«Το όνομα του ανέμου» ονομάζεται ο πρώτος τόμος από την πολύτομη περιπέτεια φαντασίας του Patrick Rothfuss που στα αγγλικά κυκλοφορεί ως «Kingkiller Chronicle».
Πληροφοριακά: το έργο δεν είναι τελειωμένο, έχουν κυκλοφορήσει οι δύο από τους τρεις τόμους της σειράς (στην ελληνική έκδοση ο δεύτερος τόμος χωρίζεται σε Α’ και Β’ μέρος) επειδή τον τρίτο τον επεξεργάζεται τα τελευταία δεκατέσσερα χρόνια ο συγγραφέας. Στη χώρα μας τα βιβλία κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Anubis.
Παρότι ξέρω ότι δεν θα διαβάσω ένα ολοκληρωμένο έργο, με αφορμή την κυκλοφορία μιας νέας νουβέλας με πρωταγωνιστή έναν από τους χαρακτήρες της σειράς άρχισα να διαβάζω για δεύτερη φορά τους τρεις τόμους (περίπου 800 σελίδων έκαστος) που κυκλοφορούν, επειδή πραγματικά είναι από τα καλύτερα βιβλία που έχω διαβάσει.
Προσωπική άποψη: Βίκυ Ζηλιασκοπούλου
Απόλυτος (και αξέχαστος) πρωταγωνιστής είναι ο Κβοθ. Η ιστορία διαδραματίζεται σε έναν κόσμο που μοιάζει με τον δικό μας στα παλιότερα χρόνια: οι άνθρωποι φορούν χιτώνια και μανδύες, κυκλοφορούν με άμαξες και δεν έχει εφευρεθεί ακόμη το ηλεκτρικό ρεύμα. Ο Κβοθ χάνει την οικογένειά του πολύ νωρίς, όμως καταφέρνει να επιβιώσει μόνος του σε μια άγνωστη πόλη και να φοιτήσει στο πανεπιστήμιο. Κάποια από τα μαθήματα που διδάσκονται εκεί θυμίζουν τα γνωστά δικά μας, όπως τα μαθηματικά και η ιατρική, κάποια άλλα όμως δεν μοιάζουν καθόλου με όσα γνωρίζουμε, όπως η Αλχημεία και το Απόκρυφο. Οι σπουδαστές διδάσκονται (για παράδειγμα) πώς να χρησιμοποιούν αντικείμενα ώστε να αλλάζουν τις μορφές της ενέργειας – κοινώς διδάσκονται κάτι που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως μαγεία και οι απόφοιτοι αποκτούν τον τίτλο του Αποκρυφιστή. Ο Κβοθ δημιουργεί φιλίες και αντιπάθειες και εμείς τον παρακολουθούμε κατά τις πρώτες περιόδους της φοίτησής του.
Θέλω τώρα να πω το εξής: όταν ταξιδεύεις, ένας καλός μανδύας αξίζει περισσότερο απ’ όλα τα άλλα υπάρχοντά σου μαζί. Αν δεν έχεις πού να κοιμηθείς, μπορεί να γίνει το κρεβάτι και η κουβέρτα σου. Προστατεύει την πλάτη σου από τη βροχή και τα μάτια σου από τον ήλιο. Μπορείς να κρύψεις όλων των ειδών τον οπλισμό από κάτω του αν είσαι έξυπνος, και διάφορα μικροπράγματα αν δεν είσαι.
Δεν νομίζω ότι υπάρχει τρόπος να περιγράψει κάποιος την ιστορία. Ο συγγραφέας έχει εφεύρει έναν διαφορετικό κόσμο, με τους Θεούς και τις φυλές του, που όμως μοιάζει πολύ με τον δικό μας. Στους κύκλους του πανεπιστημίου που κινείται ο Κβοθ στο μεγαλύτερο τμήμα του βιβλίου η μαγεία παίζει μεγάλο ρόλο – διδάσκεται εξάλλου. Κυκλοφορούν και πλάσματα που κανείς από εμάς δεν έχει δει ποτέ, στον κόσμο του Rothfuss όμως υπάρχουν. Ο υπόλοιπος κόσμος είναι κανονικός, όπως τον ξέρουμε…
Κοντά στο τέλος του καλοκαιριού άκουσα τυχαία μια συζήτηση που με κλόνισε και με έβγαλε από την κατάσταση ευτυχισμένης άγνοιας στην οποία βρισκόμουν. Όταν είμαστε παιδιά, σπάνια σκεφτόμαστε το μέλλον. Αυτή η αθωότητα μας δίνει την ελευθερία να χαρούμε με τρόπο που λίγοι ενήλικοι μπορούν. Η μέρα που θα μας απασχολήσει το μέλλον είναι και η μέρα που αποχαιρετούμε την παιδική μας ηλικία.
Οι χαρακτήρες είναι πολύ ωραία ανεπτυγμένοι, στις οχτακόσιες σελίδες του βιβλίου δεν υπάρχουν περιττά πρόσωπα, όλοι παίζουν σημαντικό ρόλο. Τους έχει περιγράψει πολύ σωστά, όσο χρειάζεται τον καθένα. Οι αντιδράσεις τους είναι αυτές που περιμένουμε από κάθε συνηθισμένο άνθρωπο, οι διαφορές μεταξύ τους λύνονται με καβγάδες αλλά και με αποκρυφιστικούς τρόπους. Μόνο μια γυναίκα που εμφανίζεται και εξαφανίζεται όλη την ώρα, μόνο αυτήν δεν συμπάθησα, μόνο οι διάλογοι με αυτήν μου φάνηκαν κάποιες φορές παιδαριώδεις. Όσον αφορά τον Κβοθ έχουμε ένα πλήρες ψυχογράφημα, μια πολύ όμορφη ανάλυση των συναισθημάτων του ανά πάσα στιγμή. Η εξυπνάδα του, το θράσος του, η δύναμη της θέλησης (ή η ανάγκη για επιβίωση) είναι φανερά σε κάθε σημείο της ιστορίας. Όπως και οι γκάφες που κάνει ή οι “άτυχες στιγμές” του, που με κάνανε και γέλασα. Είναι κατά κάποιο τρόπο πολύ αληθοφανής χαρακτήρας.
Ο τρόπος γραφής του συγγραφέα είναι εξαιρετικός. Φλυαρεί πάρα πολύ αλλά έχει και πολλά να πει. Δεν ξέρω πώς κατάφερε και γέμισε τόσες σελίδες, δεν βαρέθηκα ούτε για μια παράγραφο. Μάλλον βοηθά που βάζει εμβόλιμα πολλές μικρές ιστορίες ώστε να περιγράψει τον κόσμο που δημιούργησε και επίσης βάζει πολλές στιγμές της καθημερινότητας του Κβοθ, δεν μας λέει μόνο τα πολύ σημαντικά.
Συνεχίζω με τον δεύτερο τόμο, δεν έχω να πω κάτι περισσότερο.
Περίληψη
“Το όνομά μου είναι Κβοθ. Έχω κλέψει πριγκίπισσες από στοιχειωμένους βασιλιάδες. Έκαψα συθέμελα την πόλη του Τρέμπον. Βάδισα στο φεγγαρόφωτο σε μονοπάτια που άλλοι φοβούνται ακόμα και να τα αναφέρουν κατά τη διάρκεια της μέρας. Έχω μιλήσει με θεούς, έχω αγαπήσει γυναίκες και έχω γράψει τραγούδια που κάνουν τους τροβαδούρους να δακρύζουν. Ίσως με έχετε ακουστά…”
Με τα λόγια αυτά ξεκινά μια αφήγηση που αφήνει ανεξίτηλη τη σφραγίδα της στη σύγχρονη λογοτεχνία φαντασίας. Μια ιστορία σκοτεινή και λυρική, μια ιστορία εκδίκησης και εσωτερικής αναζήτησης, μια ιστορία ατσάλινης θέλησης, επιβίωσης και ηρωικών πράξεων. Αυτή είναι η ιστορία ενός αληθινού ήρωα – ενός ανθρώπου που έγινε θρύλος…
Στοιχεία του βιβλίου
Τίτλος: Το όνομα του ανέμου (The name of the Wind)
The Kingkiller Chronicle, Βιβλίο: 1
Συγγραφέας: Patrick Rothfuss
Μετάφραση: Γιώργος Καρατζήμας
Εκδόσεις: Anubis
Σελίδες: 856
Έκδοση: 2012
ISBN: 978-618-5959-15-9
Επιμέλεια κειμένου: Ζωή Τσούρα
Δημιουργία κεντρικής εικόνας: Νεκταρία Βαρσαμή-Πουλτσίδη
Υποστηρίξτε το blog μας με μία δωρεά, πατώντας εδώ