει συμπτώματα έντονης κατάθλιψης και τελικά αυτοπυροβολείται στο στομάχι στις 27 Ιουλίου, ενώ πεθαίνει δύο ημέρες αργότερα. Μετά τον θάνατό του, η φήμη του εξαπλώθηκε ραγδαία, με αποκορύφωμα μεγάλες εκθέσεις έργων του που πραγματοποιήθηκαν στο Παρίσι (1901), το Άμστερνταμ (1905), την Κολωνία (1912), τη Νέα Υόρκη (1913) και το Βερολίνο (1914).

    Επιμέλεια: Ζωή Τσούρα

    Πηγή: https://el.wikipedia.org/

    ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

    εισάγετε το σχόλιό σας!
    παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ