Η Αντωνίου Άντρη γεννήθηκε στη Λάρνακα τον Ιούνη του 1980. Με το που έμαθε να διαβάζει και να γράφει ερωτεύτηκε τις λέξεις και τις ιστορίες που κρύβονταν πίσω τους. Αγόρασε ένα μπλε τετράδιο και ξεκίνησε να γράφει παραμύθια. Εξηγούσε σε όλους πως όταν μεγαλώσει θα γίνει συγγραφέας.
Στην τρίτη γυμνασίου, όταν η φιλόλογος ζήτησε από την ίδια και τους συμμαθητές της να γράψουν σε μια κόλλα χαρτί το πώς φαντάζονται το μέλλον τους, εκείνη έγραψε κατευθείαν: «Ονειρεύομαι να γίνω συγγραφέας». Η καθηγήτρια δε φάνηκε να πείθεται ιδιαίτερα με αυτή την προοπτική.
Αποφοιτώντας από το Τμήμα Επιστημών της Αγωγής του Πανεπιστημίου Κύπρου, ξεκίνησε να εργάζεται ως δασκάλα σε διάφορα δημοτικά σχολεία της Κύπρου. Ταλαιπωρούσε συχνά τις φίλες της με το ερώτημα: «Πότε λέτε να εκδοθεί κάποιο βιβλίο μου;» Εκείνες έπιναν μερικές γουλιές καφέ και άλλαζαν κουβέντα με τρόπο.
Όταν τον Μάη του 2012 κυκλοφόρησε από τις Εκδόσεις Ψυχογιός το πρώτο της βιβλίο, νόμισε πως ψήλωσε μερικά εκατοστά από τη χαρά της (και μεταξύ μας μερικά επιπλέον εκατοστά τα χρειάζεται).
Πιστεύει στη δύναμη των παιδικών μας ονείρων και στην ικανότητά τους να πασπαλίζουν τη ζωή μας με χρυσόσκονη. Είναι βέβαιη πως τίποτα στην ζωή δεν είναι ακατόρθωτο αν το αγαπάς με πάθος κι αν το κυνηγάς με όλη σου την ψυχή.
Διαβάζει ασταμάτητα βιβλία και το μυαλό της γεννάει συνεχώς ιστορίες. Ευχή της να μπορέσει να ασχολείται με τη λογοτεχνία όλα τα χρόνια της ζωής της, γιατί η λογοτεχνία την κάνει να νιώθει τόσο χαρούμενη όσο χαρούμενος θα ένιωθε κάποιος μια ηλιόλουστη μέρα δίπλα στη θάλασσα κρατώντας παγωτό χωνάκι.