Κυριακή, Δεκέμβριος 8, 2019
More
    Αρχική Άρθρα Συνεργατών C. S. Lewis – Ο παραμυθάς της Νάρνια, η χριστιανική πίστη και...

    C. S. Lewis – Ο παραμυθάς της Νάρνια, η χριστιανική πίστη και η φιλία με τον Τόλκιν

    -

    C. S. Lewis – Ο παραμυθάς της Νάρνια

    Γράφει η Ζωή Τσούρα

    Ο Κλάιβ Στέιπλς Λιούις (C. S. Lewis) γεννήθηκε στο Μπέλφαστ της Ιρλανδίας στις 29 Νοεμβρίου του 1898. Ο πατέρας του ήταν δικηγόρος, ενώ η μητέρα του ήταν κόρη Ιρλανδού ιερέα.

    Όταν ήταν μικρός, ο Λιούις ήταν γοητευμένος με τα ζώα με ανθρώπινα χαρακτηριστικά. Αγάπησε πολύ τις ιστορίες της Μπίατριξ Πότερ και συχνά έγραφε και εικονογραφούσε τις δικές του ιστορίες με ζώα. Μαζί με τον αδερφό του τον Γουόρνι, δημιούργησαν τον κόσμο του Μπόξεν, έναν κόσμο που κατοικούνταν και διοικούνταν από ζώα. Ο Λιούις λάτρευε να διαβάζει. Το σπίτι του πατέρα του ήταν γεμάτο βιβλία, κι ένιωθε ότι το να βρει ένα βιβλίο να διαβάσει ήταν τόσο εύκολο όσο το να μπει σε ένα λιβάδι και «να βρει ένα καινούριο φύλλο χορταριού».

    Η μόρφωση του Λιούις ξεκίνησε στο σπίτι, με ιδιωτικούς δασκάλους, μέχρι την ηλικία των 9 χρόνων, το 1908, οπότε και έχασε τη μητέρα του από καρκίνο. Έπειτα πέρασε από έναν αριθμό σχολείων και κολλεγίων. Κατά τη διάρκεια των σχολικών του χρόνων, που σημαδεύτηκαν από προβλήματα υγείας, ο Λιούις εγκατέλειψε την χριστιανική του πίστη και στράφηκε στον αθεϊσμό, με το ενδιαφέρον του να εξάπτεται από τη μυθολογία και τον αποκρυφισμό.

    Ως έφηβος, ο Λιούις ένιωθε δέος με τα τραγούδια και τους θρύλους του Βορρά, την αρχαία λογοτεχνία της Σκανδιναβίας, που είχε διατηρηθεί στα ισλανδικά έπη. Αυτοί οι θρύλοι του ενέτειναν μία εσωτερική λαχτάρα, που αργότερα θα ονόμαζε «χαρά». Αγάπησε τη φύση. Η ομορφιά της του θύμιζε τις ιστορίες του Βορρά, και οι ιστορίες του Βορρά τού θύμιζαν την ομορφιά της. Τα γραπτά του ως έφηβος απομακρύνθηκαν από τις ιστορίες του Μπόξεν. Ξεκίνησε να δοκιμάζει διαφορετικές μορφές λογοτεχνίας, όπως επική ποίηση και όπερα, προσπαθώντας να μετουσιώσει το καινούριο του ενδιαφέρον στη Βόρεια μυθολογία και τη φύση. Αγάπησε επίσης και την ελληνική λογοτεχνία και μυθολογία, καθώς και την ιρλανδική.

    Το 1916, ο Λιούις κέρδισε υποτροφία για το University College της Οξφόρδης. Σε λίγους μήνες όμως, ο Βρετανικός Στρατός τον έστειλε στη Γαλλία, για να πολεμήσει στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Εκεί βίωσε τη φρίκη των χαρακωμάτων, που έθρεψε ακόμη περισσότερο τον πεσιμισμό που είχε γεννηθεί από την απώλεια της μητέρας του και τα δύσκολα σχολικά του χρόνια. Αποστρατεύθηκε τον Δεκέμβρη του 1918, και ξανάρχισε τις σπουδές του. Το 1925 έγινε καθηγητής αγγλικής λογοτεχνίας στο Κολλέγιο Μάγκνταλεν (Magdalen College), θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1954.

    Εν καιρώ επέστρεψε στον χριστιανισμό, έχοντας επηρεαστεί από τις συζητήσεις του με τον συνάδελφό του στην Οξφόρδη, Χριστιανό, και πολύ καλό του φίλο, Τζ. Ρ. Ρ. Τόλκιν, τον οποίο γνώρισε στις 11 Μαΐου του 1926. Αφότου επέστρεψε στους κόλπους του θεϊσμού το 1929, ο Λιούις ασπάστηκε τον Χριστιανισμό το 1931, έπειτα από μία μεγάλη μεταμεσονύχτια συζήτηση και βόλτα με τους Τόλκιν και Χιούγκο Ντάισον (Hugo Dyson). Έγινε μέλος της Εκκλησίας της Αγγλίας, προς απογοήτευση του Τόλκιν, που ήλπιζε ότι θα προσχωρούσε στην Καθολική Εκκλησία.

    C. S. Lewis

    Έπειτα από το ξέσπασμα του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου το 1939, η οικογένεια του Λιούις φιλοξενούσε παιδιά που είχαν σταλεί μακριά από το Λονδίνο και τις μεγάλες πόλεις για να γλυτώσουν τους βομβαρδισμούς – κι εδώ όλοι εύκολα αναγνωρίζουν την έμπνευση για τα τέσσερα αδέλφια-πρωταγωνιστές των βιβλίων της Νάρνια, και την αρχή του πιο διάσημου των Χρονικών, του βιβλίου «Το Λιοντάρι, η Μάγισσα και η Ντουλάπα». (Τον ίδιο τον Λιούις θα τον αναγνωρίσετε στο πρόσωπο του εκκεντρικού καθηγητή Ντίγκορυ Κερκ, προσώπου-κλειδί σε τρία από τα επτά βιβλία των Χρονικών).

    Ο Λιούις δεν έγινε δεκτός να πολεμήσει στο μέτωπο, κι έτσι, από το 1941 μέχρι το 1943, έκανε ραδιοφωνικές εκπομπές θρησκευτικού περιεχομένου, οι οποίες μεταδίδονταν από το ραδιόφωνο του BBC. Η φωνή του έμεινε στην ιστορία, ως η φωνή που κρατούσε συντροφιά και έδινε κουράγιο στους κατοίκους του Λονδίνου ενόσω βίωναν τις αεροπορικές επιδρομές και τους βομβαρδισμούς των Ναζί.

    Το 1954, ο Λιούις δέχθηκε τη νεοϊδρυθείσα έδρα Μεσαιωνικής και Αναγεννησιακής Λογοτεχνίας στο Κολλέγιο Μάγκνταλεν, στο Κέιμπριτζ, θέση που κατείχε μέχρι το τέλος της καριέρας του. Συνέχισε να κρατά ισχυρούς δεσμούς με την Οξφόρδη ωστόσο, διατηρώντας εκεί ένα σπίτι στο οποίο περνούσε τα Σαββατοκύριακά του μέχρι τον θάνατό του.

    C. S. Lewis

    Ο Λιούις ήταν ένας εξαιρετικά παραγωγικός συγγραφέας, και ο κύκλος των λογοτεχνικών του φίλων έγινε ένας ανεπίσημος σύλλογος, μία φιλοσοφική και λογοτεχνική ομάδα, γνωστή ως «Inklings», στην οποία άνηκαν – μεταξύ άλλων – ο Τζ. Ρ. Ρ. Τόλκιν και ο Νέβιλ Κόγκχιλ (Nevill Coghill). Η φιλία του Λιούις με τον Τόλκιν και τον Κόγκχιλ αναπτύχθηκε τον καιρό που ήταν μέλη του Kolbítar, μίας ομάδας ανάγνωσης της παλαιάς γερμανικής γλώσσας (Old Norse) την οποία ίδρυσε ο Τόλκιν και η οποία σταμάτησε να λειτουργεί τον καιρό που συνέλαβαν την ιδέα των Inklings.

    Τα πιο γνωστά έργα του Λιούις είναι φυσικά η σειρά των Χρονικών της Νάρνια: η επταλογία φαντασίας για παιδιά η οποία θεωρείται ένα από τα κλασικά έργα της παγκόσμιας παιδικής λογοτεχνίας. Γραμμένη μεταξύ του 1949 και του 1954, η Νάρνια έχει πουλήσει πάνω από 100 εκατομμύρια αντίτυπα σε 41 γλώσσες.

    Τα βιβλία της ασχολούνται με την πάλη μεταξύ Καλού και Κακού. Πολλοί έχουν εικάσει ότι τα Χρονικά της Νάρνια αποτελούν μία χριστιανική αλληγορία, ο ίδιος ο Λιούις όμως το είχε αρνηθεί. Είχε χαρακτηριστικά δηλώσει:

    «Όλα ξεκίνησαν με εικόνες. Ένας φαύνος να κρατάει μια ομπρέλα. Μία βασίλισσα πάνω σε ένα έλκηθρο. Ένα μεγαλοπρεπές λιοντάρι. Στην αρχή δεν υπήρχε τίποτε χριστιανικό σε όλα αυτά. Αυτό το στοιχείο εισήλθε μετέπειτα, σαν από δική του θέληση».

    Τα Χρονικά της Νάρνια έχουν ασκήσει επιρροή στο έργο πολλών μοντέρνων συγγραφέων, με ενδεικτικά αναφερόμενους τους Ντάνιελ Χάντλερ (Μία Σειρά από Ατυχή Γεγονότα, A Series of Unfortunate Events), Φίλιπ Πούλμαν (Η Τριλογία του Κόσμου, His Dark Materials), και Τζ. Κ. Ρόουλινγκ (Χάρι Πότερ).

    C. S. Lewis

    Η Τριλογία του Διαστήματος (The Space Trilogy) ασχολείται με αυτό που ο Λιούις έβλεπε ως τάσεις «απανθρωποποίησης» στη σύγχρονή του επιστημονική φαντασία. Το πρώτο βιβλίο της, Out of the Silent Planet, γράφτηκε μετά από μία συζήτηση με τον Τόλκιν αναφορικά με αυτές τις τάσεις. Ο Λιούις συμφώνησε να γράψει μία ιστορία διαστημικού ταξιδιού και ο Τόλκιν μία ιστορία ταξιδιού στο χρόνο. Ο Τόλκιν όμως ποτέ δεν ολοκλήρωσε την ιστορία του The Lost Road (Ο Χαμένος Δρόμος), η οποία συνέδεε τη Μέση Γη με τον μοντέρνο κόσμο. Ο κύριος χαρακτήρας του Λιούις στην τριλογία του, ο Elwin Ransom, είναι βασισμένος στον ίδιο τον Τόλκιν.

    Ο Λιούις θεωρείται επίσης ως ένας από τους πιο σημαντικούς υποστηρικτές του Χριστιανισμού στις μέρες του. Έχει αποκαλεστεί «Ο Απόστολος των Σκεπτικιστών» λόγω της προσέγγισής του στις θρησκευτικές πεποιθήσεις από τη θέση ενός σκεπτικιστή που ασπάστηκε αργότερα τον Χριστιανισμό. Το βιβλίο του, Mere Christianity, γεννημένο από τις ραδιοφωνικές του εκπομπές στις σκοτεινές μέρες του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, θεωρείται κλασικό.

    Ο Λιούις συνδέθηκε με βαθιά φιλία και έπειτα αγάπη με την Αμερικανίδα ποιήτρια και συγγραφέα Τζόι Ντέιβιντμαν (Joy Davidman), με την οποία τέλεσε πολιτικό γάμο το 1956 και θρησκευτικό το 1957. Δυστυχώς όμως, η ζωή τού επιφύλασσε πικρό ποτήρι: Η Τζόι ήδη πάλευε με τον καρκίνο, και έπειτα ήρθε η μετάστασή του στα οστά. Τον Απρίλιο του 1960, παρά την άσχημή της κατάσταση, της έκανε δώρο το ταξίδι που πάντα ονειρευόταν – ένα ταξίδι στην Ελλάδα. Η Τζόι έσβησε λίγους μήνες αργότερα.

    Ο Λιούις την ακολούθησε τρία χρόνια μετά, έπειτα από νεφρική ανεπάρκεια τελικού σταδίου, στις 22 Νοεμβρίου του 1963. Θάφτηκε στην εκκλησία της Αγίας Τριάδας, στο Χέντινγκτον της Οξφόρδης.

    Ο C. S. Lewis συνεχίζει να γοητεύει τους αναγνώστες τόσα χρόνια μετά. Το 2008, οι Times τον κατέταξαν 11ο στη λίστα των 50 σπουδαιότερων Βρετανών συγγραφέων μετά το 1945. Το 2013, στην 50η επέτειο του θανάτου του, ο Λιούις έγινε ένας από τους μεγάλους Βρετανούς συγγραφείς που μνημονεύονται στη Γωνιά των Ποιητών, στο Αββαείο του Γουέστμινστερ. Η επιγραφή στην πέτρινη πλάκα του γράφει λόγια του ίδιου του Λιούις:

    «Πιστεύω στον Χριστιανισμό όπως πιστεύω ότι ο Ήλιος έχει ανατείλει, όχι επειδή τον βλέπω, αλλά επειδή μέσω αυτού βλέπω όλα τα υπόλοιπα».

    Τα Χρονικά της Νάρνια κυκλοφορούν στα ελληνικά από τις Εκδόσεις Κέδρος

    Μπορείτε να διαβάσετε την άποψή μας για τα τρία πρώτα βιβλία της σειράς εδώ:

    Ο Ανεψιός του Μάγου

    Το Λιοντάρι, η Μάγισσα και η Ντουλάπα

    Το Άλογο και το Αγόρι του

    Πηγές άρθρου:

    https://en.wikipedia.org/wiki/C._S._Lewis

    http://www.cslewis.org/

    https://en.wikipedia.org/wiki/Joy_Davidman

    https://press.princeton.edu/books/hardcover/9780691153735/c-s-lewiss-mere-christianity

    https://www.thoughtco.com/chronicles-of-narnia-and-author-c-s-lewis-627142

    Πηγές εικόνων:

    Κεντρική εικόνα: http://sectiadecopiideva.blogspot.com/2016/11/cslewis-118-ani-de-la-nastere.html

    C. S. Lewis and the Inklings: https://www.cbc.ca/radio/ideas/c-s-lewis-and-the-inklings-part-1-1.2914250

    The Space Trilogy covers: http://twistylanes.wordpress.com/2010/12/13/book-review-that-hideous-strength/

    The Chronicles of Narnia covers: http://www.startsateight.com/the-how-tos-of-book-clubs-popular-children-teen-book-series-day-nine/

    C. S. Lewis portrait: en.wikipedia.org

     

    Απάντηση