Θρύλοι που συνδέονται με τη λίμνη Παμβώτιδα. Ο Ντουραχάν πασάς, Μπεϊλέρμπεης της Ρούμελης, το 1434, ετοίμασε εκστρατεία προκειμένου να βοηθήσει τον Αλή Πασά εναντίον του Αριανίτη.
Γράφει η Αγγελίνα Παπαθανασίου
Ξεκίνησε το πέρασμα των βουνών, από τη Θεσσαλία προς την Ήπειρο, μέσα στην καρδιά του χειμώνα. Φαίνεται πως έφτασε νύχτα στο Δρίσκο, από όπου κατηφόριζε προς τα Ιωάννινα. Η λίμνη λόγω του χιονιού είχε παγώσει και έμοιαζε με στεριά. Μέσα στην παγερή νύχτα και τη χιονοθύελλα ή την ομίχλη που επικρατούσε, αποπροσανατολίστηκε και διέσχισε τη λίμνη μαζί με όλο το στράτευμα, τα ζωντανά και τις αποσκευές, χωρίς να σπάσει ο πάγος, και βρέθηκε στα Γιάννενα.
Όταν ξημέρωσε και διαπίστωσε από πού είχε περάσει με ολόκληρο το στράτευμά του, απέδωσε τη σωτηρία του σε θαύμα. Αφού κατατρόπωσε τον Αριανίτη, επέστρεψε στο σημείο από όπου είχε περάσει την παγωμένη λίμνη. Εκεί έλεγαν ότι υπήρχε ένα καντήλι και ένα εικόνισμα της Παναγίας. Σύμφωνα με τον θρύλο, ο Πασάς είχε χριστιανικές ρίζες και απέδωσε τη σωτηρία του στο εικόνισμα. Έτσι, έδωσε εντολή να χτιστεί στο μέρος εκείνο ένα μοναστήρι, το μοναστήρι της Παναγίας της Ντουραχάνη.
Και οι θρύλοι συνεχίζονται. Στο Νησί της Λίμνης των Ιωαννίνων, μετά την εκκλησία του Αγίου Ιωάννη και κοντά στον Άγιο Παντελεήμονα, υψώνονται κάποια απότομα βράχια, σχηματίζοντας ένα είδος βαθουλώματος. Από παλιά οι νησιώτες, αλλά και οι Γιαννιώτες, γνωρίζουν την τοποθεσία με το όνομα «Βάβω». Σε αυτό το μέρος, λένε πως κατοικούσε μια γριά, η οποία ανταπέδιδε τις κραυγές και τις φωνές των περαστικών, περιπαίζοντάς τους. Η μυθοπλασία αυτή θυμίζει τον αρχαίο ελληνικό μύθο της Ηχούς και του Νάρκισσου, με τη διαφορά ότι η αρχαία Ηχώ ήταν μια πανέμορφη Νύμφη. Η λαϊκή φαντασία απέδωσε το φυσικό φαινόμενο της ηχούς σε μια βάβω, κρυμμένη στα έγκατα της λίμνης.
Η λίμνη συνδέεται και με την ιστορία της κυρα-Φροσύνης, της όμορφης Γιαννιώτισσας αρχόντισσας την οποία έπνιξε στα νερά της λίμνης μαζί με άλλες 16 γυναίκες ο Αλή Πασάς, ένα ακόμα θρυλικό πρόσωπο των Ιωαννίνων. Ήταν 11 Ιανουαρίου του 1801 όταν ο Πασάς έπνιξε 17 γυναίκες, ανάμεσά τους και η Φροσύνη.
Πολλοί παλιοί ψαράδες της λίμνης των Γιαννίνων ιστορούσαν πως σαν φύσαγε αγέρας δυνατός και αντάριαζε τα νερά της ήσυχης τον περισσότερο καιρό λίμνης, άκουγαν μαζί με το σύρσιμο των καλαμιών φωνές και καλέσματα. Και έδιναν την εξήγηση πως ήταν το παράπονο της κυρα-Φροσύνης και των άλλων γυναικών που έπνιξε στη λίμνη ο Αλή Πασάς.
Και ακόμα, οι παλιοί Γιαννιώτες –οι γέροντες και οι γερόντισσες κυρίως– ιστορούσαν ότι κάποια βράδια, πάνω από τα νερά της λίμνης, όταν χυνόταν ασημένιο ποτάμι το φως του φεγγαριού, έβλεπαν την κυρά-Φροσύνη σαν ίσκιο ονείρου, να πλανιέται και να αλαφροπατά στην επιφάνεια της Παμβώτιδας. Και είναι γνωστό το τραγούδι που εκφράζει τον καημό του απλού και ανώνυμου τραγουδιστή για τον άδικο χαμό της κυρα-Φροσύνης.
Πηγή: https://mariolapz.blogspot.com/
Πηγές φωτογραφιών: Typos-i.gr, LIFO
Επιμέλεια κειμένου: Ζωή Τσούρα
Υποστηρίξτε το blog μας με μία δωρεά, πατώντας εδώ
