Κυριακή, 17 Οκτωβρίου, 2021
More
    ΑρχικήΜεταφρασμένη ΛογοτεχνίαΓη που χάνεται - Julia Phillips

    Γη που χάνεται – Julia Phillips

    -

    Η Γη που χάνεται είναι ένα θαυμάσιο βιβλίο για τους πολιτισμούς που χάνονται. Λίγα χρόνια μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης, η ζωή στην απομονωμένη χερσόνησο της Καμτσάτκα αρχίζει να αλλάζει, οι ξένοι αναμιγνύονται πια με τους αυτόχθονες πληθυσμούς, φέρνουν μαζί τα δικά τους έθιμα και τις συνήθειές τους και προκαλούν αλλαγές στην παγιωμένη επί χρόνια καθημερινότητα των κατοίκων της περιοχής.

    Προσωπική άποψη: Ζηλιασκοπούλου Βίκυ

    Η ιστορία ξεκινά με δύο μικρά κορίτσια που χάνονται, εξαφανίζονται, και εσύ, τελειώνοντας το πρώτο κεφάλαιο, νομίζεις ότι θα διαβάσεις ένα μυθιστόρημα με την αστυνομία να ψάχνει να τα βρει κάνοντας έρευνες. Δεν είναι καθόλου κάτι τέτοιο. Δεν ακολουθεί την τυπική δομή των αστυνομικών μυθιστορημάτων, είναι κυρίως ένα κοινωνικό, στενάχωρο μυθιστόρημα που με βάση την εξαφάνιση των κοριτσιών μιλά για τις πολιτικές και τις κοινωνικές συνθήκες της περιοχής.

    Με το ηλιοβασίλεμα τα βότσαλα στην ακτή άλλαζαν χρώμα από μαύρα και γκρίζα σε μελιά. Κεχριμπαρένια. Αστραφτερά. Σύντομα οι πέτρες θα έλαμπαν και το νερό στον όρμο θα γινόταν ροζ και πορτοκαλί. Ένα μαγευτικό θέαμα στο κέντρο της πόλης, όπου οι άνθρωποι φοβούνταν μην πάνε οι όμορφες κόρες τους.

    Υπάρχει μια πρωτοτυπία στη δομή του βιβλίου, στον τρόπο που προχωρά η πλοκή. Δεν εξελίσσεται γραμμικά, υπάρχουν πολλές ιστορίες, πολλές διηγήσεις που τρέχουν σε χρονική συνέχεια, με την εξαφάνιση των κοριτσιών και τις έρευνες για την ανεύρεσή τους να τρέχουν κατά κύριο λόγο στο παρασκήνιο. Δεν θα πω τίποτα περισσότερο πάνω σε αυτό, θα σας προτρέψω όμως όσο πιο έντονα μπορώ να διαβάσετε το βιβλίο επειδή είναι πολύ σπάνιο να βρούμε τόσο όμορφες πρωτοτυπίες πια στη σύγχρονη λογοτεχνία. Προσωπικά, πιστεύω ότι δεν έχω διαβάσει πιο καλοδουλεμένο βιβλίο.

    Και ο αέρας κι η θάλασσα ήταν οι μόνες εναλλακτικές για να φύγει κανείς. Παρότι η Καμτσάτκα δεν ήταν πλέον απρόσιτη από νομική άποψη, η περιοχή ήταν αποκλεισμένη γεωγραφικά από τον υπόλοιπο κόσμο. Νότια, ανατολικά και δυτικά υπήρχε μόνο ο ωκεανός. Στον βορρά, χωρίζοντας σαν τείχος τη χερσόνησο από τη ρωσική ηπειρωτική χώρα, εκατοντάδες χιλιόμετρα βουνών και τούνδρας. Αδιαπέραστα.

    Ενθουσιάστηκα που διάβασα πολλά στοιχεία για τη νομαδική ζωή, τις συνήθειες και τις παραδόσεις των φυλών της χερσονήσου της Καμτσάτκα, που όπως λέει σε κάποιο σημείο του βιβλίου, τη χωρίζουν από την υπόλοιπη χώρα πολλά χιλιόμετρα ορεινών όγκων. Μου άρεσε πάρα πολύ και ο τρόπος που περιέγραψε η συγγραφέας τους προβληματισμούς των γυναικών που πρωτοστατούν στην ιστορία. Οι εποχές αλλάζουν, ζουν σε μια εποχή μεταβατική, όπου ο τρόπος ζωής της οικογένειάς τους αλλά και ολόκληρης της κοινωνίας μεταβάλλεται ταχύτατα και αυτές καλούνται να διαχειριστούν τις αλλαγές και να συντονιστούν στις νέες συνθήκες.

    «Τις μεγάλες αυτές καλοκαιρινές ημέρες» είπε η Άλα Ινοκέντεβνα «ο παλιός ήλιος πεθαίνει και δημιουργείται ο καινούριος. Οι πύλες του κόσμου των πνευμάτων ανοίγουν. Είναι μια ώρα που οι νεκροί βαδίζουν ανάμεσά μας. Εκείνοι που ζουν μπορούν να αναγεννηθούν».

    Δεν θέλω να πω πολλά, για εμένα είναι ένα άριστο βιβλίο με ωραία ιστορία, όμορφο λόγο, γρήγορο, προσεγμένο στην κάθε λεπτομέρειά του, ένα ξεκάθαρο δεκάρι (σε δεκαβάθμια κλίμακα) που το συνιστώ σε κάθε περίπτωση.

    Περίληψη: Ένα αυγουστιάτικο απόγευµα, δύο κορίτσια –αδελφές, οκτώ και έντεκα ετών– εξαφανίζονται από µια ακτή της χερσονήσου Καµτσάτκα, του βορειοανατολικού άκρου της Ρωσίας. Τις εβδοµάδες, κι ύστερα τους µήνες, που ακολουθούν η έρευνα της αστυνοµίας αποδεικνύεται άκαρπη. Απόηχοι της εξαφάνισης αντηχούν απ’ άκρη σ’ άκρη µιας σφιχτά δεµένης κοινότητας, µε τον φόβο και την απώλεια να ταλανίζουν τις γυναίκες που ανήκουν σ’ αυτήν.

    Με σκηνικό την αποµακρυσµένη σιβηρική χερσόνησο της Καµτσάτκα η Γη που χάνεται διεισδύει µε εκπληκτική συναισθηµατική ακρίβεια στον κόσµο ενός συνόλου θαυµάσια σκιαγραφηµένων χαρακτήρων που τους συνδέει ένα αδιανόητο έγκληµα. Η συγγραφέας πλάθει εικόνες σκληρής οµορφιάς και µεταφέρει τους αναγνώστες σε µια περιοχή τόσο παράξενη όσο και σαγηνευτική, όπου οι κοινωνικές και εθνοτικές εντάσεις σιγοβράζουν από καιρό, και όπου οι ξένοι συχνά είναι οι πρώτοι που θα κατηγορηθούν.

    Το αριστοτεχνικό αυτό µυθιστόρηµα, γραµµένο µε ενσυναίσθηση και φαντασία, διερευνά τους περίπλοκους οικογενειακούς και κοινοτικούς δεσµούς σε µια Ρωσία διαφορετική από οτιδήποτε έχουµε δει ως τώρα, και καθηλώνει τον αναγνώστη.

    Γη που χάνεται - Julia PhillipsΣτοιχεία του βιβλίου

    Τίτλος: Γη που χάνεται

    Συγγραφέας: Julia Phillips

    Μετάφραση: Ιωάννα Ηλιάδη

    Εκδοτικός: Μεταίχμιο

    Σελίδες: 464

    Έκδοση: 2021

    ISBN: 978-618-03-2548-5

    Επιμέλεια κειμένου: Ζωή Τσούρα

    ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

    Please enter your comment!
    Please enter your name here