Στη συνέχεια θα βρεθούμε στον νομό Πέλλας για να γνωρίσουμε το Φαράγγι του Πόζαρ, που βρίσκεται στα βορειοδυτικά του νομού και χαρακτηρίζει τις ανατολικές πλαγιές του Καϊμάκτσαλαν.
Γράφει η Αγγελίνα Παπαθανασίου
Πρόκειται για τη λεκάνη απορροής του ποταμού Τόπλιτσα, ή αλλιώς του ρέματος Νικολάου, το οποίο δημιουργείται από τα ρέματα του Ράμνο Μπορ, του Κουνουπίτσα και του Λούτα.
«Πόζαρ» σημαίνει φωτιά, ενώ το ποτάμι λέγεται και Θερμοπόταμος, ονομασίες που αναφέρονται στην παρουσία των καυτών ιαματικών νερών που ξεπηδάνε με ορμή από τα έγκατα του βουνού. Τα νερά του ποταμιού διατρέχουν ένα εντυπωσιακό τοπίο που κατεβαίνει από τα σύνορα στα δυτικά μέχρι τη λουτρόπολη των Λουτρών του Πόζαρ ή Λουτρών Αλμωπίας ή Λουτρών Λουτρακίου στα ανατολικά.
Πυκνά δάση μαύρης πεύκης, καθαρά ρέματα και καταρράκτες, ορθοπλαγιές με σάρες και σπήλαια, διαμορφώνουν ένα έντονο ανάγλυφο, ενώ τα νερά του ποταμού έχουν ένα απόκοσμο γαλάζιο-τιρκουάζ χρώμα που μαγνητίζει το βλέμμα με την ομορφιά του.
Το ποτάμι κατεβαίνει οφιοειδώς, διακλαδίζεται και επανέρχεται, δημιουργεί μικρούς μαιάνδρους, πέφτει από μικρούς καταρράκτες και περνάει μέσα από τη λουτρόπολη πριν συνεχίσει την πορεία του. Στο σημείο αυτό, σε υψόμετρο 360-390 μέτρων, αναβλύζουν ιαματικές πηγές με νερά που φτάνουν τη θερμοκρασία των 37 βαθμών Κελσίου. Πρόκειται για νερά της βροχής που εισχωρούν βαθιά στο έδαφος όπου αυξάνεται η θερμοκρασία τους και ανεβαίνουν απότομα στα ψηλά, πλούσια πλέον σε μέταλλα.
Πολύ κοντά στη λουτρόπολη βρίσκεται και το «Σπηλαιοπάρκο Αλμωπίας». Πρόκειται για το πρώτο σπηλαιοπάρκο της Ελλάδας, που αποτελείται από ένα πολύπλοκο σύμπλεγμα σπηλαίων, βαράθρων και μικρών σπηλαιοκαταφυγίων με τεράστιο παλαιοντολογικό και αρχαιολογικό ενδιαφέρον. Μέσα στα σπήλαια έχουν βρεθεί παραστάσεις, ακονισμένες πέτρες, αιχμές για βέλη και άλλα αντικείμενα, τα οποία μαρτυρούν την κατοίκηση της περιοχής από τη Νεολιθική Εποχή.
Η λουτρόπολη είναι και η αφετηρία για «δυνατές» περιπατητικές διαδρομές στο παρθένο δάσος της περιοχής. Τα μονοπάτια που ακολουθούν το ρέμα διακλαδίζονται σε διάφορα σημεία και καταλήγουν σε περιοχές ιδιαίτερου φυσικού κάλλους. Μπορείτε να φτάσετε μέχρι τον καταρράκτη του ρέματος της Κουνουπίτσας, να συνεχίσετε δίπλα από το ποτάμι φτάνοντας μέχρι το κατάφυτο Ράμνο Μπορ (Ίσιο Πεύκο), ή ακόμα και να κατακτήσετε την κορυφή Σοκόλ στα 1827 μέτρα.
Τα δάση που περιβάλλουν το φαράγγι καλύπτονται, σχεδόν αποκλειστικά, από μαύρη πεύκη, με θεόρατα άτομα αρκετά μεγάλης ηλικίας. Μαζί με τα μαυρόπευκα συναντά κανείς οξιές, βελανιδιές και λίγες σημύδες. Πάνω στο μονοπάτι που ανεβαίνει το φαράγγι θα συναντήσουμε πολλά σπάνια φυτά.
Επιμέλεια κειμένου: Ζωή Τσούρα
Πηγή: https://www.naturagraeca.com/
Υποστηρίξτε το blog μας με μία δωρεά, πατώντας εδώ
