«Φαντάσματα», το ανάλαφρο και ευχάριστο βιβλίο της Dolly Alderton που κυκλοφορεί στη χώρα μας από τις εκδόσεις Ψυχογιός.
Προσωπική άποψη: Βίκυ Ζηλιασκοπούλου
Σπάνια τώρα πια διαβάζω ανάλαφρα μυθιστορήματα (νομίζω πως στη σύγχρονη ορολογία ονομάζονται feelgood), παλιότερα είχα ολόκληρα ράφια με βιβλία τέτοιου είδους, αλλά κάποια στιγμή άρχισαν να μου φαίνονται όλα ίδια οπότε τα σταμάτησα. Χρειάζομαι όμως περιστασιακά αυτήν την ανάλαφρη πλοκή που δεν απαιτεί συγκέντρωση και που ξέρεις ότι σε αντίθεση με την πραγματική ζωή, στο τέλος όλα θα πάνε καλά.
Τι έγινε τώρα με το συγκεκριμένο βιβλίο: δεν κατάλαβα έγκαιρα το περιεχόμενό του, δεν πήγε το μυαλό μου, δεν βοηθούν και αυτά που γράφει το οπισθόφυλλο αν δεν ξέρεις τι είναι το ghosting (και όχι, το σχόλιο της Μάριαν Κιζ δεν ήταν αρκετό για να υποψιαστώ). Τι νόμιζα; Ειλικρινά; Υπέθεσα ότι θα έχει στην υπόθεση φαντάσματα αλλά θα είναι και αστείο. Κάπως σαν τη σειρά “Ghosts”. Ε, καμιά σχέση, δεν υπάρχει ούτε ένα αληθινό φάντασμα σε όλο το βιβλίο. Η πρωταγωνίστρια είναι μια γυναίκα στα 30 της, ανύπαντρη, που βλέπει τον φιλικό της κύκλο να παντρεύεται και να κάνει παιδιά, τους γονείς να μεγαλώνουν και να χρειάζονται πλέον τη δική της στήριξη αντί να τη στηρίζουν. Και μας περιγράφει έναν χρόνο της ζωής της. Πιο “κοινωνικό” δεν έχει.
Ήθελε τη μαμά του. Θα ήμουν ένα ισχυρό επιχείρημα υπέρ της άποψης ότι κάθε ενήλικο άτομο στη Γη κάθεται σε ένα παγκάκι περιμένοντας να έρθουν να το πάρουν οι γονείς του, είτε αυτοί το ξέρουν είτε όχι. Νομίζω πως περιμένουμε ως τη μέρα που πεθαίνουμε.
Πέρα από τα όσα είπα πιο πάνω, είναι πολύ ωραίο, πολύ τρυφερό και αληθινό. Η Νίνα, η πρωταγωνίστρια, θα μπορούσε να είναι η φίλη μας, ο χαρακτήρας της περιγράφεται πολύ όμορφα, κατέληξα να τη συμπαθήσω πολύ. Το ίδιο και τα περισσότερα από τα άτομα που την περιβάλλουν. Η ιστορία είναι όμορφα δοσμένη, προφανώς δεν με κούρασε καθόλου, ο λόγος της συγγραφέως ήταν μεστός, καθόλου απλοϊκός. Συγκινήθηκα κιόλας αρκετά με το κομμάτι που αφορά τους γονείς της.
Έξω από την πόρτα του Άντζελο η φασαρία ήταν εκκωφαντική- ντραμς σαν βεγγαλικά που σκάνε απανωτά, σόλο ηλεκτρικής κιθάρας απ’ αυτά που ματώνουν τα δάχτυλα και ουρλιαχτά θηρίων και δαιμόνων. Χτύπησα δυνατά την πόρτα αλλά ήταν τέτοια η ένταση της μουσικής που δεν άκουγα ούτε εγώ η ίδια τους χτύπους. Άκουγα, όμως, τον Άντζελο να ξελαρυγγιάζεται συνοδεύοντας φωνητικά την ανύπαρκτη μελωδία.
Ήταν γρήγορο και ευχάριστο, βοηθούσαν σε αυτό και οι (πολλοί) καλογραμμένοι διάλογοι, είχε όμως και σημεία που σφιγγόταν η καρδιά μου. Σαν γενική αίσθηση μου άφησε ηρεμία και χαμόγελο.
Περίληψη: Η Νίνα Ντιν, ετών τριάντα δύο, είναι επιτυχημένη συγγραφέας βιβλίων μαγειρικής, έχει φίλους και οικογένεια που την αγαπούν, συν ένα νέο σπίτι και μια νέα γειτονιά. Όταν γνωρίζει τον Μαξ, έναν γοητευτικό ρομαντικό τύπο που της λέει στο πρώτο κιόλας ραντεβού πως πρόκειται να την παντρευτεί, όλα δείχνουν να πηγαίνουν κατ’ ευχήν.
Αυτή η καινούργια ερωτική σχέση έρχεται την κατάλληλη στιγμή – καθώς η εμπειρία της ως τριαντάρας δεν ήταν τόσο απελευθερωτική όσο έλπιζε. Όλα γύρω της της θυμίζουν πως ο χρόνος περνά και οι ευκαιρίες μπορεί εύκολα να εξανεμιστούν. Οι φιλίες ατονούν, οι πρώην εραστές προχωρούν στη ζωή τους και, το χειρότερο, όλοι μετακομίζουν στα προάστια. Ούτε στην οικογένειά της μπορεί να βρει παρηγοριά, καθώς η μητέρα της περνά κρίση μέσης ηλικίας και ο αγαπημένος της πατέρας βυθίζεται σιγά σιγά στην άνοια.
Μια γλυκόπικρη, ρομαντική ιστορία για τα φαντάσματα του παρελθόντος και για τους ανθρώπους της ζωής μας που έγιναν φαντάσματα! Μια αληθινή όσο και ανάλαφρη αποτύπωση του τι σημαίνει να είσαι σινγκλ γυναίκα σήμερα, την εποχή των σόσιαλ μίντια και των εφαρμογών γνωριμιών· να ψάχνεις να βρεις τον εαυτό σου βγαίνοντας από μια μακροχρόνια σχέση και να δέχεσαι γκόστινγκ…
Στοιχεία του βιβλίου
Τίτλος: Φαντάσματα (Ghosts)
Συγγραφέας: Dolly Alderton
Μετάφραση: Γωγώ Αρβανίτη
Εκδοτικός: Ψυχογιός
Σελίδες: 408
Έκδοση: 19 Μαΐου 2022
ISBN: 978-618-01-4415-4
Επιμέλεια κειμένου: Ζωή Τσούρα
Υποστηρίξτε το blog μας με μία δωρεά, πατώντας εδώ
