Τετάρτη, 14 Ιουλίου, 2021
More
    ΑρχικήΜεταφρασμένη ΛογοτεχνίαΗ λέσχη των αθεράπευτα αισιόδοξων - Jean-Michel Guenassia

    Η λέσχη των αθεράπευτα αισιόδοξων – Jean-Michel Guenassia

    -

    Η λέσχη των αθεράπευτα αισιόδοξων. Ένα νοσταλγικό ταξίδι στο Παρίσι της δεκαετίας του ’60. Μια εποχή που αναβιώνει μέσα από τη γραφή του Guenassia και δικαίως έχει αποσπάσει ενθουσιώδεις κριτικές και έχει τιμηθεί με το βραβείο Γκονκούρ που απονέμουν οι μαθητές λυκείου.

    Προσωπική άποψη: Ελίζα Σολομών

    Παρίσι, 1959. Ξεκινάμε το αναγνωστικό ταξίδι μας με ξεναγό τον Μισέλ Μαρινί σε μια διαδρομή ενηλικίωσης, ακόμα και αν εμείς είμαστε ήδη ενήλικες ή δεν είχαμε γεννηθεί καν τη δεκαετία του ’60. Ο Μισέλ είναι μόλις 12 ετών, παιδί μιας έντονης οικογένειας, ο μπαμπάς γόνος Ιταλών μεταναστών, ταπεινής καταγωγής, που «τόλμησε» να σηκώσει τα μάτια του στην κόρη του αφεντικού. Η μαμά, δραστήρια και ηγετική προσωπικότητα, είναι ο «αρχηγός» του σπιτιού. Ο Μισέλ κοντράρεται στα ίσια μαζί της, και μιας και είναι στην εφηβεία του αυτό είναι εντελώς λογικό. Βρίσκει διέξοδο από τους οικογενειακούς καυγάδες στη φανατική ανάγνωση βιβλίων, στην «απαγορευμένη» ροκ-εν-ρολ, στη φωτογραφία και παίζοντας ποδοσφαιράκι στο μπιστρό “Balto”. Εκεί, στην πίσω αίθουσα θα ανακαλύψει τη σκακιστική λέσχη και μια ομάδα ανθρώπων με τόσα κοινά και τόσες διαφορές.

    Καθώς προχωράει η ανάγνωση αρχίζουμε και γνωρίζουμε έναν έναν τους θαμώνες της λέσχης και μαθαίνουμε τις ιστορίες τους. Τον Ίγκορ, τον Λεονίντ, τον Σάσα, τον Ίμρε, τον Γρηγόρη. Όλοι τους είναι πολιτικοί πρόσφυγες. Όλοι τους έφυγαν νύχτα από την πατρίδα τους. Μια πατρίδα που ήταν έτοιμη να τους σκοτώσει, καθώς οι ιδέες τους ήταν διαφορετικές από την επίσημη γραμμή της.

    Ο Μισέλ συναναστρέφεται με τους ανθρώπους αυτούς και γίνεται το παιδί τους που άφησαν βίαια πίσω, το παιδί τους που δεν είδαν ποτέ να γεννιέται… και για εκείνον όλοι τους γίνονται η δεύτερη οικογένειά του. Μπορεί κάποιος να σκεφτεί πώς είναι δυνατόν να είναι αισιόδοξο ένα βιβλίο στο οποίο θα διαβάσω τις ιστορίες πολιτικών εξόριστων, όμως η γραφή του Guenassia, απλή αλλά μαγευτική, καταφέρνει να μας παρουσιάσει καθεμιά από αυτές τις τραγικές ιστορίες χωρίς απαισιοδοξία.

    Δεν υπάρχει επίθετο που να χαρακτηρίζει αυτή την ιστορία˙ οι λέξεις δεν αρκούν για να περιγράψουν το ανέφικτο και το ασύλληπτο. Μέχρι πριν από λίγα δευτερόλεπτα, κανείς δεν πίστευε ότι ο Βέρνερ θα γινόταν καλά, μου εξήγησε ο Ίγκορ. Το γεγονός αυτό δείχνει πόσο σχετικές είναι οι ικανότητες της φαντασίας μας, που τις θεωρούμε απεριόριστες, και πόσο αδύναμο είναι το φαντασιακό μας, που το συγχέουμε συχνά με τη νόηση. Τα γκούλαγκ, οι γενοκτονίες, τα στρατόπεδα συγκέντρωσης και η ατομική βόμβα δεν έχουν τίποτα το αδιανόητο. Είναι ανθρώπινα έργα, βαθιά ριζωμένα μέσα μας, που το μέγεθός του και μόνο μας συνθλίβει. Δεν τα χωράει ο νους μας, ακυρώνουν την πίστη μας στον άνθρωπο, μας κάνουν να φαντάζουμε σαν τέρατα.

    Σε παράλληλο χρόνο παρακολουθούμε τη ζωή της οικογένειας Μαρινί, τους καυγάδες, τις σχέσεις τους, τις διαφορές τους, τους πρώτους έρωτες και τον αντίκτυπο του πολέμου της Αλγερίας στην οικογένεια.

    Ο Guenassia με μάγεψε, αγάπησα τους ήρωές του, συγκινήθηκα και θύμωσα, τους έκανα δικούς μου και πόνεσα με τις ιστορίες τους. Παρ’ όλα αυτά δεν παύω να το θεωρώ ένα από τα πιο αισιόδοξα βιβλία που έχω διαβάσει και κλείνοντάς το έμεινα να το κρατάω αγκαλιά… και να σκέφτομαι μια φράση του Ίγκορ…

    «… αν δεν είμαστε εμείς αισιόδοξοι, ποιος θα είναι;…»

    Η Λέσχη των αθεράπευτα αισιόδοξων είναι ένα πολιτικό βιβλίο, ένα βιβλίο που με τον τρόπο του προβάλλει την ιστορία της Ευρώπης, ίσως και της ανθρωπότητας. Ένα βιβλίο που μας δείχνει τη δύναμη της ανθρώπινης φύσης για επιβίωση, την ανάγκη του ανθρώπου για αγάπη, επικοινωνία και την αίσθηση του «ανήκειν» ακόμα και αν δεν κυλάει στάλα ίδιο αίμα στις φλέβες…

    Περίληψη: Το 1959 ο Μισέλ Μαρινί είναι δώδεκα ετών. Είναι η εποχή του ροκ-εν-ρολ και του Πολέμου της Αλγερίας. Ο ίδιος είναι ερασιτέχνης φωτογράφος, μανιώδης αναγνώστης και θαμώνας τού “Balto”, ενός μπιστρό στη λεωφόρο Ντανφέρ-Ροσρώ, όπου συναντιέται με τους φίλους του για να παίξουν ποδοσφαιράκι. Στην πίσω αίθουσα του μπιστρό θα γνωρίσει τον Ίγκορ, τον Λεονίντ, τον Σάσα, τον Ίμρε και την υπόλοιπη παρέα, πολιτικούς πρόσφυγες από τις κομμουνιστικές χώρες. Οι άνθρωποι αυτοί εγκατέλειψαν τα αγαπημένα τους πρόσωπα, τις οικογένειές τους, πρόδωσαν τα ιδανικά και τα πιστεύω τους. Συναντήθηκαν στο Παρίσι, στη Λέσχη σκακιστών που φιλοξενεί η πίσω αίθουσα του “Balto”, όπου συχνάζουν επίσης ο Ζοσέφ Κεσέλ και ο Ζαν-Πωλ Σαρτρ. Επιπλέον, τους δένει ένα φοβερό μυστικό, που ο Μισέλ τελικά θα το ανακαλύψει. Η γνωριμία με τα μέλη της Λέσχης θα αλλάξει για πάντα τη ζωή του αγοριού. Γιατί είναι όλοι τους αθεράπευτα αισιόδοξοι.

    Πορτρέτο μιας γενιάς, λεπτομερής αναπαράσταση μιας εποχής, γλυκόπικρο χρονικό μιας εφηβείας: ο Jean-Michel Guenassia γράφει ένα μυθιστόρημα που εντυπωσιάζει τόσο με την ευρύτητα του θέματος που πραγματεύεται όσο και με την αυθεντικότητα που αναδίδεται από τις σελίδες του.

    “Η λέσχη των αθεράπευτα αισιόδοξων” απέσπασε ενθουσιώδεις κριτικές, πούλησε πάνω από 200.000 αντίτυπα, τιμήθηκε με το βραβείο Γκονκούρ που απονέμουν οι μαθητές λυκείου και έχει μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες.

    Στοιχεία βιβλίου

    Η λέσχη των αθεράπευτα αισιόδοξωνΤίτλος: Η λέσχη των αθεράπευτα αισιόδοξων

    Συγγραφέας: Jean-Michel Guenassia

    Μετάφραση: Φωτεινή Βλαχοπούλου

    Εκδόσεις: Πόλις

    ISBN: 9789604353293

    Σελίδες: 709

    Ημερομηνία έκδοσης: Οκτώβριος 2011

    Επιμέλεια κειμένου: Ζωή Τσούρα

    ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

    Please enter your comment!
    Please enter your name here