Παρασκευή, 26 Φεβρουαρίου, 2021
More
    Αρχική Μεταφρασμένη Λογοτεχνία Μικρές ευχές - Μισέλ Άνταμς - Θεοδώρου

    Μικρές ευχές – Μισέλ Άνταμς – Θεοδώρου

    -

    Στις Μικρές Ευχές, συναντάμε μία τρυφερή και συγκινητική ιστορία αγάπης που ξεκινά στις ακτές της Κορνουάλης πενήντα χρόνια πριν και συνεχίζεται στο Λονδίνο του σήμερα.

    Προσωπική άποψη: Ζωή Τσούρα

    Η αφήγηση ξετυλίγεται παράλληλα σε δύο διαφορετικές χρονικές συνέχειες. Στα κομμάτια του «Τότε», γνωρίζουμε τον Τομ και την Ελίζαμπεθ νέους, όταν κατοικούσαν σε ένα μικρό ψαροχώρι. Εκείνος είναι ψαράς, από οικογένεια με κακή φήμη, αλλά ηρωικός και ευγενικός και με όνειρα να γίνει μια μέρα αρχιτέκτονας. Εκείνη είναι η κόρη του γιατρού της περιοχής και αρραβωνιασμένη με έναν επίσης γιατρό, αρκετά μεγαλύτερό της. Έχει ταλέντο στη ζωγραφική και επιθυμεί να γίνει ανεξάρτητη και να ορίζει η ίδια τη ζωή της. Οικογενειακά μυστικά είναι αυτά που φέρνουν τους δύο νέους πιο κοντά και άλλα οικογενειακά μυστικά είναι αυτά που μπαίνουν σαν αγκάθι ανάμεσά τους. Στα κομμάτια του «Τώρα», βλέπουμε την Ελίζαμπεθ ηλικιωμένη πλέον, να περιμένει κάθε χρόνο μία συγκεκριμένη ημέρα τον Τομ να έρθει πίσω στο χωριό και να της αφήσει στην πόρτα της μία γλάστρα με το αγαπημένο της λουλούδι, έναν γαλάζιο κρόκο, μαζί με ένα σημείωμα με μια ευχή, για όσα πράγματα θα ήθελε να μπορούσαν να είχαν κάνει μαζί. Μόνο που φέτος, ο Τομ δεν εμφανίζεται…

    Η ανυπομονησία της είχε χτυπήσει κόκκινο, δεν άντεχε άλλο. Το κλειδί γύρισε στην κλειδαριά με ένα κλικ και το χερούλι έτριξε καθώς το τραβούσε. Μια θαλασσινή ανεμοσυρμή σήκωσε τις άκρες της μεταξωτής ρόμπας της καθώς άνοιξε την πόρτα και ο παγωμένος αέρας της έκοψε την ανάσα όπως χαμήλωσε το βλέμμα στο σκαλοπάτι. Παρά τις ελπίδες της όμως, παρά τις προσδοκίες της και όλα όσα αντιπροσώπευε γι’ αυτή η άφιξη του δώρου του, όταν κοίταξε στο κατώφλι δεν υπήρχε ούτε ίχνος από λουλούδι ή ευχή. Φέτος το σκαλοπάτι ήταν αδειανό.

    Ο Τομ, πενήντα χρόνια τώρα, δεν χτύπησε ποτέ την πόρτα της, και η Ελίζαμπεθ, παρά το πόσο τον αγαπούσε, δεν επιχειρούσε να του μιλήσει. Καταλαβαίνουμε πως δεν έζησαν μία κοινή ζωή, και η απορία του τι συνέβη ανάμεσά τους κρατά ζωντανό το ενδιαφέρον καθώς εξερευνούμε το παρελθόν. Αυτό το «τότε» ήταν και το καλύτερο κομμάτι της ιστορίας για εμένα. Το τοπίο όπου διαδραματίζεται η ιστορία κλέβει την παράσταση, με ολοζώντανες περιγραφές της άγριας θάλασσας, του μοναχικού φάρου, του μικρού χωριού. Τα πάντα χαρακτηρίζονται από μια αγριάδα και μια μελαγχολία, ομορφιά και νοσταλγία ταυτόχρονα.

    Δεν μπορώ να αρνηθώ πως έχει ωραία γραφή η συγγραφέας. Απλά η ιστορία μού έπεσε εμένα προσωπικά λίγο βαριά, και ειδικά τα κομμάτια του παρόντος, στα οποία παίζει εξέχοντα ρόλο ένα σοβαρό πρόβλημα υγείας, ήταν ιδιαίτερα στενάχωρα. Συν του ότι θα ήθελα να υπάρχει λίγη περισσότερη ένταση ενίοτε, γιατί ένιωθα πως παραήταν υποτονικό.

    Υπάρχουν ίσως δύο τρόποι να ερμηνεύσει κανείς την ιστορία του Τομ και της Ελίζαμπεθ. Ο ένας είναι ο ρομαντικός, που θα δει μια αγάπη που πληγώθηκε άδικα, αλλά που όμως επιβίωσε μισό αιώνα και τελικά διεκδίκησε έστω και ένα μικρό κομμάτι από αυτά που άξιζε. Στον δεύτερο τρόπο όμως ίσως κάποιος αναρωτηθεί: αγαπούσαν όντως ο ένας τον άλλον ή μήπως αγαπούσαν μια ιδέα που είχαν χτίσει στη φαντασία του ο καθένας; (Ερωτήματα που θέτει και η ίδια η Ελίζαμπεθ στον εαυτό της.) Πρόκειται για μια μεγάλη αγάπη «γραμμένη στ’ αστέρια» ή μήπως έχουμε να κάνουμε με δύο ανθρώπους αφελείς, αφόρητα και εξοργιστικά δειλούς, που προτιμούν να νιώθουν ερωτευμένοι από απόσταση παρά να ρισκάρουν, να ξεπεράσουν τα κολλήματά τους, να διεκδικήσουν ο ένας τον άλλον και να δουν αν η αγάπη τους αντέχει στη δοκιμασία της καθημερινότητας; (Όπως καταλάβατε, με εκνεύρισαν αρκετά. Μου θύμισαν έναν άλλο μεγάλο έρωτα, αυτόν με τη Ρόουζ που δεν έκανε λίγο πιο πέρα να ανέβει στην πόρτα αυτός ο δύσμοιρος ο Τζακ που έγινε τελικά γρανίτα στον βυθό του Ατλαντικού.)

    Μη με παρεξηγείτε, δεν πρόκειται για ένα κακό βιβλίο, απλώς εγώ προσωπικά βρήκα αδύνατον να καταλάβω τον Τομ και την Ελίζαμπεθ ως χαρακτήρες, τις επιλογές τους, την παθητικότητά τους, τα μυστικά που κράτησαν. Χρέωσα αυτή την αδυναμία κατανόησης εν μέρει στη διαφορά της ιδιοσυγκρασίας και της κουλτούρας μας ως λαός με αυτή των Βρετανών. Το ότι δεν ταίριαξα εγώ με αυτή την ιστορία όμως δεν σημαίνει τίποτα: αν ανήκετε στους πιο ρομαντικούς, τότε θα βρείτε στις Μικρές Ευχές μία ξεχωριστή και γλυκόπικρη ιστορία αγάπης που πιστεύω θα σας αρέσει και θα σας συγκινήσει βαθιά.

    Αν την αγαπούσε ακόμη, παρά το γεγονός ότι δεν είχαν περάσει μια ζωή μαζί; Και ίσως, το πιο σημαντικό από όλα, αν είχαν ακόμη χρόνο για άλλη μια ευχή;

    Περίληψη – Μικρές Ευχές:  Ποτέ δεν είναι αργά για μια αγάπη που δεν πρόλαβες να ζήσεις…

    Έχουν περάσει πενήντα ολόκληρα χρόνια από τότε που η Ελίζαμπεθ ερωτεύτηκε τον Τομ, αλλά και από την τελευταία φορά που τον είδε. Δεν έπαψε ποτέ να τον αγαπά, και είναι σίγουρη πως και εκείνος νιώθει το ίδιο. Το μαρτυρά ο μικρός γαλάζιος κρόκος που της στέλνει κάθε χρόνο μαζί με ένα σημείωμα που ξεκινά με τη λέξη Εύχομαι… Καθένα από τα πολύτιμα αυτά σημειώματα είναι και μια μικρή ευχή για κάτι που δεν μοιράστηκαν, για μια ζωή που δεν μπόρεσαν να ζήσουν.

    Να όμως που, στην πεντηκοστή επέτειό τους, η Ελίζαμπεθ δεν βρίσκει κανένα γαλάζιο λουλούδι έξω από την πόρτα της και φοβάται πως κάτι έχει συμβεί. Με την αγωνία να την κατακλύζει και με τα συναισθήματα που κρατούσε κλειδωμένα μέσα της ολόκληρες δεκαετίες να την εμψυχώνουν ξεκινά να ανακαλύψει τι συνέβη στον Τομ.

    Η Ελίζαμπεθ γνωρίζει ότι δεν της απομένει πολύς χρόνος και βάζει ως σκοπό να πραγματοποιήσει όσο το δυνατόν περισσότερες από τις ευχές που τις έστελνε ο Τομ μαζί με τα λουλούδια. Μόνο που φοβάται ότι με τις προσπάθειές της θα αποκαλυφθεί το φοβερό μυστικό που κρατούσε μια ολόκληρη ζωή…

    Μπορεί να συνεχίσει να κρύβει την αλήθεια ή θα βρει το κουράγιο να εκπληρώσει, επιτέλους, τα όνειρά τους;

    Μικρές ευχές - Μισέλ Άνταμς - ΘεοδώρουΣτοιχεία βιβλίου:

    Τίτλος: Μικρές Ευχές

    Συγγραφέας: Μισέλ Άνταμς-Θεοδώρου

    Εκδόσεις: Μίνωας 

    Ημερομηνία έκδοσης: 31/08/2020

    Σελίδες: 404

    ISBN: 978-618-02-1612-7

    ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

    Please enter your comment!
    Please enter your name here