Η Τσιχλόφουσκα. Πολύ ωραίο βιβλίο κοινωνικού περιεχομένου. Έχει τρεις πρωταγωνίστριες τις οποίες παρακολουθούμε σε παρόντα χρόνο να μας διηγούνται τις προσωπικές τους ιστορίες. Τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν είναι εξαιρετικά σοβαρά και αντικατοπτρίζουν κινδύνους του σύγχρονου κόσμου.
Προσωπική άποψη: Ζηλιασκοπούλου Βίκυ
Πιο πολύ ταυτίστηκα με τη Φανή, και ειδικότερα τον ρόλο της ως μητέρα. Έχει τη δουλειά της, τρία παιδιά και μια εκπομπή σε μέσο κοινωνικής δικτύωσης (ΥouΤube), μέσω της οποίας δίνει συμβουλές για μια άψογη οικογενειακή ζωή. Είναι ξεκάθαρο κατά την πορεία της ιστορίας ότι έχει χάσει την καλή επαφή με την έφηβη κόρη της, αλλά διαβάζοντας δεν μπόρεσα να εντοπίσω πουθενά το λάθος της – και προφανώς μιλάω για κάποιο λάθος που να μπορεί εύκολα ένας γονιός να αποφύγει. Πιστεύω αυτό αποτελεί έναν από τους μεγαλύτερους φόβους των γονιών, το να μην τολμάει δηλαδή το παιδί σου να σου πει τα πολύ άσχημα γεγονότα που βιώνει και να μην υπάρχει κανείς να το βοηθήσει όταν χρειάζεται.
Περνώντας από το δωμάτιο της κόρης μου, νομίζω ότι την ακούω να ψιθυρίζει. Βάζω το αυτί μου στην πόρτα. Ακούω ψιθύρους, δεν μπαίνω στη διαδικασία να την ενοχλήσω. Δεν αντέχω άλλον έναν τσακωμό μεταξύ μας. Εγώ νιώθω εξαντλημένη και η κόρη μου τελευταία έχει γίνει το πιο ευερέθιστο πλάσμα στον κόσμο.
Η ιστορία της Χριστίνας (κόρης της Φανής) είναι επίσης τραγική, δείχνει τους κινδύνους που διατρέχουν οι έφηβοι της εποχής μας. Ίσως να είναι λίγο τραβηγμένο σε κάποια σημεία, ειδικά ως προς το μπούλινγκ που δέχτηκε η κοπέλα και την αντίδραση των φίλων της, ίσως και να μην είναι, δεν μπορώ να κρίνω στα σίγουρα, αλλά αυτό δεν αναιρεί το μήνυμα που προσπαθεί να περάσει η συγγραφέας.
Τι πήγαινε λάθος μ’ εμένα; Ήθελα να τους πω να βγάλουν το σκασμό. Ήθελα να τους πω την αλήθεια. Ήταν χάλια, ήταν αηδία. Μου θύμισε τα κουνέλια στο χωριό του μπαμπά μου. Πόνεσε υπερβολικά πολύ, και όλο αυτό είναι μια υπερεκτιμημένη μπούρδα!
Η Έμμα είναι αυτή από τις πρωταγωνίστριες που με άγγιξε λιγότερο. Αυτό δεν σημαίνει ότι η ιστορία της δεν έχει τεράστια σημασία, αφού το θέμα με το οποίο καταπιάνεται είναι εξαιρετικά σημαντικό, απλά δεν μπόρεσα να ταυτιστώ αρκετά μαζί της.
Γενικά, το βιβλίο είναι εξαιρετικό. Η πλοκή είναι πρωτότυπη, είναι πολύ καλογραμμένο, η ιστορία κυλά γρήγορα και έχει και κάποιες ανατροπές. Το βασικό είναι ότι όλα τα μηνύματα που προσπαθεί να περάσει είναι πολύ σημαντικά, και μάλιστα ο τρόπος που χρησιμοποιεί είναι αρκετά σκληρός, ασυνήθιστα σκληρός για κοινωνικό μυθιστόρημα.
Περίληψη: Τι κοινό έχει μια γυναίκα που αγγίζει κάθε επιφάνεια στο μετρό της Αθήνας με τα απολυμαντικά της μαντιλάκια, με μιαν άλλη γυναίκα, που ακουμπά πάντα την πλάτη στον τοίχο από φόβο να μην πέσει στο κενό της αποβάθρας;
Έναν σκληρό διαδικτυακό εκβιασμό;
Την ακλόνητη πεποίθηση ότι οι ιντερνετικές ζωές τους μοιάζουν τραγικά με μια ροζ ζαχαρωμένη τσιχλόφουσκα, έτοιμη να σκάσει στο ρετουσαρισμένο τους πρόσωπο;
Προσοχή
Η Τσιχλόφουσκα δεν έχει δίχτυ ασφαλείας.
Η Τσιχλόφουσκα πρέπει να φυλάσσεται μακριά από εκείνους που φοβούνται υπερβολικά το κενό.
PLEASE, MIND THE GAP! PLEASE, MIND THE TRAP! PLEASE, MIND THE GAP! PLEASE, MIND THE TRAP!
Στοιχεία του βιβλίου
Συγγραφέας: Ειρήνη Βαρδάκη
Εκδοτικός: Bell
Σελίδες: 456
Έκδοση: 5/2020
ISBN: 978 960 620 827 0
Επιμέλεια κειμένου: Ζωή Τσούρα
Υποστηρίξτε το blog μας με μία δωρεά, πατώντας εδώ
