Σάββατο, 10 Απριλίου, 2021
More
    Αρχική Άρθρα Συνεργατών Το μνημείο του Ζαλόγγου

    Το μνημείο του Ζαλόγγου

    -

    Το μνημείο του Ζαλόγγου. Δεκέμβριος 1803: Δεκάδες Σουλιώτισσες πέφτουν μαζί με τα παιδιά τους στον γκρεμό του όρους Ζάλογγο, όταν το Σούλι μετά από πολύχρονους αγώνες υπέκυψε στον Αλή Πασά και οι Σουλιώτες υποχρεώθηκαν να εγκαταλείψουν τον τόπο τους.

    Γράφει η Αγγελίνα Παπαθανασίου

    Ο χορός του Ζαλόγγου, υπαρκτός ως γεγονός ή με στοιχεία μύθου, εξακολουθεί να εμπνέει ως μια ενέργεια ηρωική, αποτελώντας σύμβολο μνήμης και υπέρτατης θυσίας στο ιδεώδες της ελευθερίας και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.

    Το γλυπτό για τον χορό του Ζαλόγγου ή Μνημείο Ζαλόγγου, του Γιώργου Ζογγολόπουλου, βρίσκεται στην κορυφή ενός γκρεμού στο όρος Ζάλογγο, βορειοδυτικά της Πρέβεζας, σε απόσταση 29 χιλιομέτρων από την πόλη, σε υψόμετρο 700 μέτρων. Ο πλησιέστερος οικισμός είναι η Καμαρίνα και η προσπέλαση στο Μνημείο γίνεται από λιθόστρωτο μονοπάτι 410 σκαλοπατιών που ξεκινά από το Μοναστήρι του Αγ. Δημητρίου που βρίσκεται σε χαμηλότερο υψόμετρο. 

    Το γλυπτό του Ζογγολόπουλου, ένα από τα μεγαλύτερα γλυπτά της Ελλάδας, με μήκος 18 μέτρα και ύψος 15 μέτρα, είναι ορατό από απόσταση 35 χιλιομέτρων και απεικονίζει αφαιρετικά έξι γυναικείες μορφές που σέρνουν τον χορό και πλησιάζοντας την άκρη του γκρεμού μεγεθύνονται κλιμακωτά.

    Οι εργασίες κατασκευής ξεκίνησαν τον Ιούλιο του 1954 και ολοκληρώθηκαν το 1960 υπό τη γενική επίβλεψη του Γιώργου Ζογγολόπουλου και του Πάτροκλου Καραντινού, οι οποίοι παραιτήθηκαν από οποιαδήποτε αμοιβή τους σχετική με το έργο. Η τεχνική εφαρμογή ανατέθηκε στον μαρμαροτεχνίτη Ελευθέριο Γυφτόπουλο ύστερα από πρόταση του Ζογγολόπουλου και του Καραντινού. Η χρηματοδότηση του Μνημείου στηρίχθηκε οικονομικά σε δύο πανελλήνιους μαθητικούς εράνους, πράγμα που ίσως αποτελεί μοναδική περίπτωση κατασκευής γλυπτού στα ελληνικά χρονικά.

    Το έργο από την αρχή παρουσίαζε πολλές κατασκευαστικές δυσκολίες, καθώς οι περίπου 4300 ασβεστολιθικοί όγκοι διαστάσεων 40Χ20Χ25 εκ. που χρειάστηκαν για την κατασκευή του, μεταφέρθηκαν από την ευρύτερη περιοχή των Ιωαννίνων από απόσταση 160 χιλιομέτρων και λαξεύονταν επιτόπου. Ο πυρήνας του γλυπτού έγινε από οπλισμένο σκυρόδεμα. Η μεταφορά των υλικών (άμμος, χαλίκι, τσιμέντο, νερό, ξυλεία κ.λπ) γινόταν στην αρχή με τα χέρια, αλλά αργότερα κατασκευάστηκε αυτοσχέδιος ανυψωτικός εναέριος μηχανισμός μήκους 270 μέτρων, πράγμα που θεωρήθηκε άθλος για τα δεδομένα της εποχής.

    Η αποπεράτωση του Μνημείου και τα αποκαλυπτήριά του έγιναν στις 10 Ιουνίου 1961. 

    Επιμέλεια: Ζωή Τσούρα

    Πηγή: https://zsgiannina.gr/

    ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

    Please enter your comment!
    Please enter your name here