Παρασκευή, 26 Φεβρουαρίου, 2021
More
    Αρχική Μεταφρασμένη Λογοτεχνία Μακρύ πέταλο από θάλασσα - Ιζαμπέλ Αλιέντε

    Μακρύ πέταλο από θάλασσα – Ιζαμπέλ Αλιέντε

    -

    Πολλές κριτικές έχουν ήδη γραφτεί για το αριστουργηματικό μυθιστόρημα της Ιζαμπέλ ΑλιέντεΜακρύ πέταλο από θάλασσα“, που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Ψυχογιός.

    Προσωπική άποψη: Έλενα Στανιού

    Η καταξιωμένη συγγραφέας του υπέροχου βιβλίου “Το Σπίτι των Πνευμάτων” δίνει ένα ακόμα σημαντικό έργο στην παγκόσμια λογοτεχνία, το κοινωνικό μυθιστόρημα Μακρύ πέταλο από θάλασσα, με τα ιστορικά στοιχεία που παραπέμπουν σε γεγονότα που σημάδεψαν την Ισπανία και την Αργεντινή πριν το ξέσπασμα του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και για πολλά χρόνια αργότερα.Για τον λόγο αυτό, αλλά και για το ότι με ελκύουν σε μεγάλο βαθμό οι χαρακτήρες σε ένα λογοτεχνικό κείμενο, δεν θα σταθώ στο έργο γενικά, αλλά στον ιδιαίτερο τρόπο με τον οποίο η συγγραφέας παρουσιάζει τους χαρακτήρες της και δη τους δύο βασικούς χαρακτήρες, τον Βίκτορ και τη Ροσέρ.

    Από την πρώτη στιγμή της αφήγησης, η συγγραφέας ξεκινάει με έναν λογοτεχνικό χαρακτήρα, αυτού που έβαλε το λιθαράκι του στην πορεία της ιστορίας του πρωταγωνιστή, Βίκτορ Νταλμάου. Πρόκειται για «το φανταράκι από το Πέμπτο Τάγμα των Μπιμπερό», που με την παρουσίαση του τραυματισμού του και μόνο θα δώσει ώθηση στην εξέλιξη της προσωπικής ιστορίας του πρωταγωνιστή.

    Από το σημείο αυτό και έπειτα και μέσα σε μια λογοτεχνική και ιστορική πορεία πενήντα οχτώ ετών (1936-1994), θα παρελάσει μπρος από τα μάτια μας ένα πλήθος χαρακτήρων που ο καθένας θα παίξει και τον δικό του ρόλο. Πρωταγωνιστές και δευτεραγωνιστές, όλοι έχουν το μερίδιο ευθύνης τους στην πλοκή και την εξέλιξη της ιστορίας. Ακόμα και εκείνοι που στα μάτια μας φαντάζουν άσημοι και μικροί, όπως το φανταράκι στην αρχή, έχουν έναν ρόλο με σημαντικές συνέπειες να διαδραματίσουν. Ας θυμηθούμε τη γειτόνισσα που θα κλείσει το παράθυρο στον χαιρετισμό του Βίκτορ, λόγω των πολιτικών του φρονημάτων· μια προοικονομία που η ίδια η συγγραφέας θέτει στο κείμενο για να προϊδεάσει τους αναγνώστες για το τι πρόκειται να συμβεί. Γιατί είναι η ίδια γειτόνισσα που από τη μια ζητούσε τη βοήθεια του Βίκτορ για την τακτοποίηση σε δουλειά του γιου της και από την άλλη δεν δίστασε να τον καταδώσει στις αρχές, με αποτέλεσμα να αρχίσει μία μαρτυρική πορεία για τον γιατρό Νταλμάου. Ακόμα κι αν ο συγκεκριμένος χαρακτήρας, της γειτόνισσας, έχει εμφανιστεί στο κείμενο ελάχιστες φορές, ο ρόλος της έχει σημασία για το πώς εξελίσσονται τα γεγονότα. Γιατί η Αλιέντε σέβεται όλους τους χαρακτήρες της. Δίνει σε όλους έναν σοβαρό λόγο ύπαρξης στην αφήγησή της και καλεί και τους αναγνώστες της να κάνουν το ίδιο. Χαρακτήρες που φαίνονται «οι καλοί» και χαρακτήρες που φαίνονται «οι κακοί», όλοι αποζητούν και έχουν τον σεβασμό του αναγνώστη. Γιατί καλό και κακό είναι συνυφασμένα στη μυθιστορηματική πραγματικότητα, όπως είναι και στη ζωή.

    Πραγματικά πρόσωπα, όπως ο ποιητής Πάμπλο Νερούδα, ο πολιτικός Σαλβαδόρ Αλιέντε, ο δικτάτορας Πινοσέτ και άλλοι, προχωρούν παράλληλα με τους μυθιστορηματικούς χαρακτήρες στο κείμενο, για να διαμορφώσουν μία πλοκή ευφάνταστη, αλλά ταυτόχρονα, υφασμένη στον καμβά της ιστορίας και της πολιτικής της Ισπανίας και της Αργεντινής.

    Χαρακτήρες με βαθιά συναισθήματα, όπως αυτά της αγάπης, της φιλίας, του συγγενικού δεσμού, του έρωτα, ενσαρκώνονται στα πρόσωπα της γιαγιάς, του φίλου, του συνοδοιπόρου, του γιατρού, της νοσηλεύτριας, του πολιτικού, του μαχητή, του εραστή, του ιερέα, του γονέα, του καλλιτέχνη, του στρατιωτικού.

    Και ανάμεσα σε όλους αυτούς ξεχωρίζουν οι μορφές του Βίκτορ Νταλμάου και της Ροσέρ Μπρουγκέρα, που αθόρυβα αλλά σταθερά, αρχίζουν τη λογοτεχνική τους πορεία μέσα από τις σελίδες της Αλιέντε. Νεαρά άτομα ξεκινούν με επιφύλαξη και δισταγμό, αλλά με εσωτερικό δυναμισμό, για να καταλήξουν να «πιάσουν τη ζωή από τα μαλλιά», περνώντας μέσα από δυσκολίες και συναισθηματικές διαταραχές, οι οποίες και θα τους διαμορφώσουν. Χαρακτήρες ακλόνητοι, σταθεροί, ανθρώπινοι, λάτρεις της ίδιας της ζωής αλλά και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, αναλλοίωτοι, κάποιες φορές ρομαντικοί, αλλά και μαχητικοί, φανερώνουν τη μαγική πένα της Αλιέντε, που για μία ακόμα φορά δίνει ένα κείμενο πολυδιάστατο· έρωτας, πολιτική, τέχνη, καθημερινή ζωή, ανατροπές, όλα συμβάλλουν σε μία ρεαλιστική αφήγηση και στην ακεραιότητα των χαρακτήρων, που μέσα από την πνευματική, κυρίως, ενηλικίωση, την οποία οι σκόπελοι της ζωής θα υπαγορεύσουν, διαμηνύουν πως, ακόμα και έχοντας να αντιμετωπίσουν αυτές τις δυσκολίες, όσο τεράστιες και αν φαντάζουν, η αισιοδοξία και η ελπίδα είναι αυτά που οδηγούν ή πρέπει να οδηγούν τους ανθρώπους στον καθημερινό αγώνα της ζωής τους. Μάλιστα, η ίδια η συγγραφέας δεν διστάζει να μιλήσει γι’ αυτή την ακεραιότητα των χαρακτήρων της. Μπαίνει η ίδια στον πειρασμό να δείξει με τα ίδια της τα λόγια τον σεβασμό της προς τους χαρακτήρες της: «Ο Ματίας σου ήταν ένας ηθικά ακέραιος άνθρωπος, Οφέλια», θα πει διά στόματος Βίκτορ για τον Ματίας Εϊζαγκίρε. Και δεν είναι το μοναδικό παράδειγμα. Όπου της δίνεται η ευκαιρία θαυμάζει και εξυψώνει τους ήρωές της, σεβόμενη όχι μόνο την προσωπικότητά τους, αλλά και τον αγώνα τους. Γιατί οι χαρακτήρες σε ένα λογοτεχνικό κείμενο δεν είναι απλά δημιουργήματα ή αναφορές ενός συγγραφέα· είναι τα αγαπημένα του πρόσωπα, οι φίλοι του, είναι ίσως ο ίδιος ο συγγραφέας και ο δικός του αγώνας, είναι το νόημα ύπαρξης της κειμενικής ιστορίας, είναι η ίδια η ιστορία.

    Το φανταράκι ήταν από το Πέμπτο Τάγμα των Μπιμπερό, τη σειρά των πιτσιρικάδων που είχαν στρατολογηθεί όταν δεν απέμεναν πια άντρες, ούτε νέοι ούτε γέροι, για τον πόλεμο. Ο Βίκτορ Νταλμάου τον υποδέχτηκε μαζί με άλλους τραυματίες που τους έβγαλαν από το φορτηγό χωρίς ιδιαίτερη προσοχή, γιατί η βιασύνη ήταν μεγάλη, και τους αράδιασαν σαν καυσόξυλα πάνω σε κάτι χαλάκια στο τσιμεντένιο και πέτρινο δάπεδο του Σταθμού του Βορρά, να περιμένουν εκεί άλλα οχήματα που θα τους πήγαιναν στα νοσοκομεία του Ανατολικού Στρατού.

    Περίληψη: Το 1936, ξεσπά στην Ισπανία ο Εμφύλιος. Όταν ο Φράνκο επικρατεί, εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι παίρνουν τον δρόμο της αυτοεξορίας, περνώντας από τα Πυρηναία, στη Γαλλία. Ανάμεσά τους η νεαρή πιανίστρια Ροσέρ και ο αδερφός του νεκρού αγαπημένου της, ο γιατρός Βίκτορ Νταλμάου. Για να επιβιώσουν, ενώνονται σε έναν γάμο που δε θέλησε κανείς τους.

    Μαζί με άλλους πρόσφυγες, επιβιβάζονται στο «Winnipeg», το καράβι που ναύλωσε ο ποιητής Πάμπλο Νερούδα για να τους μεταφέρει στη Χιλή, αυτό το «μακρύ πέταλο από θάλασσα και κρασί και χιόνι», όπως την ονομάζει ο ίδιος. Εκεί θα φτιάξουν μια καινούργια ζωή, εξόριστοι αλλά ελεύθεροι. Ώσπου μια χούντα θα ανατρέψει τον Πρόεδρο της χώρας, Σαλβαδόρ Αλιέντε…

    Οι συναρπαστικοί ήρωες της Αλιέντε πορεύονται μέσα στον ταραγμένο 20ό αιώνα ανακαλύπτοντας ότι στη ζωή σου μπορείς να ζήσεις πολλές ζωές κι ότι, κάποιες φορές, το δύσκολο δεν είναι να φύγεις αλλά να γυρίσεις…

    Στοιχεία βιβλίου

    Μακρύ πέταλο από θάλασσα – Ιζαμπέλ Αλιέντε

    Τίτλος: Μακρύ πέταλο από θάλασσα

    Συγγραφέας: Ιζαμπέλ Αλιέντε

    Εκδόσεις: Ψυχογιός

    ΙSBN: 978-618-01-3487-2

    Σελιδες: 400

    Ημερομηνία έκδοσης: 02 /07/2020

    ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

    Please enter your comment!
    Please enter your name here