Κυριακή, 9 Αυγούστου, 2020
More
    Αρχική Σκέψεις σε λέξεις Στις ράγες της μνήμης - Πώς γράφτηκε

    Στις ράγες της μνήμης – Πώς γράφτηκε

    -

    Στις ράγες της μνήμης – Πώς γράφτηκε

    Γράφει ο Ιωάννης Παπουτσάκης

    Ήταν ένα κυριακάτικο απόγευμα στις αρχές του φθινοπώρου.

    Πώς γράφτηκαν – Στις ράγες της μνήμης

    Βρισκόμουνα στο Δερβένι της Κορινθίας, τον τόπο καταγωγής της μητέρας μου, τον τόπο όπου έζησα τα ωραιότερα καλοκαίρια της νιότης μου, αλλά και τον τόπο που έμελλε να αποτελέσει την τελευταία κατοικία του πατέρα μου. Ξεκίνησα για το καφενείο για να δω ποδόσφαιρο, την ΑΕΚ της καρδιάς μου. Καθώς κατέβαινα το δρομάκι του Άη-Νικόλα, ξαφνικά αντί να στρίψω αριστερά προς το καφενείο, τράβηξα, δεν ξέρω γιατί, δεξιά, προς τις γραμμές του τρένου.

    Άρχισα να βαδίζω στις σκουριασμένες ράγες -το τρένο έχει πάψει εδώ και μερικά χρόνια να κυλάει σ’ αυτές- χωρίς να ξέρω για πού. Είχε αρχίσει να σουρουπώνει και η φθινοπωρινή ψυχρούλα γινόταν ολοένα και πιο αισθητή. Όσο περπατούσα, συνειδητοποιούσα πια ότι τα βήματά μου με πήγαιναν στο κοιμητήριο.

    «Ναι πατέρα, θα στο ανάψω το καντηλάκι σου. Δεν με τρομάζει το σκοτάδι, ούτε με φοβίζουν οι νεκροί. Τους ζωντανούς φοβάμαι…».

    Εκεί, σ’ αυτή τη διαδρομή, που ήταν μια μικρή λιτανεία αναμνήσεων, γεννήθηκε ο τίτλος της συλλογής: «Στις ράγες της μνήμης». Γιατί οι άνθρωποι πεθαίνουν μόνο όταν τους ξεχνάμε. Όσο το καντηλάκι τους καίει στη μνήμη και στην καρδιά μας, είναι εδώ, κοντά μας, συνταξιδιώτες στο ίδιο τρένο, απλά σε διαφορετικά βαγόνια. Και από εκεί που βρίσκονται, μας προστατεύουν και μας οδηγούν…

    ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

    Please enter your comment!
    Please enter your name here