Πέμπτη, 14 Οκτωβρίου, 2021
More
    ΑρχικήΣυνεντεύξειςΣυνέντευξη - Στέλλα Καρνά

    Συνέντευξη – Στέλλα Καρνά

    -

    Σήμερα, στους Θεματοφύλακες Λόγω Τεχνών, φιλοξενούμε την κ. Στέλλα Καρνά, συγγραφέα του βιβλίου «Μικρές Ιστορίες της Λέσβου» που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις iWrite.

    Ρωτάει η Ζωή Τσούρα

    Συνέντευξη

    Καλησπέρα σας, κ. Καρνά, και σας ευχαριστούμε θερμά για τη συνέντευξη που μας παραχωρείτε. Για να σας γνωρίσουν οι αναγνώστες μας, πείτε μας λίγα λόγια για εσάς και τους δεσμούς σας με το όμορφο νησί της Λέσβου.

    Στ. Κ.: Κυρία Τσούρα, κατ’ αρχάς να σας ευχαριστήσω που μου δίνετε την ευκαιρία να εκφράσω άλλη μια φορά την αγάπη μου για το νησί μου. Έχω γεννηθεί στον Άνω Σταυρό της Λέσβου και έχω μεγαλώσει στον Πολιχνίτο. Έχω πολύ όμορφες αναμνήσεις, παιδικές και εφηβικές. Ίσως και για αυτό να έχω αγαπήσει τόσο το νησί, γιατί το έχω συνδέσει με την οικογένεια και τα βιώματά μου. Αν και έχω φύγει από τα 35 μου χρόνια από τη Λέσβο, τη νιώθω κομμάτι μου και θέλω να προσφέρω όσο μπορώ στους συμπατριώτες μου και στην παράδοση του τόπου.

    Πότε και πώς ξεκινήσατε αυτό το ταξίδι που ονομάζεται «συγγραφή»; Ποια ανάγκη ή επιθυμία σάς ωθεί στην ενασχόλησή σας με αυτή;

    Στ. Κ.: Ανέκαθεν θυμάμαι τον εαυτό μου να γράφει. Από μικρό κορίτσι μου άρεσε η γλώσσα, η μυθοπλασία, τα σχήματα λόγου. Πάντα είχα ζωηρή φαντασία. Πιστεύω ότι η συγγραφή πηγάζει από τη φύση μου. 

    Νεαρή μαθήτρια ακόμα, έρχονταν σε μένα οι γυναίκες της γειτονιάς που δεν γνώριζαν γραφή, να τους γράψω γράμματα για τους ξενιτεμένους δικούς τους και οι ερωτευμένες έφηβες τις αισθηματικές τους επιστολές.

    Μέσα από τη συγγραφή παίρνω χαρά, νιώθω πλήρης. Ικανοποιούμαι όταν οι αναγνώστες μου λένε ότι γελάνε με τις ιστορίες μου, σε μία εποχή μάλιστα που όλοι το έχουμε τόσο ανάγκη.

    Γιατί επιλέξατε να γράψετε τις ιστορίες σας στο γλωσσικό ιδίωμα του Πολιχνίτου; Τι δυσκολίες συναντήσατε στη μεταφορά του στο χαρτί;

    Στ. Κ.: Η αλήθεια είναι πως δεν το επέλεξα. Θα έλεγα πως έγινε φυσικά και αυθόρμητα. Οι ιστορίες αυτές έχουνε γεννηθεί και εγγραφεί στη μνήμη μου στη ντοπιολαλιά. Οι ιστορίες μου και το τοπικό ιδίωμα είναι ένα σώμα, δεν μπορούν να υπάρξουν έξω και πέρα από αυτό.

    Βέβαια η συγγραφή στο τοπικό ιδίωμα μεγεθύνει τη δυσκολία να αποτυπωθεί ο προφορικός λόγος έτσι ώστε να αποδίδεται σωστά το νόημα και να μην παρουσιάζουν κενά οι ιστορίες.

    Διαβάστε την άποψή μας για το βιβλίο: Μικρές Ιστορίες της Λέσβου

    Πόσο σημαντικό είναι, θεωρείτε, να φτάνουν στον αναγνώστη και βιβλία γραμμένα στα ποικίλλα γλωσσικά ιδιώματα της χώρας μας; Τι είναι αυτό που αποκομίζει από αυτή την επαφή;

    Στ. Κ.: Η γλώσσα είναι πολιτισμός. Αν αφήσουμε να χαθεί το τοπικό-ιστορικό στοιχείο της γλώσσας μας, φτωχαίνει και ο πολιτισμός μας. Η ζωή πηγαίνει μπροστά και η γλώσσα εξελίσσεται μαζί της, αλλά είναι σημαντικό τα γλωσσικά μας ιδιώματα να διασωθούν ως στοιχεία της παράδοσης και της λαογραφικής συνοχής μας.

    Οι ιστορίες που θα διαβάσει ο αναγνώστης στη συλλογή είναι από προσωπικές σας εμπειρίες ή κάνατε και κάποια έρευνα, και αν ναι, ποια μορφή είχε αυτή (π.χ. λαογραφικό αρχείο, συνεντεύξεις κ. ά.); Θα χαρούμε πολύ να μοιραστείτε μαζί μας μία μικρή αγαπημένη ανάμνηση ή ιστορία που δεν συμπεριλήφθηκε στη συλλογή.

    Στ. Κ.: Πρόκειται για πραγματικές ιστορίες, όπως τις έχω βιώσει η ίδια ή μου τις έχουν μεταφέρει συντοπίτες μου, τις οποίες έχω ενισχύσει με μία δημιουργική “πινελιά”. Κυρίως είναι αναμνήσεις μου από τη ζωή μου στο νησί και ιστορίες που μου διηγούνταν η μητέρα μου και γειτόνισσές μας, όταν κουβέντιαζαν στα θερινά νυχτέρια. Ποτέ δεν έχανα την ευκαιρία να ρωτάω όλο και περισσότερα για να στολίσω τις ιστορίες ή να ακούσω κι άλλες λέξεις που μπορεί να είχα ξεχάσει.

    Στο σημείο αυτό θα ήθελα να σας παραθέσω μια μικρή ιστορία για εσάς και τους αναγνώστες σας:

    Η γι αδιαφόριτους

    Η Παντιλής ήνταν ένας ουκνός τσι αδιαφόριτους, βαριένταν να σ’κουθεί του προυί να πα στου μιρουκάματου. Η μάνα τ’ η καημέν’ ήτναν βαζγκιτζμέν, κάθι προυί του ίδιου του βιουλί.

    «Σήκου βρε ανιπρόκουπι να πας στη δ’λειά, να φερ’ς παράδις μεσ’ στου σπίτ. Ποιόν πιριμέν’ς να σι ταγίζ’ κάθι μέρα; Γω μια χήρα γ’ναίκα που γυρίζου σα ντου έρμου του ζω στα μιρουκάματα; Τίλιγια βρε θα κάν΄ς προυκουπή, να βρεις μια κουπιλούδα να παντριφτείς; Βρε ουκνόστσλι που άμα πιθάνου γω, θα σι φαν οι σκ’λίτσ πανάθιμάσι!»

    «Έχ’ η θιός μάνα μη χουλιουσκάς, ούλα θα γίνιν!»

    Είνι σα που λεν τώρα ‘’μην αγχώνισι’’. Ας τουν αφήσουμι λίγου του Μπαντιλή στου ραχάτ’ ιτ!

    Η Μανώλ’ς είχι μιγάλ πιριουσία. Λιουτόπια, μιράδις, αμπέλια, καθ’σιά μι δίπατου πυργέλτσι πουλλοί παράδις. Πιδιβγόνταν μι τη γ’ναίκα τ’ να κάνιν ένα μουρό. Χρόνια λιόνταν σ’ γιατροί. Σ’ άξιουσι η θιός τσι κάναν ντ’ν Αμαλία. Σα νι ξιπιτάχτσι πια τσι ήβγι στου παρό, γυρεύγαν να ντ πατρέψιν μι του πιο καλό γαμπρό. Μι τόσα καλά που είχι να πάρ’, θα ήνταν πρώτ’ κυρία μεσ’ στου χουριό.

    Μια αξαδέρφ’ σ’ μάνας ιτ, που ήνταν παντριμέν’ στου Μανταμάδου, βάλτσι να καν’ σ’ προυξινιές μι έναν δάσκαλου που ήνταν απ’ ντ παλιά Ιλλάδα. Γινούκαν τα προυξινιά κάναν σ’ αρριβώνις αλλά η γαμπρός που ήνταν γραμματζούμινους τσι πουλιτισμένους ήθιλι ντ ριβουνιαστσιά τ’ να ντ’ν έχ’ κουντά τ’. Εμ! τέτοιου δρουσ’νό λουλδέλ’ να μή του μυρίζ’ μαθέ!

    Του καλουτσαίρ’ που κλείσαν τα σκουλειά, έφ’γι γη γαμπρός να πα να δει σ’ γουνεί τ’.

    Τώρα θα γυρίσ’ γη γαμπρός, ύστιρα θα γυρίσ’ γη γαμπρός, χάσαν του γαμπρό!

    Η γι Αμαλίτσα γύριβγι να βρει φαρμάτσ’ να ψακουθεί, γιατί… -ντ ξιγέλασι τσι ντ χάλασι- η ριβουνιασκός! Μαθεύτσι μες στου χουριό, Πάναγια μ’! ριζίλια πράματα χαλασμέν’ ποιός θα ντ παρ’; Κουπήκαν τα φτιρά τ’ Μανώλ’, πάειγ η πιρηφάνια τ’, ντρέπουνταν να πουρπατήξ’ μεσ’ στου χουριό. Πέσαν να πιθάνιν ούλ’ μεσ’ στου σπίτ.

    Η Παντιλής που πήρι χαμπάρ’ τα γιγουνότα, είδι ν’ ανοίγ’ η τύχη τ’. Στρατηγικό μυαλό! Ε χαν’ τσιρό, μια τσι δυό στου Μανώλ’.

    «Γω ντ παντρεύγουμι ντ κόρ’ σ’ αύριγιου τσι όλας! Γράψι μας τα ούλα, τσι κάνι μι αφιντικό. Βασίλ’σσα θα ντ’ν έχου ντ’ν Αμαλίτσα σ’!»

    Ένι χρειγιάστσι να του σκιφτεί η Μανώλ’ς πουλύ. Τουν πάντριψι μι ντ κόρη τ’ τουν πήρι κουντά τ’, τσι τουν έκανι ιπιστάτ’! Γινικό κουμάντου η Παντιλής ! Άλλου που δεν ήθιλι!

    Η μάνα τ’ έφανι τσινούρια βρατσιά γιρανιά, γιατί τώρα σα ζ’μπιθέρα μιγαλουκτηματία έπριπι να είνι πιριποιημέν’.

    Σκάσαν απί ντ ζούλια ντουν ούλ’ μεσ’ στου χουριό. Η γι αδιαφόριτους, γη κάλπαρους γίντσι αφιντικό.

    Καλά λεν οι κάλπδις έχειν τύχ!

    Συναντήσατε εμπόδια στον δρόμο προς την έκδοση του βιβλίου σας; Πώς καταλήξατε στη συνεργασία σας με τις Eκδόσεις iWrite; Είναι ο εκδοτικός χώρος της Ελλάδος «φιλικός» προς τους πρωτοεμφανιζόμενους συγγραφείς; Και ποια είναι η συμβουλή σας προς όσους τώρα ξεκινούν την αναζήτηση εκδοτικής στέγης;

    Στ. Κ.: Για έναν συγγραφέα που δεν ασχολείται επαγγελματικά με τη συγγραφή, θα έλεγα πως ο εκδοτικός χώρος είναι φιλικός, αλλά σίγουρα είναι πολλές οι δυσκολίες που πρέπει να ξεπεράσει. Πρώτα από όλα, οφείλει να διαθέσει ένα σημαντικό ίδιο κεφάλαιο. Έπειτα είναι το ζήτημα της προβολής, ώστε να φτάσει το βιβλίο στο ευρύ κοινό χωρίς να έχει διαφημιστεί από τα μέσα, ιδίως μέσα στο ιδιαίτερα ανταγωνιστικό περιβάλλον των εκδόσεων.

    Στις εκδόσεις iWrite κατέληξα, έπειτα από αρκετή προσωπική έρευνα, διότι εκδήλωσαν ενδιαφέρον για την πρωτοτυπία του έργου μου και ένιωσα ότι μπορεί να υπάρξει σύμπνοια και αρμονική συνεργασία για το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα.

    Προς όσους αναζητούν τώρα εκδοτική στέγη θα έλεγα πως το σημαντικότερο είναι να βρουν ανθρώπους με επαγγελματική ηθική που να τους υποστηρίξουν έμπρακτα σε όλα τα στάδια της διαδικασίας.

    Γράφετε κάτι καινούργιο αυτό το διάστημα; Ποια είναι τα λογοτεχνικά σας σχέδια για το μέλλον;

    Στ. Κ.: Αυτό τον καιρό συνεχίζω να γράφω ιστορίες στο ίδιο ύφος, που τόσο θερμά αγκάλιασε ο κόσμος, και σύντομα θα είμαι έτοιμη για την έκδοση του δεύτερου βιβλίου μου. Κινητήριος δύναμή μου οι παρακινήσεις σύσσωμων των αναγνωστών του βιβλίου μου, καθώς και μια χαρακτηριστική φράση συντοπίτισσάς μου: «Στέλλα, κάνω χώρο στη βιβλιοθήκη για το επόμενο».

    Σας ευχαριστούμε πολύ για τον χρόνο σας και όσα μοιραστήκατε μαζί μας και σας ευχόμαστε να είναι καλοτάξιδο το βιβλίο σας, καθώς και κάθε επιτυχία στο μέλλον.

    ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

    Please enter your comment!
    Please enter your name here