Φανταστείτε τον πιο διάσημο, τον πιο ξιπασμένο ποδοσφαιριστή της Ευρώπης. Τον βρήκατε, κι εγώ μαζί, στο «The Defender». Εκείνον που πατά στο χορτάρι σαν να είναι πασαρέλα, με τη Lamborghini στο γκαράζ και μια αυτοπεποίθηση που φτάνει μέχρι το φεγγάρι.
Προσωπική άποψη: Νεκταρία Βαρσαμή-Πουλτσίδη
Και τώρα φανταστείτε τον ίδιο άνθρωπο να κρύβει στα χέρια του ένα ροζ αισθηματικό μυθιστόρημα, αγωνιώντας για το αν θα τα βρουν στο τέλος οι ήρωες. Να ο Βίνσεντ Ντιμπουά, κι ομολογώ πως ακριβώς αυτή η αντίφαση ήταν που με κράτησε κολλημένη στις σελίδες του «The Defender». Γιατί κάτω από τον σταρ που όλοι λατρεύουν, κρυβόταν ένας άνθρωπος πολύ πιο τρυφερός απ’ όσο ήθελε να παραδεχτεί.
Το «The Defender» είναι το δεύτερο βιβλίο της σειράς Gods of the Game της Ana Huang, εκείνο που έρχεται μετά το «The Striker» και μας ξαναγυρίζει στον κόσμο του μεγάλου ποδοσφαίρου. Κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Κλειδάριθμος, σε μετάφραση της Έλλης Δήμου.
Είναι, να το πω από την αρχή, ένα πιο ανάλαφρο, πιο καλοκαιρινό ανάγνωσμα από άλλα της συγγραφέως, με μια δόση μυστηρίου ριγμένη μέσα για να μη σε αφήσει να βαρεθείς. Στο τέλος, δεν ζητάμε να μας αγαπήσει όλος ο κόσμος. Ζητάμε έναν μονάχα άνθρωπο που θα είναι το πρώτο μας τηλεφώνημα όταν όλα γύρω μας καταρρέουν.
Ο Βίνσεντ, αρχηγός της Μπλάκαστλ και πρωταθλητής με τη Γαλλία, έχει φαινομενικά τα πάντα. Ώσπου κάποιος αρχίζει να του αφήνει σημειώματα και παράξενα αντικείμενα μέσα στο ίδιο του το σπίτι, κι από εκεί που όλα ήταν λαμπερά, πέφτει ξαφνικά μια σκιά απειλής. Για λόγους ασφαλείας, ο διάσημος παίκτης αναγκάζεται να μετακομίσει προσωρινά στο σπίτι της Μπρούκλιν Άρμστρονγκ. Και ποια είναι η Μπρούκλιν;
Η κόρη του προπονητή του και κολλητή της αδερφής του, δηλαδή, με απλά λόγια, απολύτως απαγορευμένο έδαφος. Σαν να μην έφταναν όλα αυτά, οι δυο τους βάζουν κι ένα ανόητο στοίχημα για το ποιος θα κάνει τον άλλον να ενδώσει πρώτος, κι έτσι το παιχνίδι της αποφυγής μετατρέπεται σιγά σιγά σε κάτι πολύ πιο επικίνδυνο. Στην πορεία ξαναβρίσκουμε αγαπημένα πρόσωπα από το πρώτο βιβλίο και γνωρίζουμε κάποια που όλα δείχνουν ότι θα πρωταγωνιστήσουν στη συνέχεια.
Θα είμαι ειλικρινής μαζί σου: ο Βίνσεντ ήταν ο λόγος που δεν άφησα το «The Defender» από τα χέρια μου. Ξέχνα τον τυπικό σκυθρωπό, αγέρωχο ήρωα. Ο Βίνσεντ είναι η ζεστή, χαζοχαρούμενη εκδοχή του γητευτή, ένας άντρας που τη μια στιγμή σε πειράζει ασταμάτητα και την άλλη λιώνει μπροστά σε ένα μωρό ζωάκι. Είναι συγχωρητικός, ώριμος, η πιο πράσινη σημαία που έχει γράψει εδώ και καιρό η συγγραφέας, κι ένας από τους βασικούς λόγους που το βιβλίο γλιτώνει τον κουραστικό καβγά της τρίτης πράξης.
Απέναντί του, η Μπρούκλιν είναι έξυπνη, δουλεμένη, με πάθος για την καριέρα της και μια περίπλοκη σχέση με τον πατέρα της που της δίνει βάθος. Όταν οι πειραγμένες ατάκες τους παίρνουν φωτιά, η χημεία τους σε καθηλώνει. Να προσθέσω κι ένα μικρό μυστικό: ο δευτεραγωνιστής Αντίλ κλέβει τόσες σκηνές, που κατέληξα να τον αγαπώ σχεδόν όσο τους πρωταγωνιστές.
Θα ήταν άδικο, όμως, να σου το παρουσιάσω σαν αριστούργημα, γιατί δεν είναι. Το μεγάλο αγκάθι του «The Defender» είναι ο ρυθμός του έρωτα. Το slow burn εδώ δεν σιγοκαίει, μάλλον ανάβει ένα σπίρτο και το σβήνει ξανά και ξανά, ώσπου καταντά κουραστικό. Ήθελα τόσο πολύ οι δυο τους να μιλήσουν ανοιχτά, να ξεγυμνωθούν συναισθηματικά νωρίτερα, αντί να κρύβονται πίσω από πειράγματα.
Το στοίχημα της αποπλάνησης με ξένισε, έκανε την αρχή τους να μοιάζει λίγο φτηνή, και το μυστήριο με τον εισβολέα, ενώ ξεκινά δελεαστικά, καταλήγει σε ένα κουβάρι από δευτερεύουσες ιστορίες που μοιάζουν παραγεμισμένες. Δεν είναι τυχαίο που κάποιοι αναγνώστες το βρήκαν βαρετό, σχεδόν υπνωτικό. Κι όμως, εγώ δεν έφτασα ποτέ στο σημείο να θέλω να το παρατήσω.
Αν με ρωτούσες, λοιπόν, ξεκάθαρα αν είναι καλό, μέτριο ή αδιάφορο, θα σου έλεγα κάτι ανάμεσα στα δύο πρώτα: ένα ευχάριστο, ανάλαφρο βιβλίο που δεν αγγίζει τα προηγούμενα της συγγραφέως, μα ούτε και σε προδίδει, αρκεί να ξέρεις τι πηγαίνεις να πάρεις. Διάβασέ το για τις ατάκες, για τον αξιολάτρευτο Βίνσεντ, για μια σχέση υγιή και χωρίς τοξικά παιχνίδια, όχι για μια σφιχτοδεμένη πλοκή ή για έναν έρωτα που καίει σαν πυρκαγιά.
Το «The Defender» είναι το τέλειο ανάγνωσμα για μια τεμπέλικη μέρα, με τον καφέ σου δίπλα και το μυαλό σου ξεκούραστο, από εκείνα που τα ρουφάς μονορούφι χωρίς να σου ζητούν τίποτα παραπάνω από το να χαμογελάσεις.
Κλείνοντας το «The Defender», αυτό που μου έμεινε δεν ήταν το ποδόσφαιρο, ούτε καν το μυστήριο. Ήταν εκείνη η απλή, σχεδόν παιδική λαχτάρα να είσαι η προτεραιότητα κάποιου. Να ξέρεις πως, ό,τι κι αν συμβεί, υπάρχει ένας άνθρωπος που θα σταθεί στο πλευρό σου χωρίς όρους και χωρίς ταμπέλες. Ίσως ο Βίνσεντ κι η Μπρούκλιν να μη μου χάρισαν την πιο φλογερή ιστορία αγάπης, μου θύμισαν όμως κάτι πολύ πιο απλό: πως μερικές φορές η πιο μεγάλη γενναιότητα δεν είναι να ρισκάρεις τα πάντα, αλλά να αφήσεις κάποιον να σε φροντίσει.
Κι εσύ, άραγε, πότε ήταν η τελευταία φορά που άφησες κάποιον να δει τον πιο αληθινό, τον πιο ατέλειωτα τρυφερό εαυτό σου, χωρίς την πανοπλία και χωρίς τα πειράγματα;
Περίληψη: Βιβλίο της χρονιάς για το 2025 σύμφωνα με το Amazon.com, από τα πλέον πολυαναμενόμενα βιβλία σύμφωνα με τα περιοδικά Rolling Stone, TIME, και Publishers Weekly, #1 μπεστ σέλερ των New York Times, μπεστ σέλερ σύμφωνα με τους Sunday Times και USA Today.
Πρέπει να ακολουθεί τους κανόνες του παιχνιδιού, αλλά, για χάρη της, θα τα τίναζε όλα στον αέρα. Ο Βίνσεντ Ντιµπουά είναι αρχηγός κορυφαίας ποδοσφαιρικής οµάδας και ένας από τους πιο ακριβοπληρωµένους παίκτες. Τα έχει όλα.
Όµως η δόξα κρύβει κινδύνους και κάπως έτσι βρίσκεται µπλεγµένος σε ένα εφιαλτικό σενάριο – να συγκατοικεί µε την Μπρούκλιν, την κόρη του προπονητή του, ενώ γνωρίζει πολύ καλά ότι δεν θα µπορέσει να αντισταθεί στον πειρασµό. Όταν, µάλιστα, αυτή η συγκατοίκηση οδηγεί σε ένα στοίχηµα που τον φέρνει ακόµα πιο κοντά της, ο Βίνσεντ συνειδητοποιεί ότι την έχει πατήσει άσχηµα.
Παρά την εκρηκτική χηµεία τους, µια σχέση ανάµεσα στον αρχηγό της οµάδας και την κόρη του προπονητή είναι καταδικασµένη, σωστά;
Στοιχεία βιβλίου
Τίτλος: The Defender – Ο αμυντικός
Συγγραφέας: Ana Huang
Μεταφραστής: Έλλη Δήμου
Εκδόσεις: Κλειδάριθμος
ISBN: 978-960-645-880-4
Σελίδες: 536
Έτος έκδοσης: 2026
Επιμέλεια: Ζωή Τσούρα
Δημιουργία κεντρικής εικόνας: Νεκταρία Βαρσαμή-Πουλτσίδη
Υποστηρίξτε το blog μας με μία δωρεά, πατώντας εδώ