Φύγαμε για Καλαρρύτες. Στη συνέχεια του ταξιδιού μας, θα επισκεφτούμε τους Καλλαρύτες. Είναι η γενέτειρα αργυροχρυσοχόων και εμπόρων που διέπρεψαν σε διάφορες ευρωπαϊκές χώρες τον 18ο και 19ο αιώνα.
Γράφει η Αγγελίνα Παπαθανασίου
Εδώ βρίσκεται και η οικία Γκολφινόπουλου, που λειτουργεί ως ιδιωτικό μουσείο. Πρόκειται για ένα αρχοντικό χτισμένο το 1872, στο οποίο κατοικεί έως σήμερα η οικογένεια και είναι ανοιχτό για τους επισκέπτες. Περιλαμβάνει αντικείμενα του 17ου και 18ου αιώνα, όπως εργαλεία επεξεργασίας ξύλου, μαλλιού και μετάλλου, ασημένια κοσμήματα και διακοσμητικά οικιακά είδη, ξυλόγλυπτα, παραδοσιακές ηπειρώτικες στολές και κεντητά χειροποίητα ενδύματα, φωτογραφίες της κοινωνικής και αγροτικής ζωής και μεγάλο ιστορικό αρχειακό υλικό με έγγραφα και σφραγίδες των προηγούμενων αιώνων.
Στο χωριό υπάρχει και μουσείο Καλαρρυτινής αργυροτεχνίας. Στεγάζεται στο πρώην δημοτικό σχολείο από το 2015. Αναπτύσσεται σε δύο διαμορφωμένους χώρους, με εκθέματα Καλαρρύτικης αργυροτεχνίας του 18ου-20ου αιώνα.
Στην πρώτη αίθουσα εκτίθενται μηχανήματα και εργαλεία επεξεργασίας μετάλλου, ενώ στη δεύτερη διακοσμητικά και οικιακά είδη, εκκλησιαστικά αντικείμενα, εξαρτήματα παραδοσιακών ενδυμασιών κ.ά.
Εντυπωσιακή είναι και η Ιερά Μονή της Κηπίνας, που βρίσκεται χτισμένη στο κοίλωμα του βράχου, πάνω ακριβώς από τον δρόμο που οδηγεί στο χωριό Καλαρρύτες. Είναι αφιερωμένη στην Κοίμηση της Θεοτόκου και κατά την παράδοση χτίστηκε το 1212 από τον μοναχό Γρηγόριο. Οι τοιχογραφίες που κοσμούν το εσωτερικό του καθολικού χρονολογούνται από τα τέλη του 17ου αιώνα.
Πηγή: https://www.traveltzoumerka.gr/
Επιμέλεια κειμένου: Ζωή Τσούρα
Υποστηρίξτε το blog μας με μία δωρεά, πατώντας εδώ
