Στη σημερινή συνέντευξη στους Θεματοφύλακες Λόγω Τεχνών, φιλοξενείται η συγγραφέας Έφη Μόρδου, με αφορμή την κυκλοφορία του βιβλίου της «Πρώτη φορά μαμά» από τις Εκδόσεις Γραφή.
Συνέντευξη
Ρωτάει η Αγγελίνα Παπαθανασίου
Καλησπέρα. Ευχαριστούμε πολύ για τη συνέντευξη που μας παραχωρείτε. Συστήνεστε στο αναγνωστικό κοινό με το βιβλίο σας «Πρώτη φορά μαμά» που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Γραφή. Το βιβλίο ήρθε ως συνέχεια του blog που διατηρείτε με το ίδιο όνομα. Πώς προέκυψε η συγγραφή στη ζωή σας; Ήρθε τυχαία ή ήταν όνειρο ζωής που πραγματοποιήθηκε;
E.M. Κι εγώ σας ευχαριστώ για τη φιλοξενία και την ευκαιρία που μου δίνετε να μιλήσουμε για το βιβλίο μου.
Πράγματι, όταν γεννήθηκε η κόρη μου, δέκα χρόνια πριν, δημιούργησα ένα blog, το protiforamamma, το οποίο τηρούσα μέχρι πρότινος, οπότε και απέκτησε σάρκα και οστά και έγινε βιβλίο.
Η συγγραφή ήρθε στη ζωή μου σχεδόν τυχαία, ήταν μια ανάγκη που γεννήθηκε μαζί με τη γέννηση της κόρης μου. Όλες οι κοσμογονικές αλλαγές που συνέβαιναν την περίοδο εκείνη, “έπρεπε” να βγουν από μέσα μου, να καταγραφούν και να μοιραστούν με τον έξω κόσμο.
Ομολογώ πως πάντα μου άρεσε να γράφω. Ως παιδί και ως έφηβη έγραφα ωραίες εκθέσεις, κρατούσα ημερολόγιο, κατέγραφα σκέψεις και συναισθήματα. Όμως ποτέ δεν μου είχε περάσει από το μυαλό πως όλο αυτό θα μπορούσε να γίνει κάτι άλλο, κάτι πιο σοβαρό, πιο «συγγραφικό». Ακόμη και τώρα, όταν διαβάζω «η συγγραφέας Έφη Μόρδου», νομίζω πως αναφέρονται σε κάποιον άλλο.
Διαβάστε την άποψή μας για το βιβλίο: Πρώτη φορά μαμά
Μπορεί να έχουν περάσει πολλά χρόνια από τη δική μου «πρώτη φορά μαμά», αλλά πραγματικά, διαβάζοντας το βιβλίο σας, ξύπνησαν μέσα μου αναμνήσεις γλυκές, ενώ απόλαυσα κάθε σελίδα του. Διαθέτετε απίστευτο χιούμορ και αμεσότητα. Ένιωσα σαν να έχω απέναντί μου μια φίλη που περιγράφει τις εμπειρίες της. Μιλήστε μας λίγο για τα συναισθήματά σας κατά τη διάρκεια της συγγραφής, αλλά και μετά, όταν κρατήσατε στα χέρια σας το βιβλίο.
Ε.Μ. Σας ευχαριστώ πολύ για τα καλά σας λόγια, αυτή η ανατροφοδότηση μου δίνει τεράστια χαρά. Μην ξεχνάτε πως τα κείμενα του βιβλίου γράφτηκαν αρχικά σε μορφή blog, επομένως από την ίδια τη φύση τους ήταν άμεσα και είχαν τη μορφή κουβέντας με φίλη.
Η συγγραφή των άρθρων ήταν για μένα μια καθαρά ψυχαναλυτική και καθαρτική διαδικασία. Υπήρχαν μέρες που συνέβαιναν τόσα πράγματα που -θυμάμαι- έφτανε το βράδυ, έπαιρνα το laptop και οι λέξεις έβγαιναν σαν ποτάμι από μέσα μου, ήταν μια μορφή κάθαρσης.
Όταν κράτησα στα χέρια μου το βιβλίο, αλλά κυρίως όταν το είδα στα ράφια των βιβλιοπωλείων, η συγκίνηση ήταν τεράστια. Τα κείμενά μου, οι σκέψεις μου, η ζωή μου, θα ταξίδευαν πια, θα τρύπωναν σε άλλα σπίτια και θα μπλέκονταν με άλλες ζωές.
Εκτός όμως από τις εμπειρίες σας ως μαμά της Δανάης και του Ορέστη, στο βιβλίο, καταθέτετε και τις απόψεις σας για θέματα που απασχολούν την κοινωνία μας, δίνοντας στους αναγνώστες σας τροφή για σκέψη και προβληματισμό. Αποδοχή της διαφορετικότητας, σχολικός εκφοβισμός, υιοθεσία, έμφυλα στερεότυπα κ.ά. Έχουμε τεράστιο δρόμο να διανύσουμε ακόμα; Τι σας φοβίζει περισσότερο σήμερα ως μητέρα και πόσο αισιόδοξη είστε για το μέλλον που περιμένει τα παιδιά μας;
Ε.Μ. Όσο βλέπω τα παιδιά μου να μεγαλώνουν, να εκφέρουν τις σκέψεις τους και τους προβληματισμούς τους, είμαι πολύ αισιόδοξη. Παρατηρώ μια γενιά με κοινωνικές ευαισθησίες, ανησυχίες για το περιβάλλον, για τη διαφορετικότητα… Όταν ψηφιζόταν το νομοσχέδιο για τον γάμο των ομόφυλων ζευγαριών, με ρώτησε η εννιάχρονη -τότε- κόρη μου: «Μαμά, γιατί χρειάζεται να συζητήσουν οι πολιτικοί για κάτι τέτοιο; Αν αγαπιούνται δυο άνθρωποι, γιατί να μην παντρεύονται;».
Οπότε, ναι, είμαι πολύ αισιόδοξη για τη γενιά που θα μας αντικαταστήσει. Εξάλλου, όπως είπε κι ο Καζαντζάκης, «όσο υπάρχουν στον κόσμο παιδιά, ζώα και λουλούδια, μη φοβάστε, όλα θα πάνε καλά».
Αν με φοβίζει κάτι για το μέλλον τους; Ναι, φυσικά με φοβίζει. Με ανησυχεί πάρα πολύ η κλιματική αλλαγή. Αν δεν αλλάξει κάτι δραστικά, πιστεύω πως σε λίγα χρόνια οι συνθήκες θα γίνουν σχεδόν αβίωτες. Με ανησυχεί επίσης η μεγάλη στροφή που παρατηρείται πανευρωπαϊκά στα ακροδεξιά κόμματα. Δυστυχώς βλέπουμε πως η ιστορία κάνει κύκλους.
Έχουν προγραμματιστεί παρουσιάσεις του βιβλίου σας το επόμενο χρονικό διάστημα;
Ε.Μ. Πραγματοποιήθηκε ήδη, πριν από λίγες μέρες, η πρώτη παρουσίαση του βιβλίου μου, σε ένα πολύ όμορφο βιβλιοκαφέ.
Σχεδιάζω σύντομα μια παρουσίαση στο «χωριό» μου, το Χαλάνδρι, ενώ θα ήθελα πολύ να κάνω και κάποια παρουσίαση στον τόπο καταγωγής μου, τη Ζάκυνθο. Δεν αποκλείεται το “Πρώτη φορά μαμά” να ταξιδέψει κάποια στιγμή και στη Θεσσαλονίκη και τα Τρίκαλα.
Ποια είναι τα επόμενα συγγραφικά σας σχέδια;
Ε.Μ. Ομολογώ πως δεν έχω κάποιο συγγραφικό πλάνο προς το παρόν. Τα παιδιά μου θέλουν να φτιάξουμε όλοι μαζί ένα παιδικό βιβλίο, η κόρη μου να γράφει, ο γιος μου να κάνει την εικονογράφηση κι εγώ την υψηλή επίβλεψη! Δεν το αποκλείω καθόλου.
Νομίζω όμως πως θα μου άρεσε να δοκιμάσω κάποια στιγμή τις δυνατότητές μου και στο μυθιστόρημα.
Λίγο πριν ολοκληρώσουμε τη συνέντευξη, θα θέλατε να πείτε κάτι στους αναγνώστες μας;
Ε.Μ. Σε όσους έχουν μικρά παιδιά, θα ήθελα να πω να απολαμβάνουν κάθε στιγμή με τα παιδιά τους γιατί… κοιμούνται μωρά και ξυπνάνε έφηβοι. Όπως γράφω και στο εξώφυλλο του βιβλίου, «Όταν έχεις παιδιά, τα χρόνια περνάνε πολύ γρήγορα. Οι μέρες είναι ατελείωτες».
Σας ευχαριστώ πολύ για τον χρόνο σας. Καλή δημιουργική συνέχεια.
Ε.Μ. Εγώ σας ευχαριστώ για την όμορφη συνέντευξη.
Επιμέλεια κειμένου: Ζωή Τσούρα
Επεξεργασία κεντρικής εικόνας: Νεκταρία Βαρσαμή-Πουλτσίδη
Υποστηρίξτε το blog μας με μία δωρεά, πατώντας εδώ
