Συνέντευξη – Πένυ Κρανά
Σήμερα, στους Θεματοφύλακες Λόγω Τεχνών, φιλοξενούμε τη συγγραφέα Πένυ Κρανά με αφορμή την κυκλοφορία του βιβλίου της «Ο Απόλλωνας δεν παίζει μπάλα» από τις Εκδόσεις The BOOK project. Ελάτε να τη γνωρίσουμε.
Συνέντευξη
Ρωτάει η Αγγελίνα Παπαθανασίου
Καλησπέρα. Ευχαριστούμε πολύ για τη συνέντευξη που μας παραχωρείτε. Πώς προέκυψε η συγγραφή στη ζωή σας; Ήταν όνειρο ζωής που έγινε πραγματικότητα ή ήρθε τυχαία;
Π.Κρ.: Πιο πολύ θα έλεγα ότι ήταν η ανάγκη να κοιμηθούν τα παιδιά μου! Όπως επίσης και η ανάγκη να ηρεμήσουν σε μια στιγμή που ήταν ανήσυχα ή να καταλάβουν τι σημαίνει μια αφηρημένη έννοια. Έπρεπε συχνά να σκεφτώ ιστορίες, για να δώσω λύσεις σε ζητήματα όπως τα παραπάνω. Κατά τη διάρκεια της καραντίνας, μια φίλη μου μού πρότεινε να γραφτώ στα μαθήματα δημιουργικής γραφής του “Harmony and Creativity” και έτσι έγινε η «επίσημη» αρχή.
Ποια ήταν τα αγαπημένα σας βιβλία που σας συντρόφευαν στην παιδική και εφηβική σας ηλικία;
Π.Κρ.: Όπως όλα νομίζω τα παιδιά που γεννήθηκαν τη δεκαετία του ’80, διάβαζα Τριβιζά και όλα μα όλα τα βιβλία της Ζωρζ Σαρή από δύο και τρεις φορές το καθένα. Νομίζω πως χάρη στα βιβλία της απέκτησα πολιτική συνείδηση.
Επιλέξατε ως ήρωα του βιβλίου σας τον Απόλλωνα. Τι σας οδήγησε στην επιλογή αυτή;
Π.Κρ.: Στο πλαίσιο της σειράς «Ιστορίες από τον Όλυμπο», έψαχνα για έναν ήρωα τα χαρακτηριστικά του οποίου θα ξέφευγαν από το στερεότυπο του αγοριού/άντρα, και ο Απόλλωνας εξυπηρετούσε αυτόν τον σκοπό. Γενικά, με ενδιαφέρει να μάθουν τα παιδιά από μικρά να μην ξαπλώνουν στο κρεβάτι του Προκρούστη για τα δύο φύλα. Το «κοριτσίστικο» και το «αγορίστικο» ας μείνει περιορισμένο σε λίγα στενά κεφάλια.
Στην ιστορία μου, ο Απόλλωνας δεν θέλει να παίξει ποδόσφαιρο, και προκειμένου να μην παίξει, προσποιείται ότι χτύπησε, και τον βάζουν να καθίσει με τα κορίτσια στο παγκάκι. Ο ίδιος λέει ότι βαριέται τα κορίτσια γιατί «μόνο μιλάνε». Και πράγματι, πόσες και πόσες φορές δεν έχουμε κατηγορηθεί τα κορίτσια, και αργότερα οι γυναίκες, ότι όλο μιλάμε και υπεραναλύουμε και κουτσομπολεύουμε; Και σας ρωτώ. Τι άλλο να κάνουμε όταν από μικρές περιοριζόμαστε στο παγκάκι ή τα παιχνίδια μας είναι σετ τσαγιού και κούκλες και πάντα σε μια άκρη ήσυχες να μην ενοχλούμε; Αυτήν την ικανότητα αναπτύσσουμε, σε αντίθεση με τα αγόρια, που αναπτύσσουν λιγότερο λεκτικούς τρόπους επικοινωνίας και στα οποία ανήκει άτυπα ο κοινόχρηστος χώρος παιχνιδιού για να παίξουν π.χ. μπάλα ή παρόμοιας φύσης ανταγωνιστικά παιχνίδια.
Και μπορεί τα κορίτσια να κάθονται στο παγκάκι όταν πάνε στο πάρκο, αλλά έστω πηγαίνουν. Τα αγόρια που δεν παίζουν μπάλα, πού είναι; Λογικά σπίτι τους ή εκεί, παίζοντας μπάλα τελικά υποκρινόμενα ότι διασκεδάζουν. Ένα τέτοιο αγόρι είναι ο Απόλλωνας.
Η λύση που δίνεται στο τέλος του βιβλίου είναι παρμένη από την πραγματικότητα. Στη Βιέννη σχεδιάζουν τα πάρκα με ξεχωριστούς χώρους για αθλήματα όπως μπάσκετ κτλ. Το αποτέλεσμα ήταν να αυξηθεί η παρουσία των κοριτσιών στα πάρκα αλλά και ο αριθμός των μη τυπικών δραστηριοτήτων που παίζονται.
Έχουμε πολύ δρόμο να διανύσουμε μέχρι να μην αποτελούν ζητούμενο τέτοια απλά πράγματα, αλλά ας γίνει η αρχή με ιστορίες όπως αυτή του Απόλλωνα.
Διαβάστε την άποψή μας για το βιβλίο: O Απόλλωνας δεν παίζει μπάλα
Ως νέα συγγραφέας συναντήσατε δυσκολίες στη διάρκεια της συγγραφής;
Π.Κρ.: Ως νέα συγγραφέας δεν αντιμετώπισα δυσκολίες, γιατί είχα την αφέλεια του πρωτάρη. Αντιμετωπίζω όμως τώρα που βλέπω τα πράγματα πιο «επαγγελματικά» και σοβαρά. Τώρα συνειδητοποιώ πόσο δύσκολη είναι η συγγραφή.
Ποιοι ήταν οι πρώτοι αναγνώστες της ιστορίας σας;
Π.Κρ.: Οι πρώτοι αναγνώστες είναι πάντα τα παιδιά μου, γιατί όπως σας είπα οι περισσότερες ιστορίες προκύπτουν ως ανάγκη στα καθημερινά τους προβλήματα. Άλλοι αναγνώστες είναι οι «καημένοι» οι φίλοι μου, τους οποίους ευχαριστώ και αγαπώ απεριόριστα!
Έχουν προγραμματιστεί παρουσιάσεις του βιβλίου; Ποια είναι τα επόμενα συγγραφικά σας σχέδια;
Π.Κρ.: Παρουσιάσεις ακόμη δεν έχουν προγραμματιστεί, καθώς ζω στο εξωτερικό και είναι δύσκολο. Με το Βook Project ετοιμάζουμε επίσης τον Ποσειδώνα που δεν ξέρει κολύμπι, μια χριστουγεννιάτικη ιστορία για το πόσο εύκολα διαστρεβλώνονται τα γεγονότα και ένα πιο διαφορετικό βιβλίο, σχετικό ας πούμε με την ελληνική κουλτούρα.
Σας ευχαριστώ πολύ για τον χρόνο σας. Καλή δημιουργική συνέχεια.
Συνέντευξη – Πένυ Κρανά
Επιμέλεια: Ζωή Τσούρα
Υποστηρίξτε το blog μας με μία δωρεά, πατώντας εδώ
